Skip to main content

मुक्तक

हा भास म्हणु की ...

लेखक आनंदयात्री यांनी सोमवार, 02/06/2008 17:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
"सर, टु हिंजवडी ऑर टु कोथरुड फस्ट ?" असे ड्रायव्हरने विचारताच मांडीवरचा ल्यापटॉप बाजुला ठेउन त्याने समोर नजर टाकली, जवळ जवळ येणारा वाकडचा फ्लायओव्हर ओळखीचा वाटला पण आजुबाजुचा भाग मात्र आधी होता तसा मोकळा मोकळा अजिबात राहिला नव्हता. चकचकीत इमारती अन सुसाट जाणार्‍या गाड्या त्या फ्लायओव्हरची ओळख पुसट करत होत्या. विसएक वर्षात पुणे बरेच बदलले होते. "लेट्स हॅव ब्रेकफास्ट इन कोथरुड फस्ट !", तो कोरडेपणे उत्तरला.

पकलो आता, फार झाला

लेखक चेतन यांनी शनिवार, 31/05/2008 15:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
तीन दिवस फक्त वादविवाद पाहुन पकलो (हा आमचा खास शब्द बर का!) कोठुन आला ते विचारु नका #:S मिपावर एक सुंदर काव्य दिसलं आणि मोह आवरला नाही :O सुधीर मोघे लिहितात... नभ निळे, रात निळी, कान्हाही निळा झुलतो बाई रास-झुला! (हो जे front pageवर आहे ना तेच) तर माझा एक प्रयत्न पकलो आता, फार झाला हा बी पिळे,तो बी पिळे, तुम्हीबी पिळा टिकेची वेणू, शिव्यांच्या टिपर्‍या वाढतात वाद, तापताच काया कोणाच्या नावावरी, कोणालाही पिळा अर्थहीन भासे, वादाचा रंग तर्कहीन सारे, नुसताच तवंग चोहीकडे धगं दिसे, तरीहि बावळा गुंतलास कोठे, कसं कळेना तू प्रेमाची प्रार्थना,

सार काही क्षम्य असतं

लेखक विजुभाऊ यांनी गुरुवार, 22/05/2008 14:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
म्हणतात की प्रेमात आणि युद्धात सार काही क्षम्य असतं पण प्रेमात पडतानाचा क्षण अनुभवणं....... हे इतके रम्य असते की त्यापुढे तू दिसावीस म्हणुन ; क्लासला दांडी मारुन माझं बसस्टॊप वर विनाकारण उभे रहाणं क्षम्य असतं त्यामुळे परिक्षेची एक दोन युद्ध हरणं ही क्षम्य असतं......... माझं ताटकळतं तुझी वाट पहात असणं...तुझं येणं... आल्यावर डोळ्याच्या कोपर्‍यातुन मी किती रागावलोय ; याचा अंदाज घेणं..... तुझं हे असं पहाणं...... हे इतके रम्य असतं की त्यापुढे तुझं मला तासभर उन्हात ताटकळवणंही क्षम्य असतं.......

व्योमक्षेमं वहाम्यहम्

लेखक हेरंब यांनी गुरुवार, 08/05/2008 08:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
'मिपा' च्या वाचकांना 'प्रेमाची गोष्ट' वर लिहिलेले आवडले, म्हणून अजुन एक प्रायोगिक नाटक पाहिले होते, त्यावरचे लिखाण पाठवत आहे. आमची प्रायोगिक नाटकांची आवड तशी खूप जुनी. अगदी छबिलदास चळवळीपासून. त्यामुळे ,प्रायोगिक नाटक लागले की पाय तिथे आपोआप वळणारच! कधी फजितीही होते, सगळं डोक्यावरुन जातं. मग डोक्याला ताप. ह्याला विचार, त्याला विचार, असं चालतं, आपण इतके निर्बुद्ध कसे असे वाटून स्वतःचाच राग येतो. तरी पुढली वारी काही चुकत नाही. दहा नाटके डोक्यावरुन गेली तरी चालेल, पण एखादंच असं आनंद देऊन जातं की बस! 'अमृता सुभाष' , ही एक अत्यंत हुशार अभिनेत्री!