Skip to main content

कविता

कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.

"अर्थ"

लेखक दिपक विठ्ठल ठुबे यांनी सोमवार, 01/12/2014 17:51 या दिवशी प्रकाशित केले.

शब्दांत गुंफले मी
हळुवार जाणिवांना
स्पर्शून अर्थ दे तू
माझ्या मुक्या भावनांना..||धृ||

मज स्मरणात आज ही रे
ती संध्या भारलेली
संग लाभला तुझा अन
काय माझी मोहरली

जणू चैत्र वणवा विझावा
वळवाच्या सरींनी भिजताना
स्पर्शून अर्थ दे तू
माझ्या मुक्या भावनांना.. ||१||

हे बंध जे जगाचे
पायात घोळणारे
माझी अबोल प्रीती
जणू भिन्न दोन्ही किनारे

दिसतो तुझाच चेहरा
माझे प्रतिबिंब पाहताना
स्पर्शून अर्थ दे तू
माझ्या मुक्या भावनांना.. ||२||

मी जाणते सख्या रे
तव चिंतनी मी आहे
होकार मनी जपते
डोळ्यात लाज आहे

काव्यरस

बाटली आणि ग्लास

लेखक प्रमोद देर्देकर यांनी सोमवार, 01/12/2014 15:52 या दिवशी प्रकाशित केले.

मी असते बंद कॉर्कने बांधलेली, टेबलावर तोर्‍यात एकटी,
तु मात्र मोकळा ढाकळा, पण भाऊबंधांसोबत रांगेतला गडी,

मी तुझ्यातच रिक्त होते, कधी स्मॉलने तर कधी लार्जने ,
तु मात्र उतरतोस दर्दभर्‍या गळ्यात, घुटक्या घुटक्याने,

मी असते संपृक्त, विविध रंगाने नटलेली नेहमीच नीट,
कधी बर्फ, कधी सोड्याने तु मात्र पचपचीSSत ,

कधी क्रिस्टील, कधी प्लास्टिक, कधी धातु. काय तुझे नखरे?
बॉटम-अपच्या नादात विसरतात तुला सगळे हेच सत्य खरे,

हेच सत्य खरे.

हाबिणंदण

लेखक टवाळ कार्टा यांनी सोमवार, 01/12/2014 10:51 या दिवशी प्रकाशित केले.

आमची प्रेरणा https://www.misalpav.com/node/29625

"काण्या तू ? वहिनी कुठाय"
या तुझ्या टोकदार प्रश्नानं
तु माझ्या पोटाचं
मी मोठ्या कष्टाने पट्ट्याने बान्धलेलं गाठोडं
टचकन फुटून गेलं,
आणि मला (त्या ललने समोर) कफल्लक बनवण्यात
तू पुन्हा एकदा यशस्वी झालास..
अभिनंदन!!!

अभिनंदन

लेखक चुकलामाकला यांनी सोमवार, 01/12/2014 10:17 या दिवशी प्रकाशित केले.

"कोण तू ? "
या तुझ्या टोकदार प्रश्नानं
तुझ्या माझ्या क्षणाचं
मी मोठ्या कष्टाने बान्धलेलं गाठोडं
टचकन फाटून गेलं,
आणि मला कफल्लक बनवण्यात
तू पुन्हा एकदा यशस्वी झालीस ..
अभिनंदन!!!

चाफा बोलेना, चाफा चालेना...

लेखक आदित यांनी शुक्रवार, 28/11/2014 21:42 या दिवशी प्रकाशित केले.

'चाफा बोलेना, चाफा चालेना' हे गाणं कितीदा ऐकलंय.
लतादिदींचा स्वर अाणि टिपिकल भावगीताचं संगीत...
र्याचदा असं वाटलं की प्रेमगीत अाहे.
पण कधी गाणं पूर्ण कळलं नाही.
काहीतरी मिस होतंय असं वाटंत राहिलं.
पूर्ण कविता मिळवून वाचली तर गुंता अजूनच वाढला.
मग कवीबद्दल शोध घेतला.
ही कविता 'नारायण मुरलीधर गुप्ते (१८७२-१९४७)' यांची अाहे. ते 'बी' या टोपणनावानं लिहायचे.

मग गाणं ऐकताना कधीतरी हे सुचलं -

Four ducks in a pond

लेखक शरद यांनी शुक्रवार, 28/11/2014 11:11 या दिवशी प्रकाशित केले.

Four ducks in a pond

सोनसाखळी

लेखक मारवा यांनी मंगळवार, 25/11/2014 19:15 या दिवशी प्रकाशित केले.

तो तसा खानदानी सर्टीफ़ाइड, म्हणजे –वडिल-आजा-पणजा माहित असलेला, फ़ॅमिली ट्री असलेला, ब्लु ब्लडेड !
साहेबांनी जास्त किंमत मोजुन आणलेला, शिवाय सॉलीड ट्रेन्ड !
शॉक्स- स्टीक्स –हंगर- रीपीटेशन ( दिडशे मिनीमम पर डे एका अचुक विधीने टांग उचलण्यासाठी ) देउन केलेला ट्रेन्ड
सॅल्युट ! म्हणताच विशिष्ट पोज देणारा, दिल जीतने वाला कुत्ता ! माणसांहुन जास्त वफ़ादार !
साहेब प्रेमळ ,पट्टा क्लासी लेदरचा, आणि गोल्ड प्लेटेड सोनसाखळी.
साहेब नियमीत सकाळचा फ़ेरफ़टका मारतांना त्याला बरोबर नेतात, बरोबर ताफ़ाच असतो.साहेबांच्या.

पाण्यासारखी...

लेखक माधुरी विनायक यांनी सोमवार, 24/11/2014 16:35 या दिवशी प्रकाशित केले.

एकदा मी तुला म्हटलं,
तू आहेस पाण्यासारखी...
जो रंग टाकावा,
तो सामावून घेणारी,
रंगाच्याही नकळत
रंगासारखी रंगणारी...
आज पुन्हा आठवतंय,
आज पुन्हा ते पटतंय
पण संदर्भ किती वेगळा...
पाणीसुद्धा काही वेळा
किती कोरडं असतं
मिसळू पाहणारं बरंच काही
त्याच्यासाठी उपरं असतं...
खरंच तू पाण्यासारखी आहेस
खरंच, आज पुन्हा पटलं
नकळत किती खरं सांगितलं मी
नवल? दु:ख मनात दाटलं...

सकाळी सकाळी कोठे वेळ असतो ....!!

लेखक प्रकाश१११ यांनी शुक्रवार, 21/11/2014 21:36 या दिवशी प्रकाशित केले.

सकाळी सकाळी कोठे वेळ असतो
थोडाही मोकळा मोकळा ...?
ठेवायचा असतो चहा
कधी कमी कधी जास्त
साखर मात्र
थोडी इकडे थोडी तिकडे
नंतर असतोच स्वयंपाक
नव-याचा भरायचा असतो डबा
डब्यात थोडेसे हे थोडेसे ते
निघता निघता खिडकीतून बघत बसते
कोप-यावर वळले की मात्र थोडा दम खाते

सीट

लेखक मित्रहो यांनी गुरुवार, 20/11/2014 23:35 या दिवशी प्रकाशित केले.

(कवी सौमित्र उर्फ किशोर कदम यांची माफी मागून)

खचाखच भरलेली बस स्टॉपवर उभी राहून पहा
बघ माझी आठवण येते का?
हात लांबव, पावलांवर झेलून घे बुटांचे मार
इवलसं दुःख पिउन टाक
बघ माझी आठवण येते का?

रिक्षाने उडणारा धुळीचा लोट अंगावर घे,
पदर सांभाळ, हात दाखव
इतक करुनही तो नाहीच थांबला तर चालत जा, स्टेशनवर ये
तिथे गर्दी उसळलेली असेलच, फलाटावर पाय रोवून उभी रहा
सारी गर्दी सरकेल एकाच डब्यात, बघ माझी आठवण येते का?