कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
खगांचे थवे, पाखरे ही निरागस
काय कसे रज, कण संचिताचे
थकेनात पंख, खळे ना भरारी
रिते मोकळे सोस, निळ्या अंबराचे
न हेवे न दावे, न साठे कशाचे
हवेसे नितळ, पारदर्शी उसासे
ढळे दिवस कोरा, रात्र आणि काळी
जगाची तमा ना, असे खेळ सारे
माणूस मी, भूक, व्याधी उपाधी
मुळी मूढ ईर्षा, अंध, अंग जाळी
परा, बुद्धी-प्रज्ञा, असूनी उपाशी
अवकाळ मोठा, सदा मोह पाशी
.........................अज्ञात
......बर .....................!!
गर्दी जमलीये कसलीतरी
बघू बघू काय झालं ...
"अगं धरपडशील कुठेतरी
मुली …..हो मागं तू ....."
......बर .....................!!
बाई मी सांगू ,मी सांगू ...
जमलंय मला …..
“आलंय तुला उत्तर तर शांत बस ,
बाकीच्यांना विचार करू दे जरा ......”
......बर .....................!!
व्वा मस्त पाऊस पडतोय
सगळे चाललेत भिजायला .......
“हे बघ.... मुलीच्या जातीनं जास्त उंडारु नये ...
बस ….वाचत काहीतरी ......”
......बर .....................!!
टाळ बोले माझ्या मनीं
नाद करी मृदुंग कानीं
चिपळ्यातुनी येई ध्वनी
विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल ||
हाती झेंडा नाचवुनी
स्मरण होई गजरातुनी
नामाचा जप मुखातुनी
विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल ||
डोईवरी तुळशीवृंदावनीं
पावलांच्या ठेक्यातुनी
टाळ्यांच्या तालातुनी
विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल ||
भक्तीच्या या वाटेवरुनी
जाऊ सगळे आनंदुनी
गाऊ सगळे दंग होउनी
विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल ||
देहभान अपुले हरपूनी
नाचू रंगूया कीर्तनी
म्हणू सगळे वारीतुनी
विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल ||
.
निघाली खाशी हो स्वारी
दुष्काळी त्या दौऱ्यावरी
संगे घेउनिया लवाजमा
फौजफाटाही तो भारी
तिकडे नाही की पाणी
कोरड्याच साऱ्या विहिरी
संगे घेउनिया बिस्लेरी
ट्रकमधे भारी भारी
खाण्याला नाही बाजरी
ना दाणा ना भाकरी
संगे घेउनिया कारभारी
कुशल सैपाकी आचारी
डोईवर छत्री ती धरी
सोबतचा चमचा कुणीतरी
संगे घेउनिया गालीचा
पायघडी ती कुणी अंथरी
निघाली खाशी ती स्वारी
पहा हो विमाने ती वरी
संगे घेउनिया सामग्री
दुष्काळी त्या दौऱ्यावरी !
.
नकोच शिवबा, जन्म कधी तू पुन्हा इथे घेऊ
कर्तव्याची नाही जाणिव, जयघोषातच दंगुन जाऊ
नाही येथे कुणी जिजाऊ- शिकवण्यास बाळा
म्हणती भाऊ तरि ते टपले दाबण्यास रे गळा ,
येथ जाणती बळ एकीचे जरी सर्व लोक
गडबडती स्वबळावर जगण्या कोपऱ्यात नेक -
शिवबा, तुजसाठी जगणारे संपले मर्द मावळे
आता उरले येथे सारे संधीसाधू डोमकावळे ,
पायपोस तो कुणास नाही उरला कुणाचा आता
सत्तेसाठी केवळ सारा आटापिटा पहाणे आता !
जन्मलास जरी आता शिवबा, इथल्या तू भूवरी
सिंहासन तव तुजसाठी नुरले हपापलेले भारी
'काव्य ' कविता स्टोअर्स Pvt. Ltd.
* सुख दु:खाचे किरकोळ व घाऊक विक्रेते *
मी : हा ....गुड मॉर्निंग मन ...कसं काय रात्री झोप लागली का गोडावून मध्ये .....
मन : हा होय मालक .....पण न्हाई इतकी .....
मी : घे च्या ....दुकानात कसं माणसानं जरा फ्रेश ऱ्हावं ......
मन: होय घेतो की ....
छोटे होते डोळे ,
त्यात सामावणारं विश्वही तसंच ,
छोट्यांच्या गोष्टी ऐकता ऐकता
मोठ्यांच्या समजू लागल्या ,
पण .....मोठं होण्याच्या हट्टात
'बालपण ' जगायचं राहून गेलं ....!!!
पुस्तकं वाचत राहिले
वह्या भरत राहिले ,
परीक्षेच्या दिवसात
देवाला स्मरत राहिले ,
पण ….शाळेला जायच्या नादात ...
'सहलीला ' जायचंच राहून गेलं .....!!
लाथ मारील तिथं पाणी काढील
अशी जिद्द तेव्हा होती ,
कॉलेजचा कट्टा ,हिरोइनच्या गप्पा ,
आमची ख्याती कमी नव्हती ,
पण ...अबोली माळून मोगर्यांच्या गर्दीत ...
'गुलाबाशी ' बोलायचंच राहून गेलं ...!!!
धूळ - एक आठवण !!!
खोली नवी करण्याचा अट्टाहास धरलाय ,
किती दिवस झाले खटाटोप चाललाय ,
जुन्या गोष्टींची जागा नव्यांनी घ्यायला हवी ....
सगळ्या कोपऱ्यातली धूळ आता झटकायला हवी ...!!!
वेगळे रंग घेऊन नवे पडदे सजले ,
नवा उजळपणा घेऊन कार्पेटहि आले ,
स्टाईल पण बदलली आहे खोलीची साजेशी ....
तरी.... एका कोपऱ्यात अजूनही धूळ आहे जराशी ..!!
हितचिंतक बरेचसे येउन गेले ,
बदलांचे कौतुक व सुधारणाही सांगून गेले ,
हसऱ्या चेहऱ्याने सगळे क्षण साधून घेतले ....
बरे ...त्या धुळी कडे कुणाचे लक्ष नाही गेले ...!!!
कवि गोपालदास 'नीरज' यांच्या एका अतिशय गाजलेल्या कवितेचा अनुवाद करण्याचा माझा प्रयत्न. ही कविता 'नई उमर की नई फसल' या चित्रपटात गीत म्हणून घेतली आहे.
सुकली, गळली स्वप्नफुले अन् सखे बोचरे काटे
बाग पारखी सौंदर्याला, बाभुळबन हे वाटे
खुळ्यासारखी घेत राहिलो बहराची चाहूल
निघून गेले कधीच तांडे, बघत राहिलो धूळ ||
सरळ चंद्रावर नेणारं बुंबाट अंधुक वातावरण,
कानठ्ळ्ळ्या बसवणारा डिजेचा खण्खणाट ,
गुदमरवुन टाकणारी धुराडी अन चखण्याचा वास ,
आणि या सगळ्यांना सामावणारा असतो एक बार.....
..........असंच बनतं सगळं ....
......... आधी दीर्घ श्वास आणि मग…. एक लार्ज पेग... !!
आतमध्ये शिरताना झालेली चलबिचल .
ऑर्डर देताना झालेला गोंधळ ,
आ वासुन ऑर्डरची वाट बघणारे तुझे डोळे ,
आणि पांढऱ्याशुभ्र कपड्यातल्या कॅप्ट्नची नजर चुकवताना .....
अशी झाली ती पहिली भेट .....
...सोड्याची बाट्ली आणि तिथे .... एक लार्ज पेग...!!
मिसळपाव