कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
मज ध्यास दर्शनाचा रे, ना कसलीही आसक्ती
अंतरात माझ्या वसते, मीरेची मधुराभक्ती
मी गीत तुझे गुणगुणते
चैतन्य जणू रुणझुणते
गीतातून माझ्या करते तव प्रीतीची अभिव्यक्ती
तन राही जरी संसारी
मन घेते गगनभरारी
एकाच ठायी अनुभवते आसक्ती आणि विरक्ती
काळोख मनाला ग्रासे
हा जन्मही शापच भासे
तुजवाचून जगण्याचीही उरली ना इच्छाशक्ती
सर्वस्व तुला अर्पावे
आयुष्य इथे संपावे
तुजसाठी पुन्हा उमलाया, या जन्मि मिळावी मुक्ती
तू......
रोज रोज त्याच दिशा
रोज रोज त्याच वाटा
दिशांनी पण वाटा थोड्या बदलायला हव्यात.
रोज रोज तेच गाव
रोज रोज तिच पायवाट
वाटेनेही गाव जरा विसरायला हवे.
रोज रोज त्याच व्यथा
रोज रोज त्याच कथा
कथांनीही कधी कधी व्यथांना सावरायला हव.
रोज रोज तिच छाया
रोज रोज तोच दाह
दाहानेही कधीतरी छायेत बसायला हव.
रोज रोज तेच हसण
रोज रोज तेच रडण
रडता रडता खुदकन जरा हसायला हव.
रोज रोज तिच सकाळ
रोज रोज तिच संध्याकाळ
संध्याकाळ्नेही थोड सकाळसारख ताज व्हाव.
रोज रोज तिच घडण
रोज रोज तेच जीवन
जीवनातही कधी कधी बदल घडवायला हवा.
जोडली नाती कशी मी
आठवणे आज नाही !
तोडले कां पाश सारे
साठले ते घाव काही !
सोडला तो गाव तुझा
आसवांचा ठाव नाही !
आठवांची राख झाली
दाटलेले भाव काही !
चांदण्यांची याद ओली
शापितांचा चंद्र नाही !
मानसी आकांत चाले
तुंबलेले बांध काही !
विशाल
रुप पहाता राधेचें,
शाम गाली हासला
यमुने काठी, शाम राधेचा,
प्रणय सोहळा रंगला
यमुने काठी शामसावळा,
मोर मुकुट पितांबर ल्याला
शामल सुंदर, रुप मनोहर
मोर मुकुट पितांबर सुंदर
शामरंगी काजळ होऊनी
राधा नयनी जाऊन बसला.
यमुने काठी, शाम राधेचा,
प्रणय सोहळा रंगला
गौर गुलाबी राधा काया,
राधा ना ति जग्न माया,
चित्त चोराची,एकुन बासरी
मनी उठल्या त्या प्रेमलहरी
मन मयुर तो नाचु लागला
यमुने काठी, शाम राधेचा,
प्रणय सोहळा रंगला
त्या सांजकोवळ्या उन्हात सजल्या वाटा
गुणगुणती गीते तुझी निरागस लाटा
मावळतीवरती रंग नवे क्षितिजाचे
पाऊल वाजते हलके बकुळफुलांचे
माडांच्या छाया झुलती वार्‍यासंगे
जणु कृष्णसख्याचा रास आगळा रंगे
आसमंत भारित सूर मुरलीचे आले
कालिंदीचे जल थबके, कदम्ब डोले
तो मऊ मुलायम स्पर्श मयुरपंखांचा
दरवळतो हलका भास मधुर गंधाचा
या चराचराला जडली त्याची बाधा
श्रीरंग घन निळा, सांज सोनुली राधा
ऐन त्या दुपारी, कालिंदीच्या तिरी
खेळतो मुरारी, पाठशीव..
हसत खेळत, अल्लड गोपिका
अव्खळ राधिका, कान्हा पाही..
घट डोईवर, चाले भराभर
नदी तीरावर, पाण्यासाठी..
भरूनिया कुंभ, घेता डोईवर
खडा घटावर, ट्णकारला..
भिजुनिया चिंब, शहारे सर्वांग
निरखे श्रीरंग, राधिकेला..
चोरून ती उभी, अव्घड ओलेती
सावळ्याची मिठी, अंगभर..
मिटले नयन, सुटला पदर
थरारे अधर, चुंबताना..
म्हणा कृष्णसखी, अथवा सानिका
झाली ही राधिका, कृष्णमयी..
पावरीचा सूर, आज दूर दूर
प्रणयाचा पूर, गोकुळात..
थोडे दिवस लहान व्हावे
बाल लिलांचे दार उघडावे.
बाल कल्पनांत जगावे
चॉकलेट च्या बंगल्यात रहावे.
परीच्या देशात आभाळी उडावे
गोळा, आईस्क्रिमने तोंड माखवावे.
माती, चिखलात लोळावे
पाण्यात जाऊन डुंबावे.
भातुकली, खेळ खेळावे
आयते खाउन गाढ झोपावे.
जिभ काढुन दुसर्‍यास चिडवावे
मार खायचा चुकवावे
शुभंकरोती रोज म्हणावे
जोरजोरात ओरडावे
खुप हसावे खुप रुसावे
हट्टालाही पेटून उठावे
थोडे दिवस निरागस, निष्पाप व्हावे
जबाबदार्‍यांना थोडे टाळावे.
मन.....
मन आभाळ आभाळ... मन पाऊस पाऊस..
मन आभास आभास... मन सुवास सुवास...
मन चांदवा चांदवा.... नभी चांदण्याचा थवा
मन पाखरु पाखरु.... मन पारवा पारवा....
मन वेल्हाळ वेल्हाळ... मन कल्लोळ कल्लोळ
मन तुफ़ान उधाण... मन पान सळ्सळ.....
मन अथांग सागर... मन निळे निळे पाणी...
मन आठ्वांचे मोती... मन विरहाची गाणी.....
मन हवंस हवंस.... मन नकोसं नकोसं....
मन चांदणी पुनव... विना चंद्राची आवस......
मन कधी ऐलतीर... मन कधी पैलतीर......
मन होउन नावाडी.... तुला भेटण्या अधीर....
मैत्री
ध्यानी मनी नसताना.... आयुश्यात एका क्षणी.. मैत्री प्रवेशते....
हिरव्या श्रावणात हातावर रंगलेल्या ... मेंदी सारखी....
आयुश्यभर आठवत रहाते....
मैत्री म्हणजे एकमेकांना समजणं.. आणि समजावणं असतं.....
मैत्री म्हणजे... कधी कधी स्वताःलाच आजमावणं असतं .....
घट्ट लावलेलं मनाचं दार.. मैत्रीत अलगद उघड्तं....
हळव्या मनात जपलेलं 'अलगुज' अवचित ओठांवर येतं......
मैत्री मधुनच जन्म घेतं.. निखळ प्रेमाचं रोपटं.....
प्रेम ! परमेश्वरानं माणसाला दिलेली... सर्वात सुंदर गोश्ट !......
मिसळपाव