विरंगुळा

पाहिजे वीकांत मोठा पाहिजे सोडा, टकीला पाहिजे वोडका थोडी पाहिजे पोकर, पसारा होउ दे मग रात्र कितिहि डाव हा खेळून जाउ विसरुनी त्या सायबाला उद्विग्नता उधळून देउ मिटुनि तू डोळे तुझे रे पापडी भरपूर खाशी सोबतीला श्रिम्प थोडे तू बशा घेऊन बससी छेडुनी कोणा सखीला हास्यकल्लोळात बुडवु विसरुनी त्या सायबाला उद्विग्नता उधळून देउ तृप्तता नरड्यात थोडी तृप्तता लीवर् मधेही शांतता विश्वात सार्‍या शांतता खोलीमधेही सटकताना रामप्रहरी काहिशी चलबिचल व्हावी झोपलेल्या बांधवांची थोडिशी चुळबूळ व्हावी सोमवारी ब्याद परते शुक्रवारी चाट देउ विसरुनी त्या सायबाला उद्विग्नता उधळून देउ प्रेरणा: मित्रमंडळींचे शुक्रवार-शनिवार-रवि

अरे याला कुणी मत देणार का मत ? ह्या तुमच्या लोकनायकाला दिल्लीत राहून सेवा करणार्‍या ह्या गरिबांच्या कैवार्‍याला कुणी मत देणार का मत ? खूप पक्ष सोडले खूप पैसे लाटले खूप काहीच्या काही केलं आणि सत्तेतल्या राक्षसाला सारखं भ्रष्टाचाराच व्यसन लागलं. बिच्चार्‍या ह्या राक्षसाला कुणी मत देणार का मत ? खातं गेलं, घर गेलं, रुबाब गेला,गाडी गेली आता मतदारसंघही बदलतोय पाच वर्षात न दिसलेल्या या भिकार्‍याला कुणी मत देणार का मत ? निष्ठेला टोपी घातली सुखी माणसाची वाट लावली मंदीतही उधारीच चालली कामांची तर वाट लावली स्वप्नातही खुर्ची पाहणार्‍या ह्या सत्तापिपासुला कुणी मत

खेळ मागल्यावेळी सारखाच. फक्त यावेळेस दुसरी ओळ दिलेली आहे अन् पहिली जमवायची आहे! ..... कृष्णा, तुझ्या बासरीला बंध कसा नाही! हि कविता नाही. त्यामुळे फक्त दोनच ओळी असणारेत. अट एकच, वर लिहिलेल्या ओळीशी निगडीत अशीच पहिली ओळ असायला हवी! शुभेच्छा!! मुमुक्षु

पुन्हा मागल्यासारखंच! हे रामदास काही उ(हु)च्च लिहून जातात आणि आमचा धर्म आम्हाला सोडवत नाही हो! त्यांची 'गाण्याची शिकवणी' वाचली आणी आमच्या वेगळ्याच शिकवणीचे तास डोळ्यांसमोर येऊन गेले!

कळकट मळकट टपरीवर जाऊन - खिशातले सुट्टे पैसे चाचपडत मागवलेले एकच कटिंग दोघात.. फुर्र फुर्र पोटातले कावळे ओरडायला लागल्यावर - एकच मिसळ, दोन पाव आणि तर्री... फुर्र फुर्र फुर्र निरोप देताना, जन्मजन्मांतरीची साथ असे डोळ्यात पाणी आणून सांगून - थिरकणार्‍या बारबालेल्या अदाकारीकडे पाहून, नाकात गेलेली बियर.... फुर्र फुर्र फुर्र फुर्र