कविता

थांबलेला आसवांचा पाऊस पापण्यांशी, मी तुझ्या बरसण्याची, वाट पाहतो आहे ! झगडलो वेदनांशी कोंडुन जाणीवांना, आठवांचा आज प्रिये, थाट पाहतो आहे ! ओसंडु पाहे कसा गुदमर मनातला, थोपवली भावनांची, लाट पाहतो आहे ! ओथंबले काठ अता डोळ्यांचे सखे, मोडुनी चौकट वाहे, पाट पाहतो आहे ! संपले ते उजळणे पुन्हा मनोरथांचे, गातात दु:ख सुखाने, भाट पाहतो आहे ! विशाल

गेल्या महीन्यात Zee मराठी वर एक कविता एकली होती..... हंबरुन वासराले चाटती जवा गाय...तवा मले तीच्यामधे दिसती माझी माय... कोणाला ही कविता महीती असेल तर मला हवी आहे.....

नामस्मरण, चिंतन, सुख वैकुंठीचे जाण चित्ती नांदे समाधान, सा-या चिंता कृष्णार्पण भावभक्ती वाळवंट, मंदिर हे अंतरंग वृत्ति वाहे चंद्रभागा, तिथे वसे पांडुरंग जड देहाचे हे भोग केले त्यालाच अर्पण तूच अनंत ब्रम्हांड, तूच धरा, तू आकाश दूर सारी जो तमाला, अंतरीचा तू प्रकाश तूच दाता, तूच त्राता, तूच कार्य, तू कारण काया, वाचा, मन देवा तुझ्या चरणी लागावे आधि- व्याधी, व्याप- ताप, माया मोह दूर व्हावे तुझे दर्शन घडावे, तनू त्यागताना प्राण

आकाशी जलद जलद नाचू लागले आषाढसरी, मन माझे न्हाऊ लागले! दरवळ तो मातीचा मनास मोहवी वर्षेचे कंजन, बघ कानी गुंजू लागले! मग खेळणे वर्षेच्या धारांशी वार्‍याचे मनात आगळे, अलगुज छेडू लागले! संपले बघ वाट पाहणे ते चातकाचे आनंदविभोर, मोर वनी नाचू लागले! रोमांचित जाहली बघ तृषार्त धरा नग्ननिखळ, हास्य तिचे फुलू लागले! विशाल

काही महीन्यांपूर्वी रोहीत राऊत या बालकलाकाराचे गाणे ऐकले होते तेव्हा असे वाटले की या (रोहीतच्या)पिढीसाठी गेय कविता लिहायची तर कशी लिहावी लागेल ? मग लक्षात आलं की यांच्या साठी गेय असं काही लिहायचं झालं तर यांचा रीदम अनुभवून मग लिहावं लागेल.संगीताची समज कमी आहे तरी एक प्रयत्न करून पाहीला .तुमच्या पुढे ठेवतो आहे. कल्पना अशी आहे की नोकरी नसलेला एखादा तरुण मुलगा आसपासच्या मुलीकडे रोज बघतो . त्याला ती ज्याम आवडतेय, पण नोकरीचा पत्ता नाही विचारायचं कसं ? कोरस : टफ लूकींग गाय पण डेरींगच नाय गूड लूकींग गाय पण नोकरीच नाय. चेहेरा गोरामोरा का झाला सांग ना. गजरा चुरगळला का गळल्या पाकळ्या क

तुझी चाहूल सौदामिनी तुझं येणं झिम्मडसर थांबणं तृप्त पाऊसओल मन हिरवं करणारं ओठी धनू इंद्राचं सप्तरंगी शब्दशर डोळ्यात आभाळ थेंबभर निरभ्र, निःशब्द करणारं

त्याचा आणि माझा संवाद तसा जुनाच आहे संवाद तरी कसे म्हणायचे बर्‍याचदा फक्त तोच बोलतो मी नेहेमीच फक्त श्रोता असतो नाही म्हणायला शंका असतात माझ्या परवाच विचारले त्याला हा कॅनव्हास बघितलास? पांढराशुभ्र ..... रंगवायचाय मला ! हंसला ..... हळुवारपणे म्हणाला वेड्या ....! अरे आत्माच तो जणु ...! निर्लेप असतो .... निर्विकार ना रंग, ना रुप, ना कसल्या अभिलाषा त्या फलकाची चौकट आहे ना... तो देह रे ! कुठलेतरी बंधन हवेच ना? हा ...

भारलेल्या त्या स्वरांची तान छेडे बासरी गीत कान्हाचे असे राधे तुझ्या ओठावरी.. पाहताना दर्पणी त्या रंग भासे सावळा कृष्णबिंबा! तूच की मी?"... हाय ! राधा बावरी.. मोहनाला रेखिते ती लोचनांच्या अंगणी दृष्ट काढी काजळाने सावळ्या थेंबावरी.. पैलघंटा वाजते ना सांज आली राऊळी ऐकण्या आतूर राधा माधवाची पावरी.. नीळवर्णी मोरपीशी गुंतलेली राधिका ती मयूरा कृष्णवेडी नाचते या भूवरी.. सप्तरंगी नाहला वृंदावनीचा श्रीहरी ल्यायली श्रीरंग राधा त्या तिच्या कायेवरी.. - प्राजु