कविता

सर्वांना नमस्कार!
मी एवढ्यातच मिपा वर अलोय. काही दिवसांपासून वाचतोय. भन्नाट आहे मिपा!
एक कविता (भीत भीत) प्रकाशित करतो आहे. माझी भाषा, व्याकरण, साहित्याची जाण हे सगळं जेमतेमच आहे. तेव्हा चुका होतील त्यांच्यासाठी आधीच माफी मागतो.

पिंपळ

पिवळ्या उन्हात
मनाचा पिंपळ
सळसळत राहतो

पिवळ्या उन्हासोबत
येतात काही पाखरं
नाव-गाव नसलेली
आणि फांदी फांदीत खेळतात
गातात
एखादं घरट बांधतात

उन्हं पानापानात भिनून जातात
स्वप्न बनून आनंद बनून हुरहूर बनून

जंगल पूर्वीचे
आज महानगर झाले
पहिल्या पेक्षा जास्त
खतरनाक झाले.

भरल्या पोटी वाघ
करत नव्हता शिकार.
बेधुंध कार आज
कधीही घेते प्राण.

तेंव्हा दरवळत होता
सुगंध मलयज गिरीचा.
पेट्रोलच्या वासाने आज
कासावीस होतो प्राण.

कांव कांव कावळ्यांचे
घरटे उंच मीनारांवर
अंगणातली चिवताई
कुठे हरवली आज.

शिववंदना

वरूणराजाचे आगमन

ऐश आरामात जगती माणसे,
निसर्गाची विल्हेवाट लावून.
पाऊस पडला नाही म्हणून,
शेतकरी घेतो जीवन संपवून.

वाचवा सर्वांचा शेतकरी राजा,
घ्या हे मनावर कोरून.
पिकवतो धान्य आपल्यासाठी तो,
स्वतः काबाडकष्ट करून. 

वरूणराजाचे आगमन होणार,
म्हणून मन प्रसन्न आहे.
कसा बरसेल कोणावर ?
हेच एक प्रश्न चिन्ह आहे.

यल्लप्पा सटवाजी कोकणे
२६ मे २०१५

९८९२५६७२६४

घडयाळ्याचे काटे मध्यरात्रीकडे कलत असताना
जेव्हा सारे शहर निद्रेच्या अधीन होत असते
हरवलेल्या डोळ्यांनी, वखवखलेल्या नजरांमध्ये
तेव्हा ती आपलं गिर्हाईक शोधत असते

ओठांवर लाली,केसांत मोगर्‍याच्या माळा
सर्वांगावर मंद अत्तर दरवळत असते
वरकरणी लावलेल्या पावडरच्या थरांमागे
नशिबाने गंजलेला चेहरा लपवत असते.

रात्री घराकडे परतणारी जोडपी डोळ्यांत साठवूण
नकळत मग तीही मनातून सुखावत असते
त्याच्या बाहुत विश्वासाने विसावलेल्या तिच्याजागी
गुपचुप स्वतःची छबी नेऊन ठेवत असते