Skip to main content

मुक्तक

मुक्तक — मराठी मुक्तक, चारोळ्या आणि छोट्या काव्यरचनांचा संग्रह. कमी शब्दांत मोठा आशय सांगणारी मराठी मुक्तके येथे वाचा.

हे जीवन सुंदर आहे!!!!!

लेखक सांजसखी यांनी बुधवार, 05/05/2010 15:15 या दिवशी प्रकाशित केले.

अशीच एक वसंतातली पहाट ... खिडकीतून येणारी थंड, मंद, सुखद वार्‍याची झुळुक गात्रास हलकेच स्पर्श करून जात होती..थोड्याच वेळात तमाचा पडदा सरला अन त्या झुळुकेने जाग आली.... सर्वांग खूपच हलके वाटू लागल्रे..अचानक अंथरूणाचा तिटकारा उत्पन्न झाला... उठ्ले.. शांत गॅलरीत उभारले.. खाली रस्ताही शांत .. वेळ पहाटे ५ वाजले असतील कदाचित... तुरळ्क व्यायामप्रेमी रस्ता कापत होते...

माझी व लाखों-करोडोंची लाईफलाईन......

लेखक भानस यांनी बुधवार, 05/05/2010 11:47 या दिवशी प्रकाशित केले.

तिला प्रथम कधी बरं पाहिलं होतं मी...... आई सांगते त्यानुसार जेमतेम वर्षाची असेन. दादर ते अंधेरी हा नेहमीचा प्रवास. मामा अंधेरीला राहायचा नं. तेव्हांपासून ती माझी व मी तिची झालेली. गेल्या जन्माचे माहीत नाही पण या जन्माचे ऋणानुबंध नक्कीच होते. आम्ही ठाण्याला शिफ्ट होऊन दोन-तीनच महिने झाले होते. स्कूटर स्टॅंडला लावतानाच ८.५३ आज तिनावर येतेय हे ऐकताच मी नवऱ्याला टाटा करून पळत सुटले. ब्रिजवरून उतरतानाच लोकल आलीही त्यामुळे रोजचा डबा सोडाच पण पुढचा फस्टही गाठणे केवळ अशक्य असल्याने समोरच असलेला महिलांचा सेकंडचा डबा चटदिशी पकडला.

मी मराठी बोलतेय...

लेखक निमिष सोनार यांनी शनिवार, 01/05/2010 09:21 या दिवशी प्रकाशित केले.

मी महाराष्ट्राची भाषा
संवादाची दिशा आणि आशा
मी असते तुमच्या मनामनांत
मी असते तुमच्या संवादात
आठवा मला शब्दाशब्दांत
साठवा मला पानापानांत
सदा ठेवा मला जीवंत
पाहू नका माझा अंत
करू नका माझी उपेक्षा
ही माझी एकच अपेक्षा!
महाराष्ट्र दिनाच्या शुभेच्छा...

-- तुमचीच लाडकी ,मराठी

काव्यरस

अक्षम्य

लेखक झुम्बर यांनी सोमवार, 26/04/2010 10:24 या दिवशी प्रकाशित केले.

आज श्रेयस ने आत्महत्या केली .... आमच्याच ऑफिसच्या ७ व्या मजल्यावरून उडी मारून ... क्षणभर काय होतंय काय झालाय याच भानच मला उरल नाही .... रक्ताच्या थारोळ्यात पडलेले त्याचे निष्प्राण कलेवर पाहून मी गलबलून गेले.
श्रेयस कॉलेज मध्ये मला दोन वर्ष सिनिअर कॉलेज मध्ये पाऊल टाकल आणि नोटस वगैरे मिळवण्याची गडबड सुरु झाली.
तेव्हा आमच्या ह्या सिनिअर नी परीक्षेसाठी आमच प्रबोधन केल होत...वाट्टेल ती मदत करेन असा सांगितलं होत आणि शब्द पाळलाही होता.

वैकुंठ

लेखक उग्रसेन यांनी रविवार, 18/04/2010 12:12 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रिय तुकाराम,
काल तु सपनात आला
अन् म्हणला, चल वैकुंठाला.

मी हापकुनच गेलो
हातापायाला दरदरुन घाम फुटला.

च्यामारी तुक्या,
तुला काय सवसारात इंट्रेस नव्हता.
तु बरा आन तुव्हा इट्टल बरा.

माहं तसं नव्ह रं दादा,
पोरासोरायचं शिक्षान, म्हातारा-म्हतरी,
त्यायच्या हौशी-मौजी,
अजुन लय गोष्टी राह्यला
आन तु म्हणतो चल वैकुंठाला.

आपल्याच्यानं काय होनार नाय.
तुव्ह मी काय ऐकणार नाय.

टाळ चिपळ्याच्या आवाजात
आरामात झोपलो.
पर, माह्याच तसबीरीजोळ
माहं गणगोत काहून रडून राह्यलं
हे मातर कळत नव्हतं ?

एक गिअर मेला

लेखक पाषाणभेद यांनी रविवार, 18/04/2010 07:30 या दिवशी प्रकाशित केले.

एक गिअर मेला

एक गिअर मेला.
तुम्ही म्हणाल काहीतरीच काय? गिअर कधी मरतो का? गिअर तर तुटतो, कंडम होतो.
मी म्हणतो तो गिअर मेलाच.
असाच एक गिअर होता. परिस्थितीच्या वंगणाने गांजलेला, ओझ्याने पिचत चाललेला.
दररोज कितीक फिर फिर फिरणार? कितीक काम करणार?
तरीही हा गिअर फिरतच होता. एखाद्या घाण्याला जुंपलेल्या बैलाप्रमाणे.
बैलाच्या मानेवर जसे जू असते तशी त्याच्या मानेवर होती एक क्वार्टर पीन.
आपेक्षांची, मागण्यांची, गरजा पुर्ण करवून घेणार्‍यांची.

काव्यरस

नॉनसेन्स!

लेखक अरुंधती यांनी शुक्रवार, 16/04/2010 22:04 या दिवशी प्रकाशित केले.

माझ्या आवडत्या पुस्तकांमधील एक पुस्तक म्हणजे ''वन मिनिट नॉनसेन्स''!
म्हणजेच एका मिनिटातील निरर्थकता.... अ‍ॅन्थनी डीमेल्लो ह्या लेखकाचे हे तत्त्वज्ञानाचा मोठा आवाका अतिशय छोट्याशा, दैनंदिन स्वरूपाच्या आणि काही वेळा त्यातील मिष्किल छटेमुळे हसवणार्‍या घटनांमधून पेलणारे सुरेख, चटपटीत पुस्तक!

No one is exempt from talking nonsense. The great misfortune is to do it solemnly.

सवय झाली आहे

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 15/04/2010 10:21 या दिवशी प्रकाशित केले.

सवय झाली आहे
(फर्मास इडंबन आलं पाहीजे याच्यावालं बरं का मंडली!)

कार्यालयात युपीएससी तून नवीन भरती झाली आहे.
नवा साहेब तरणा आहे.
पिकले केस अन अनूभव नाही दिसत त्याला.
त्याची सवय झाली आता.

सोसायटीच्या जिन्यात देवांच्या टाईल्स लावल्या आहेत.
तरीही पान, तंबाखुच्या पिंका कोपर्‍यात पडतातच आहेत.
मला त्याची सवय झाली आहे.
काय सांगावं, पिंका टाकणार्‍यानाही त्याची
आता सवय झाली आहे.

शाळेत आताशा शिकवत नाही.
म्हणून मुलाला ट्यूशन लावली.
आमच्या वेळी नव्हत असं काही.
असं एकायची सवय झाली.

काव्यरस

हलकेच हातांनी घास भरव तू गे मजला माता

लेखक पाषाणभेद यांनी बुधवार, 07/04/2010 09:57 या दिवशी प्रकाशित केले.


हलकेच हातांनी घास भरव तू गे मजला माता

हलकेच हातांनी घास भरव तू गे मजला माता
का कधी जाणे भेटेन न भेटेन पुन्हा तुला ग आता ||धृ||


मी रोगजर्जर, असूनी पंगू, मरण समोर उभे, काळ
अपेक्षीत तुला मी अजूनी रहावा थोडा वेळ
दैवगती ही अशीच राहे, जीवन मिटे हे, न जगता

का कधी जाणे भेटेन न भेटेन पुन्हा तुला ग आता ||धृ||

काव्यरस

नाडी घ्या नाडी

लेखक पाषाणभेद यांनी मंगळवार, 06/04/2010 07:47 या दिवशी प्रकाशित केले.

स्ट्राँग स्ट्राँगर स्ट्राँगेस्ट डिस्क्लेमर: हे लेखन केवळ मौजमजेसाठी आहे. कोणाचाही वैयक्तीक नावे घेण्याचा उद्देश नाही. मिपा अन इतरत्र असलेली नावे अन या लेखात असलेली नावे, त्यांच्या स्वभावांचा, वैशिष्ठ्यांचा गुणधर्मासहीत कोणास समान वाटत असतील तर तो योगायोग समजावा. कोणाचीही मानहानी करण्याचा आमचा हेतू नाही. तरीही काही हेवेदावे, तक्रार अर्ज असतीलच तर ते नाडी (आमचीच) पाहूनच सोडवीले जातील.

नाडी घ्या नाडी नाडी घ्या नाडी
हलकी नाडी भारी नाडी

काव्यरस