कविता

जख्ख असा म्हातारा
झाडाखाली गाडी लावून
वाट बघत बसतोय गिर्‍हाईकाची
ठेवतोय कसले कसले रंग
ढकलगाडीवर....
गुलाल ,रांगोळ्या ,उटणे ,उदबत्त्यांचे पुडे ,
हेयर पिन्स ,बांगड्या,फुगे
जे हवे ते ,जे लागेल ते
आकर्षित करतोय बायका -मुलांना
त्याला वाढवायचाय धंदा भरपूर ....!!

स्वप्ने बघतोय श्रीमंत होण्याचे
हातावरच्या फुगलेल्या निळ्या शिरा
वाटतात भीतीदायक...!!
वय सरकल्याच्या खुणा
शरीरावर ठाण मांडून ....
तरी स्वप्नाची हाव
लंपटपणे जिवंत ठेवतेय त्याला
काहीतरी करून दाखवायची हिमंत
अजून तेवतेय त्याच्या मनात

आले आहे पुन्हा सख्या रे
मिठीत तुझ्या आज पाहा रे
आवरे मोह मज न अधिक आता
पडदा तारकांचा पडू दे ना रे...

निजले जग, निजले तारे
अंतर असे हे मिटले सारे
माझ्या कुशीत तु उजळला अधिकच
तुझ्या आलिंगनात मज लाज ना रे

विझले कधी मी मलाच कळेना
तुझ्या कुशीतुन पदर सुटेना
उलगडली वेणी, उलगडले अशी मी
तुझ्या डोळ्यांत मज बघवेना रे

आले विरह ते किरणांचे मज
कलह मनाचा काही शमेना
दरवळते अजुनी तुझ्या श्वासांचे गंध,
पडेल तारकांचा पुन्हा पडदा ना रे?

१. (ओवी)

प्रश्न प्रश्नांचे उत्तर
दु़:ख सुखाचे आधार
माझ्यासाठी मीच आता
एकलाच दारोदार ||

चांदण्यास चंद्र भार
नेत्रातुनी संथ धार
परका आप्तजनात
एकलाच मुक स्वर ||

भावनांचा कोरा पुर
स्वप्नांचाच स्वैर धुर
मनास अनोळखी मी
एकलाच दूर दूर ||

कोण कोणाचा इश्वर
माणुसकीचा संहार
कुरवाळत दु:खास
एकलाच जातो दूर ||

आयुष्याच्या हरेक क्षणांवर .. प्रेम कर
अस्तित्वाच्या घनघोर रणावर .. प्रेम कर

नात्यांमध्ये गुरफ़टणार्‍या
ओलाव्याने मोहरणार्‍या
मनाच्या या उधाणपणावर.. प्रेम कर

कळ्या उमलती तू हसतना
स्पर्श छेडती कोमल ताना
देहाच्या प्रत्येक सणावर.. प्रेम कर

नको विचारू गतकालाला
करेन वश मी त्या दैवाला
माझ्यामधल्या याच गुणावर.. प्रेम कर

घाव झेलले जगण्यासाठी
राखेमधुनी उठण्यासाठी
हृदयावरच्या त्याच व्रणावर.. प्रेम कर

नुरतील तेथे काही व्यथा
एक आगळी शांत अवस्था
मुक्ती देणार्‍या सरणावर.. प्रेम कर

दूर दूर जातानां
मज जवळ ठेवशील ना रे?
आभाळाखाली तिथल्या
मज तु जपशील ना रे?

तुझे नि माझे गाणे
गुणगुणती गावा च्या वाटा
शपथ तुला ह्या वाटांची
हिरव्या तु बघशील ना रे?

दूर दूर जातानां
मज जवळ ठेवशील ना रे?
आभाळाखाली तिथल्या
मज तु जपशील ना रे?

आसवे कळीस भ्रमर तसे मी
पाहिन वाट तुझी रे
क्षण क्षण हे जाता जाता
हर क्षण मी तुज आठवीन ना रे?

दूर दूर जातानां
मज जवळ ठेवशील ना रे?
आभाळाखाली तिथल्या
मज तु जपशील ना रे?

साक्षात 'पाय' वर कविता करणार्‍या आमच्या घासू गुर्जींचे पाय पकडून! ;)
:०()8=

(वर्तुळ)

मी पहिल्यांदा हा आकारबंध
वस्रपटलांच्यामध्ये केला स्थानबद्ध
केव्हापासून जागलिये खाद्यपिसासा

मुक्ततुंदिलरेखी वलयरेषेपलिकडे
खाद्यकणग्राही रसनापटापलिकडे
घडले असे गारुड

निशा'चर' जगतात शीतकपाटाच्या
दारापल्याड मुक्त केकावलीचा
दिसलाय भरलेला आवाका

आवाक्याबरोबरच विस्तारलं एक
जिव्हालौल्यसाधक दोंदाकारप्रसारक
तुमानवेधी "शून्य"

त्याच्या क्रीमगर्भरोलांचा
नीलबेरीसामायिक पेस्ट्रीचा
तो तनःचक्षुसाक्षात्कारच

प्रेरणा : हा प्रतिसाद

पुन्हा नवा खेळ मांडूया
पुन्हा अनोळखी होऊया
पुन्हा नव्याने भेटूया
चल पुन्हा नव्याने जगूया

ओंगळ दु:खांना स्वछ पुसून
गोजीर्‍या सुखांना गिरवूया
जन्मांतरीचे आपले रेशमी नाते
नवरंगाच्या धाग्यांनी सजवूया

चल सखे.................

सुंदर प्रेमाचे साजिरे रूप
नव्याने एकवार लेवूया
हुकलेल्या सार्‍या स्वप्नांना
मनाच्या गाभार्‍यात रुजवूया

चल सखे...................

३.१४१५९२६५३५८९७९३२३८४६२६४३३८३२७९५०२८८४१९७१६९३९९३७५१०...

वर्तुळ.

मी पहिल्यांदा हा आकारबंध
नेत्रपटलांच्यावरती केला पिकसेलबद्ध
तेव्हापासून झालोय वेडापिसासा

मुक्तकंपासभिरकी वलयरेषेपलिकडे
प्रकाशकणग्राही रेटिनापटापलिकडे
घडले असे गारुड

व्यासोच्छिष्टजगतात मर्यादेच्या
परिघापल्याड मुक्त अमर्यादतेचा
दिसलाय रिकामा आवाका

आवाक्याबरोबरच दिसलं एक
समन्वयसाधक केंद्रविस्तारमर्यादक
अस्तित्ववेधी "शून्य"

त्याच्या हिरण्यगर्भकेंद्राचा
लक्षदिशासामायिक सिमेट्रीचा
तो मनःचक्षुसाक्षात्कारच

चांदण्यांस मिठी मारतांना
चंद्रास गोड का वाटत असेल?
त्यास आलिंगनात भरतांना
रात्रीस मोह का आवरत असेल?

दिवस उजाडुच नये कधी
वाटत तिला ही असेल
मोहक चंद्रा च्या पाशातुन सुटतांना
जीव तारकांचा का आवळत असेल?

चंद्रा च्या कुशी खालून
अलगद पदर खेचून पहाटे
आंथरुणातून उतरत रात्र जेंव्हा असेल
सुटलेल्या केसांमधुनी
लाज आवरत पदरा खालील
मन तिचे का बांवरत नसेल?

मधु-चंद्र काय असावे
चंद्रास का ते कळत असेल?
रोजच असते रात्र त्याचीच
मोह मिलना चे का उमगत असेल?

............ न्याय तुमचा खास आहे

तक्रार तुमची, पोलीस तुम्ही, न्याय तुमचा खास आहे
सीता असो वा द्रौपदी, नशिबात अमुच्या वनवास आहे.

आले किती, गेले किती, यात सारे गर्क झाले
बागेतल्या फुलांनाही, येथे गणिताचा तास आहे.

कोण वेडा, कोण नाही, वेडेच ठरविती सर्व काही
लाट आहे बारकी पण, मज सुनामीचा भास आहे.

भाट यांचे गाऊन गेले, ढोल यांचे बडवून झाले
बंद करतो कान माझा, इतुकाच मजला त्रास आहे.