Skip to main content

कविता

कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.

हे क्रांतिकारकांनो!

लेखक अजय जोशी यांनी रविवार, 20/04/2008 10:27 या दिवशी प्रकाशित केले.

हे क्रांतिकारकांनो,

बरं झालं तुम्हीच क्रांतिकारक झाला
देशासाठी आता वेळ आहे कुणाला?

बरं झालं तुम्हीच देशासाठी लढला
खाणं, पिणं, मौजमजेला वेळ आम्हाला दिला

बरं झालं तुम्ही रक्त, मांस सांडलं
प्रत्येकानं आपापलं घर त्यावर बांधलं

बरं झालं तुम्ही चलेजाव म्हटलं
संस्कार नि संस्कृतीला सहज आम्ही सोडलं

बरं झालं तुम्ही तिरंगा फडकाविला
प्रत्येकानं आपापला रंग वेगळा निवडला

बरं झालं तुम्ही वेळीच शहीद झाला
खुर्चीसाठी भांडायला चान्स आम्हाला दिला

चू.भू.दे.घे.

उरून राहता येतं !

लेखक उदय सप्रे यांनी शनिवार, 19/04/2008 11:51 या दिवशी प्रकाशित केले.

उरून राहता येतं !

हातात काठी आली म्हणून कुणी वृ ध्द होत नाही
वय लहान असूनही सर्वांना कुठे तरुण राहता येतं?

चांदणं आधी मनांत फुलावं लागतं अलगद्
मगच पौर्णिमेच्या चंद्राचं सौख्य पाहता येतं !

मनाचा गाभारा बुलंद असेल तरच दृष्टीचा फायदा
उगीचच का रवींद्र जैनच्या संगीतात सुरांना नाहता येतं?

कुंचला फिरवता आला नाही तरी बेहत्तर
रसिकता असेल, तर शिंतोड्यातही नहाता येतं !

तुमचं प्रेमंच इतकं उत्तुंग हवं कुणाहीवरचं
मग्.....ते "परकं" झालं तरी तुम्हाला चाहता येतं !

प्लॅन्चेट

लेखक उदय सप्रे यांनी शुक्रवार, 18/04/2008 13:52 या दिवशी प्रकाशित केले.

कुछ निवेदन :
यह कविता हिंदोस्ताँ के हर उस शख्स को मैं समर्पित करता हूं जिसके दिलमें इस देश के लिए बेतहाशा इज्जत है , की यह देश दुनिया का एक ही देश है , जिसने इस देशपर आक्रमण करनेवाले हर देश के नागरीक को यहाँ पनाह दी है !
यह कविता मैं हिंदोस्ताँ के मशहूर वैज्ञानिक श्री.ए.पी.जे.अब्दुल कलाम और भूतपूर्व प्रधानमंत्री आदरणीय अटल बिहारी वाजपेयी जी को समर्पित करता हूं !
और्.....यह कविता हर उस शख्स को समर्पित है जिस की रूह में अब तक शहीदों की कुर्बानी जिंदा है ! जिस को आजादी की कीमत पता है और जो किसी भी जाती या धर्म का नहीं बल्की इन्सानियत का बंदा है !

मौनखेळ

लेखक पल्लवी यांनी गुरुवार, 17/04/2008 22:53 या दिवशी प्रकाशित केले.

ह्रुदयी तव ठेवुनी माथा,हलकेच मी विसावता
भिनली ही नीज नयनी,शांत झाली आर्तता !

अवचित मग जाग येता,तुझ्या ह्रुदय्-स्पन्दनी
मिटले नेत्र जाणती रे,व्यथा ज्या तुझ्या मनी !

मिठी तुझी का घट्ट झाली,हालता मी उगा जरी
जाईन मी कुठे कशाला,स्वर्गसुख हे तुझ्या उरी !

वाटे साद घाली, मज रातराणीचा सुगंध
की सुवास हा तव तनुचा,नशीला अन मंद-धुंद !

बघ कसे बिलगुनी जाती,मोरपंखी लुब्ध वारे
की श्वास हे तुझेच सखया,केसांतुन मम सळसळणारे !

राहु दे एकांत आपुला,शांत सुंदर अन स्तब्ध
मौन हे राहु दे उशाशी,नको बोलबाला अन शब्द !

कोंढाणा

लेखक उदय सप्रे यांनी गुरुवार, 17/04/2008 11:50 या दिवशी प्रकाशित केले.

आपल्या लेकाच्या - रायबाच्या लग्नाचे आवतण अर्थात् आमंत्रण द्यायला आलेल्या तानाजीला जिजाऊंच्या मनातील सल ऐकून रहावले नाही आणि आवतण द्यायच्या ऐवजी तो जिजाऊंचे हे आवतण स्वीकारून कोढाणा केवळ चारशे मावळे आणि भाऊ सूर्याजी यांच्यासह जिंकून मृत्यूला सामोरा गेला ! - शिल्प - अकलूज येथील भावी "शिवसॄष्टी" - कविता माझी !

मी बघता उचलू नजर
पाहते "हिरवा" हा कोंढाणा !
करी ताठ अता हा कणा
बोलली जिजाऊ काढून फणा !

ऐकताच पिळुनी मिशा
गर्जला नादवीत दिशा

स्वप्नातलं गाव ... !

लेखक संदीप चित्रे यांनी बुधवार, 16/04/2008 23:35 या दिवशी प्रकाशित केले.

स्वप्नातलं गाव, त्याचं काय नाव ?
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

समुद्री गाज, पोफळी बाग
कलती उन्हं सोनेरी झाक
सोनेरी वाळूत हिरवा पडाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

कौलारू घर, दारी झुलाव
पाण्यात दूर डोलतेय नाव
ताजी म्हावरं पैशाला पाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

लाकडी घर, टेकडीवर गाव
उतरतं छत .. काचेचा ताव
गुलाबी थंडी धवल वर्षाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

न्हाली दव, ऊबदार सकाळ
नेसूनि रंग ये….संध्याकाळ
चंदेरी उधळण चांदण्या वाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

स्वप्नातलं गाव ... !

लेखक संदीप चित्रे यांनी बुधवार, 16/04/2008 23:35 या दिवशी प्रकाशित केले.

स्वप्नातलं गाव, त्याचं काय नाव ?
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

समुद्री गाज, पोफळी बाग
कलती उन्हं सोनेरी झाक
सोनेरी वाळूत हिरवा पडाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

कौलारू घर, दारी झुलाव
पाण्यात दूर डोलतेय नाव
ताजी म्हावरं पैशाला पाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

लाकडी घर, टेकडीवर गाव
उतरतं छत .. काचेचा ताव
गुलाबी थंडी धवल वर्षाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

न्हाली दव, ऊबदार सकाळ
नेसूनि रंग ये….संध्याकाळ
चंदेरी उधळण चांदण्या वाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

(समजून)

लेखक चतुरंग यांनी बुधवार, 16/04/2008 21:22 या दिवशी प्रकाशित केले.

विक्षिप्त यांची सुंदर गज़ल'समजूत' ही आमची प्रेरणा
--------------------------------
कुठल्या दिशेस दडले समजून ओतणारे?
ग्लासात पेय 'तसले', समजून ओतणारे

'सोडा'च द्या बरोबर, त्यांना किती विनवले
नाही मुळीच बधले समजून ओतणारे

रिचवून पेग बसलो ओठात कोरडा मी
आणी तहानलेले समजून ओतणारे

सर्वांसमक्ष देऊ धूम्रास ओठ कैसे?
गेले धुरात गेले समजून ओतणारे

येताच चिकन पुढती मजला कसे कळेना
झडपून संपविती समजून ओतणारे?

पेल्यास टेकवूनी, पेले पिती किती ते
शिवराळ भांडतीका समजून ओतणारे

ये मेरी दुनिया नहीं !

लेखक उदय सप्रे यांनी बुधवार, 16/04/2008 12:32 या दिवशी प्रकाशित केले.

रसिक वाचक हो ,मी माझ्या कंपनी तर्फे गेल्या वर्षी इटाली-मिलान येथे गेलो होतो.सगळेच लोक जे इथे हसतमुख असायचे , ते तिकडे जाऊन अर्ध्या हळकुंडाने पिवळे व्हायचे ! प्रत्येकाच्या चेहेर्‍यावर "मीच शहाणा!" चे भाव असायचे , प्रत्येकाला आपल्याला मिळत असलेल्या २३ यूरो "खर्ची" मधून जास्तीत जास्त यूरो कसे वाचवता येतात याचीच जास्त "चिंता".या जगात प्रत्येक शेरास सव्वा-शेर असतोच हे ह्यांच्या गावीच नाहे जणू !

आठवण सुद्धा...

लेखक मी अश्विनी यांनी शनिवार, 12/04/2008 13:03 या दिवशी प्रकाशित केले.

घेता घेता नशा चढेल

देता देता प्रेम वाढेल

बोलता बोलता शब्दच संपेल

बघता बघता नजर अडकेल

भेटता भेटता मनच गुंतेल

निघता निघता पाऊल थबकेल

चालता चालता वाटच संपेल

पाहता पाहता नजर पाणावेल

घेता घेता श्वासही थांबेल

वळून बघता वाटेल, इथं सारंच संपेल

या निरगाठी तोडता ह्रदय नक्की तुटेल

सारंच संपताना नंतर आठवण सुद्धा रडेल..!

--- मी अश्विनी