कविता

चालणे प्रवाह जीवनाचा
थांबणे मरण यातना
पर्याय नाही दुसरा
शिवाय चालण्याचा.

चालता चालता भेटले
वाटेत जे सगे-सोयरे
अनोखळी वाटसरू निघाले.
क्षणभराची साथ तयांची
देऊन गेली अनेक जखमा
कवटाळूनी त्या जखमांना
एकटाच मी चालत राहणार.

दमलेल्या शरीरानी
थकलेल्या मनांनी
निरुदेश्य मी
भटकत राहणार.
चालत राहणार, चालत राहणार.

शब्द अलंकार भंडार, मधाळ अमृतवाणी
वदे सुमधुर सिद्ध ऐसी, भाषा माझी मराठी ll १ ll

वेदतुल्य मंगल प्रार्थना, आरती ईश्वराची
दंड थोपटे गर्जुनी, आरोळी हो पोवाड्याची ll २ ll

सुबक डौल लावण्याचा, शृंगारते लावणी
तरल मनीच्या भावना, भावगीती रंगती ll ३ ll

सजग करण्या जना, बोले फटका झणी
ठेचुन काढी दुष्ट रुढी, भारुड कीर्तनातुनी ll ४ ll

अभंग कवणे जागविती, सदभाव भक्ती
वर्णन करितो विश्वाचे, मुक्तछंद पक्षी ll ५ ll

शब्दांची तीक्ष्ण पाती, दंडिते शत्रू लेखातूनी
संपन्न सुबत्ता शास्त्र, झळके व्याकरणातूनी ll ६ ll

ममराठी भाषादिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा

मराठी भाषा

स्फटिक निर्मळ स्वर अभंग रोम रोमी चाळ ते
दूर कोठे गाव माझे अंतरीचे चाळते
श्वास लय; अदृष्य सारे लुप्त शब्दी वेधते
चांदण्या गर्दीत कांही हरवलेले शोधते

त्या आभा भासात अजुनी संभ्रमी मन धावते
गोडशी हुरहूर अंगी; स्वप्न नादी लावते
पाश मय रागा-स्वरांचे सोसलेले घाव ते
चंदनी आनंद त्यांचे बाळकोषी दावते

…………… अज्ञात

अस्वस्थता अस्वस्थता
अस्वस्थता अस्वस्थता
राजकारण्यांच्या चालण्यामुळे
राजकारण्यांच्या चालींमुळे
त्यांनी त्यांच्या सोयींसाठी
चालवलेल्या राजकारणांमुळे

अस्वस्थता अस्वस्थता
दिशाहीन आंदोलनांमुळे
चारित्र्यहीन आंदोलकांमुळे
त्यांनी त्यांच्या सोयींसाठी
चालवलेल्या चळवळींमुळे

अस्वस्थता अस्वस्थता
हरवलेल्या मित्रांमुळे
रोज भेटणार्‍या शत्रुंमुळे
त्यांनी त्यांच्या सोयींसाठी
जुळवु पाहिलेल्या नात्यांमुळे

- कवी म.ना.दे.

'पालखी'

कुणी मोल केले, कुणी मापले
भल्या भाविकाने तुला कापले

घडावीत रांगेतुनी दर्शने
जरी चोरट्याने खिसे नापले

उठे ही सुखाची तुझी पालखी
उरे भर्जरी दुःख आपापले

तुझी आसवे लागली सार्थकी
तुझे त्याग नोटांवरी छापले

नसे आज चिंता तुझी जीवना
पहा दुःख हे छानसे रापले !

डॉ.सुनील अहिरराव

आठ दिवसानी टुर वरुन घरी आलो..
समोर तु उभी प्रसन्न वदना.
मोकळा केश संभार.
काजळ कोरलेले आतुर नयन
आठ दिवस ऑफिस कामाशिवाय काहिच सुचत नव्हते..
तुला पाहिले अन उमगले.
कश्या कश्याला मुकलो ते...

दिनांक १५.१२.२०१३ ला ही कविता भावी मुख्य मंत्री साठी लिहली होती. दिनांक २८.१२.२०१३ ला श्री केजरीवाल मुख्य मंत्री बनले. त्यांचे मुख्य मंत्री बनण्याचे आणि वनवासी होण्याचे भाकीत खरे ठरले. च्यायला आपण बी जोतिषी झालो.

कसला राव विचार करता
बसा की एकदा खुर्ची वरती
तोडा आकाशीचे तारे
पूर्वा हौस जनतेची.

विजेची बिल कमी करा
मुफ्त मध्ये पाणी द्या
दाखविलेले स्वप्न जनतेला
तोडू नका हो राव तुम्ही.

पुकारते ही खुर्ची कसी
होऊ नका हो वनवासी
औलीयाची श्रापित वाणी
करू नका हो पुन्हा खरी.

अंशात तुझ्या वसलो मीही
वाहिले हवे ते निर्मोही
समिधा सुखदा अक्षत ग्वाही
आतंक मनी कुठला नाही

मन अबोलसे स्वर विकलांगी
प्रतिमा न कधीही एकांगी
ध्वनि छेडतसे सम प्रतिध्वनी
हृदयात वलय लय शतरंगी

लाटेस काठ हळवा म्हणुनी
खेळते किनाऱ्यावर पाणी
भारती ओहटते ओघळुनि
डोहात माणकांच्या खाणी

………अज्ञात

डोळ्यांतुनि तयांच्या त्यांचेच भाव होते
हातात गोंदलेले त्यांचे न नाव होते

लटकेच हासणे अन् खोटे मुरडणे ते
अंगात भिनलेले सगळे बनाव होते

शुक् शुक माझ्या कानी चारीकडून आली
मी एकटाच होतो त्यांचेच गाव होते

हातात हात कोणी घेऊन जात होते
जणु आपसांत त्यांचे जमले ठराव होते

शरिरातल्या भुकेचा बाजार पाहताना
का वेदना निघाली, माझ्या न घाव होते