Skip to main content

कविता

कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.

नाते ना 'ते' राहीले

लेखक भ्रमर यांनी शुक्रवार, 09/05/2008 21:32 या दिवशी प्रकाशित केले.

माझी ही कविता जवळपास एक वर्षापूर्वी लिहीली होती. कवितेचा वरील विषय लोकसत्ताच्या 'चतुरा' या मासिकाने
दिला होता व त्यावरुन मला ही कविता सुचली होती. परंतू दिरंगाई केल्याने कविता पाठविली नाही. बिचारी माझ्या वहीत
अशीच पडुन होती. मिसळपावमुळे तिला प्रकाशात येता आले.
कविता लिहिण्याआधी तिची थोडी पार्श्वभूमी सांगणे आवश्यक वाटते. या कवितेची नायिका एक प्रेमविवाह झालेली
स्री असुन तिने आपल्या आईवडीलांच्या इच्छेविरुध्द हे लग्न्न केलेले आहे.

मी गेल्यावर

लेखक पुष्कराज यांनी शुक्रवार, 09/05/2008 21:30 या दिवशी प्रकाशित केले.

मी गेल्यावर वि़झुनी जातील
रत्नदीप आकाशी
मी गेल्यावर थांबून राहील
वीज तशी मेघाशी

मी गेल्यावर पोर्णिमेसही
चंद्र यायचा नाही
मी गेल्यावर रवी तळपूनी
तेज द्यायचा नाही

मी मी माझे किती कल्पना
किती मानसी वेड
गेल्यानंतर सरणावरती
दोन क्षणांचा खेळ

शूरवीर बलशाली राजे
किती जाहले येथे
स्मरण तयांचे या जगताला
कुठे आज रे होते

नररत्नांची ही पहा अवस्था
काय आपुले आहे
आपुल्यानंतर कशास वेड्या
नाव आपुले राहे

Close encounters of the third kind (एक पद्यकथा)

लेखक अरुण मनोहर यांनी शुक्रवार, 09/05/2008 16:41 या दिवशी प्रकाशित केले.

रात्री अचानक झोप उडाली
होती प्रखर झोतात खोली
होते काय नाही समजले
शुभ्र किरणांनी घट्ट बांधले

सरसर नेले वरती ओढून
दिले एका कक्षात टाकून
बघतो अघटीत काय जाहले
सभोवती बहु लोकची दिसले

धावलो बाजुला माणूस पाहुन
विचारण्या कोठे आलो आपण
नव्ह्ती भींत तरी अडकलो
त्याच्यापाशी नाही पोहोचलो

विचारले ओरडून मी त्याला
कसला आहे विचीत्र मामला
बहुदा त्याने नाही एकले
म्हणून मी निरखूनी पाहिले

खुर्चीवरती होता बसला
प्रकाश रज्जुने बांधला
हात दोन्ही उंचावलेले
दंडामधुनी रक्त खेचले

आधुनिक कृष्ण

लेखक काळा_पहाड यांनी गुरुवार, 08/05/2008 15:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
जन्माचे भोग भोगांसाठी जन्म
आईच्या दुधातुन भोगांकडे स्त्रवणे
मातेची ममता अन् बापाचा धाक
पाळणाघरातल्या कृष्णाला यशोदेची हाक
दिवसा यशोदा अन् रात्री देवकी
वसुदेव की नंद सगळाच आनंद
रंगतो रोजच कृष्ण-देवकी भेटीचा प्रयोग
सुटीच्या दिवशी यशोदेला वियोग
ना झोपेला अंगाई ना भुकेला लोणी
जन्मला कृष्ण गातो नर्सरीची गाणी
वाघीणीच्या दुधावर गोमुत्राची शिंपवणी
कृष्णाला आता नाही भेटत सांदिपनी
संस्काराशिवायच मग भौतिकीची उजळणी
कला आणि शास्त्राला आयटीची फोडणी
जग एक बाजार बाजारात कृष्ण
'अर्था' संबंधीच फक्त सारे प्रश्न

समर्पित हो

लेखक काळा_पहाड यांनी सोमवार, 05/05/2008 18:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
यशाच्या वाटेकडे
डोळे लावुन बसू नकोस
आजच्या कुवतीचा
अभिमानी होऊ नकोस.
स्वप्रतापे स्वबळे तू
अवघेचि जिंकुन घे
जिंकण्यासाठी जिंकण्याची
अभिलाषाही जिंकुन घे.
प्रकांड हो प्रबुद्ध हो
चंड हो प्रचंड हो
प्रकर्षाने प्रारब्धावर
तुच तू प्रसन्न हो.
प्रकाशाचा पुंज हो
तेजाची मुर्त हो
भोवतीच्या तमसावर
ज्योतिर्मयी शर हो.
स्वतंत्र हो समृद्ध हो
समर्थ हो सनाथ हो
अंगीकृत कार्याला
सर्वस्वी समर्पित हो.

(सदासर्वदा) तो मी नव्हेच

जहाल नेत्याचे अंतरंग

लेखक हेरंब यांनी रविवार, 04/05/2008 20:08 या दिवशी प्रकाशित केले.

जहाल नेते भाषणे करुन लोकांची माथी भडकवत असतात. पण त्यांच्या मनांत वेगळेच असते. बाकी कवितेतच वाचा.

समतेचा टिळा
लावून सर्वांशी खेळा
स्वतःला मात्र वगळा ॥
आश्वासने मोहात मिसळा
स्वप्नांचा फुलवा मळा
प्रत्यक्ष मदत मात्र टाळा
नुसताच वाजवा खुळखुळा ॥
शिव्यांनी जाळा
टीकेने डागाळा
स्वतःला मात्र संभाळा ॥
जातपात उगाळा
काढा बाहेर कोथळा
भावनांशी खेळा
वाहू द्या जखम भळभळा ॥
पण काढला जर कोणी गळा
तर म्हणावे बाळा ऽ ऽ
तुझ्यासाठीच सोसतोय या कळा ॥

पक्षी निरीक्षण - एक सुन्न अनुभव

लेखक नारदाचार्य यांनी शुक्रवार, 02/05/2008 18:54 या दिवशी प्रकाशित केले.

कवितांच्या प्रांतामध्ये सांप्रती अनेक नवनव्या आविष्कारांचा वर्षाव होतो आहे. समाजातील जगण्याच्या रीतीमध्ये झालेल्या बदलांचे प्रतिबिंब घेऊन येणाऱ्या या कविता वाचकाला वेगवेगळया पातळ्यांवरचा अनुभव देतच असतात. 'पक्षी निरीक्षण' ही कविता याच मालिकेत जाऊन बसणारी आहे हे निर्विवाद आहे. चेतन या 'नव'कवीची ही कविता कवीने विडंबन म्हणून वाचकांच्या समोर ठेवली असली तरी, तिच्यात मूळ प्रतिभेचे अंकूर पुरेसे दिसतात हे स्पष्ट आहे. मुख्य म्हणजे अनुभवाचा सच्चेपणा आणि ते नेमक्या, मोजक्या शब्दांमध्ये मांडण्याची कवीची हातोटी या गोष्टी याच कवितेच्या नव्हे तर या कवीच्या भावी रचनांचेही बलस्थान ठराव्यात.

समर्पण..

लेखक प्राजु यांनी शुक्रवार, 02/05/2008 11:20 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रिया तुझ्या प्रितीमध्ये हृदय माझे गुंफले,
रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले...

हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी
मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी
आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले..
रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले...

चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली
घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली,
त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले
रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले...

स्पर्श तुझा निशिगंधी, श्वास माझा थांबला
तनू वेडी बावरली, शब्दही ओठी थांबला
मिठीत घेत मजला, अधर माझे चुंबिले
रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले...

पूर्ण कविता हवी आहे...

लेखक उदय ४२ यांनी गुरुवार, 01/05/2008 20:26 या दिवशी प्रकाशित केले.

"कुटुंबवत्सल इथे फणस हा
कटिखांद्यावर घेऊन बाळे
पुसिते त्याला कुशल मुलांचे
गंगाजळिचे बेत आगळे "

हे कडवे असलेली इंदिरा संत यांची एक कविता आहे,कुणाला आटवतेय का ?असल्यास द्यावी.

श्रध्दा

लेखक भावना यांनी बुधवार, 30/04/2008 22:35 या दिवशी प्रकाशित केले.

श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते,
माणसामधले माणुसपण जाते
जगण्यामधले जीवन जाते
माणसाविना माणसाचे
खरचं का कुठे काही अडते ?

श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते,
मनाची कवाडे भकास होतात
श्रध्देच मन निराश होते
प्रेमाला माणुस पारखा होतो
पण कुणाला असा किती फरक पडतो ?