मिसळपाव
आज ती अनाथ होती.....
पाहुन घटना ती ही मी ही सुन्न होई.
ऐक भुकेल पोर भाकरीसाठी श्वानाशीही झगडा घेई.
माय होती बाजुस त्याच्या ती ही धाय मोकलुन रडी.
पोराची भुकेची तडफड त्या माउलीस सहन न होई.
गेल्या सालामध्ये ती भरल्या घरची मालकीण होती.
शेतात सोन पिकवणार्या शेतकरी राजाची राणी होती.
अचानक दैवाने सुखी संसारात दुष्काळाच विष कालवल
उभ्या शेतातल पिक पाण्याविना शेतात करपल.
धन्यानेही खचुन जाउन धनीपण संपवल.
आयुष्य संपवल त्याने, पण बायको लेकरास जन्मभर रडवल.
सगेसोयरानीही मग पाठ फिरवली.
सावकारानेही मग घरावर जप्ती आणली.
भरल्या घराची अशी आता राखरांगोळी झाली.
लेकरासंगे तिने मग शहरात रस्त्याकडेला चुल मांडली.
आज तिच माय धाय मोक
बोला! पुंडलिका वरदे हरी विठ्ठल...!!