Skip to main content

विरंगुळा

हैद्राबादी पाटी!

लेखक शक्तिमान यांनी शनिवार, 14/03/2009 22:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार पुणेरी पाट्यांची महती हैद्राबादेतही पोहोचली म्हणायची.... ही पहा मी टिपलेली एका पाणपोईबाहेर लावलेली एक चपखल व लक्षवेधक हैद्राबादी पाटी.... पुणेरी पाट्यांसारखी खवचट नसली तरी खास आहे हे नक्की :)

(कहर)

लेखक परिकथेतील राजकुमार यांनी शनिवार, 14/03/2009 20:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
अर्पिलास जरी तुझा अकल्पित कहर मला तू, रिती तरीही निबंद प्रतिभा माझी राहिली कशी? टंकताना प्रतिसादाचे नव्हते भान मजला, आता हे अवैचारीक प्रतिसाद राहू दे तुझ्याचपाशी! कुपितले, खिशातले लेख आगळे कसे , कधी अन कुणी टंकले, कुणास ठावे? खरडीखरडींवरी आवाहनाच्या कळ्या ठेवुनी, उडून गेले ते वैचारीक समुपदेशनवाले उधळलीस तू विडंबने माझ्या भग्न मनावर तुरट कडवट नासक्या शेंगदाण्याची काय करू मी?

<काय काय वाटतयं>

लेखक दशानन यांनी शनिवार, 14/03/2009 18:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
सगळं डोकं गरगरतय विचित्र वाटतयं मळमळतय असलं विचित्र फिलिंग वाटतयं काल पिलेली बाहेर येऊ असं विचारतेय वाटतयं आताशा अवस्थेमध्ये खुप अस्वस्थ वाटतयं सगळे जवळ असूनसुध्दा उतारा देणारा एकपण नाही असं वाटतयं काल रात्री राहिला अर्धा पॅग तो अर्ध्यावर सोडून दिला वाटतयं 'वॅट ६९' कालचा ब्रान्ड आपला नव्हंताच असं वाटतयं आताशा सकाळ सकाळी खूप मळमळतयं कसं सगळे विचित्र विचित्र वाटतय समोर पडलेला तो अर्धा पॅगचा उतारा दिसतोयं जरा घटकाभर डोकं दाबणारी कोणी लाभणारच नाही वाटतयं आताशा अवस्थेमध्ये लिंबू पाणी देणारं कोणीच नाही असं वाटतयं लोक म्हणतात कशाला येवढा पितो कशाला डोकं हँग होव्हर मध्ये झुलेतयं पण सप्तर॑गी ही दुनि
Taxonomy upgrade extras

<आजच्या जेवणात>

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी शनिवार, 14/03/2009 16:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा: चैत्रालीताईंची सुंदर कविता आताशा जीवनात. आजच्या जेवणानंतर खूप अस्वस्थ वाटतंय। सगळं जेवल्यानंतरसुद्धा खायचं राहिल्यासारखं वाटतंय॥ बनवत असताना बनवलेलं संपणारच नाही वाटतंय। तेच जेवताना मात्र "किती पटकन संपतंय" असं वाटतंय॥ आजच्या जेवणानंतर खूप अस्वस्थ वाटतंय। सगळं जेवल्यानंतरसुद्धा खायचं राहिल्यासारखं वाटतंय॥ ज्याच्यासाठी बनवायला घेतलं तोच फोनवर बोलत बसला। "दुर्दैव त्याचं, पुरणपोळी माझ्यासाठीच आहे" असं वाटतंय॥ आजच्या जेवणानंतर खूप अस्वस्थ वाटतंय। सगळं जेवल्यानंतरसुद्धा खायचं राहिल्यासारखं वाटतंय॥ समोर ठेवलेल्या डब्यातलं किलोभर तूप दिसतंय
Taxonomy upgrade extras

<काल>

लेखक दशानन यांनी शुक्रवार, 13/03/2009 14:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
नक्कीच काल काहीतरी चुकलय काज कशानं हे अंग दुखतय आज ? कधी नाही त्या सुचल्या दोनच ओळी दंगा घातला भलत्याच वेळी अनावर नशा रात्रीची व ती खेळी खेळातील ते वेडे सुख दुखतय आज ! मनातच काय तो खेळ आता डोक्यात ही नाही सुखाचे गाव कुठे दुरवर राही दुखती कंबर मलमची का वाट पाही टपटप पाणी डोळ्यातून पडतय आज ! उदास चेह-याची वाकडी मान निस्तेज झालो लचकली मान एक नंबरी जुनं दुखणं वर आलं उफाळून पुन्हा काल ? प्रेरणा - आज
Taxonomy upgrade extras

रसराजेश्वर..!

लेखक विसोबा खेचर यांनी शुक्रवार, 13/03/2009 13:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
साला, मुक्तछंदातल्या आमच्याही या काही ओळी.. मार्च अर्धा संपला जवळजवळ! तो आता येणारे, तो येतोय, येऊ घातलाय..! चला त्याचं स्वागत करुया, सज्ज राहूया, गुढ्यातोरणं उभारून! तो राजा आहे, तो बादशहा आहे तो सम्राट आहे..! तो साक्षात चक्रवर्ती आहे..! तो माणसाला माणूस जोडतो, तो मनातले सारे विकार करतो नाहीसे एका क्षणात.. तो वाटतो फक्त प्रेम

युद्धावरील काही चित्रपट

लेखक दिपक यांनी शुक्रवार, 13/03/2009 12:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
सध्या एक भुत चढलं आहे युद्धावरील चित्रपट (वॉर मुव्हीज) पाहण्याचे. जे मिळतील चांगले असतिल ते पाहतोय. समिक्षण आणि परिक्षण मधले मला घंटा कळत नाही. तरीसुद्धा जे आवडले ते इथे मांडण्याचा केविलवाणा प्रयत्न करतोय. सेव्हींग प्रायव्हेट रायन(Saving Private Ryan) -- स्टीवन स्पीलबर्गचे अप्रतिम दिग्दर्शन ह्या चित्रपटाला टॉप वॉर चित्रपटाच्या पक्तींत बसवते. चित्रपट पाहताना आपणही चित्रपटातील एक आहोत आणि लढाई स्वत: डॊळ्याने पाहतोय असे भासते, चित्रपटातील सुरुवातीचा प्रसंग अगांवर काटा आणतो.

(आज)

लेखक चतुरंग यांनी शुक्रवार, 13/03/2009 00:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
क्रांतीताईंची 'आज' ही सुंदर कविता वाचली आणि मग "त्याचे उत्तर माहीत असूनही दिले नाहीस तर डोक्याची शंभर शकले होऊन तुझ्याच पायावर लोळू लागतील" ह्या वेताळाच्या धमकीप्रमाणे, "तुझ्या धर्माला जागला नाहीस तर ह्या ओळी रात्री छळू लागतील" ह्या भीतीने मला हे लिहिणे भाग पडले!

वर्षाव अमृताचा..

लेखक प्राजु यांनी गुरुवार, 12/03/2009 23:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
कंपीत गात्र होई तू छेडिल्या सुरांनी श्वासात खोल जाई मिसळून रातराणी बेहोष मंद तांडे निघताच चांदण्यांचे क्षितिजास अन पहाटे ही चंद्रिका दिवाणी उठती अनेक हलके हलके तरंग कोठे गंधीत रात्र होई घुमवीत धुंद गाणी आल्हाद स्पर्श होई पात्यावरी धुक्याचा लाजून हिरवळीचे काळीज होत पाणी (हळुवार मंद होई हा दीप तेवणारा वारा तशात गाई बेधुंदशी स्वराणी) वितळून या क्षणी मी माझीच ना उरावे उजळून जात काया, लावण्य हे नुराणी घेई टिपून हलके हे क्षण यौवनाचे दृष्टीस आज सांगे बघ मौन होत वाणी हलकेच गूज सांगे ती रात्र पांगताना बेधुंद मीलनाची अन् ठेवते निशाणी वर्षाव अमृताचा ..