Skip to main content

विरंगुळा

विरंगुळा !!

लेखक अनिल हटेला यांनी सोमवार, 13/07/2009 01:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मिपाकर्स !! चित्रपट हा साधारण सर्वाच्या विरंगुळ्याचं ,मनोरंजनाचं साधन आहे,(असावं) मग तो चित्रपट मराठी भाषेत असो अगर हींदी ! ईंग्रजी असो वा इतर कुठल्याही प्रादेशीक भाषेत.. आज काल तर अगदी जपानी,चीनीतसेच इतरही अनेक विदेशी भाषेतील चांगल्या कलाकॄती आपणास उपलब्ध आहेत. तर मंडळी चित्रपटाच्या नावांकडे कधी आपण लक्ष दिलय का?

आठवणी पावसाळ्याच्या

लेखक विमुक्त यांनी शनिवार, 11/07/2009 15:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
पावसाळ्यात, रेवदंड्याच्या पावसाची आणि लहानपण ची खुप आठवण येते. रेवदंड्यात असताना, विहीरीत पोहण्याची, शाळा सुटल्या वर छत्री असुन सुद्धा भिजत घरी येण्याची, पोखरण कीती भरलीय हे रोज बघण्याची आणि पावसात भीजत समुद्रावर हुंदडायची जाम मजा होती. आमचं घर नारळा-पोफळीच्या वाडीत होत. वाडीत एक बय्रापैकी मोठ्ठी विहीर होती. पावसाळा सुरु झाला की रोज विहीरत डोकवुन ती कीती भरलीय हे मी बघायचो. पाऊस पडत असताना विहीरीतल्या पाण्याला एक वेगळाच रंग आलेला असायचा, गढुळ नाही पण एकदम गुढ असा रंग असायचा.

(( आजचीच गोष्ट ))

लेखक दशानन यांनी शनिवार, 11/07/2009 13:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
आजचीच गोष्ट. दोन दोन पेग झालेले. आतल्या बातम्या बाहेर निघण्याची वेळ. मित्रः तो परत आला आहे, नाव बदलून आला आहे म्हणे. मी: मग काय प्रॉब्लेम आहे ? मित्रः तु असे कधी केले आहेस का ? तेथे तर पळापळ होत आहे सर्वत्र. मी: तुझ्या बाने कधी केले होते का ? लोकांना काय झाले पळायला ? अमेरिकेतुन काय हिममानव आला कि काय ? मित्रः ते जाऊ दे. पण हे आपल्याला कसे जमायचे ? मी पण असे करु काय ? जरा गम्मंत- जम्मत, काय म्हणातोस. मी: भाड्या, न जमायला काय झाले ? आणी तो काय तुझी परवानगी घेऊन येईल का ? . आता आला तो आला परत दंगा घालेले येथे. मित्रः चार वर्षात तुझीही वेळ येईलच. मी त्याचे परत येण्याचे मनावर घेतले आहे आता.

भनाट आयडिया

लेखक यन्ना _रास्कला यांनी शुक्रवार, 10/07/2009 07:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
सद्ध्या बँड्रा-वर्ली सी लिंकावरन जायला आनी यायला १०० रु. लागतात. आम पब्लिकला त्ये लई महाग वाटतात. वाटनारच. त्याच्याव एकच पन लई झ्याक आयडियेची कल्पना आहे. आगदी तुमी चर्चगेटाला आस्लात तरी चालल पन बेस्ट बशीच २० रुपयाच दिवसभराच तिकिट काढायच आनि आमच्या वाशी क्रिकच्या पुलावर येनार्‍या बशीमधन यायच आनी वाशी क्रिकची मजा आनुभवायची. त्ये पन कितिपन वेळा. २० रुपयात कोनत्याबी बशी मधे बसा आनि कितीबी टायम्बाला. कितिपन फेर्‍या मारा या पुलावरन. येकदम ढीनचॅक. फुडले नेटावर्ले फोटो पाहा म्हंजे कळल.

(प्रिय सौ. सासुबाईंस..!)

लेखक पाषाणभेद यांनी बुधवार, 08/07/2009 05:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
आधार: प्राजूताईंची कविता (आणि फालतू सास-बहू टिव्ही सिरीयल्स) (पस्तूत विडंबनात मला प्राजूताईंच्या कवितेची माझी भ्रष्ट नक्कल व त्यातील आईसारख्या (तसेच सासुबाईंसारख्यासुद्धा) व्यक्तींची टिंगल करण्याचा अजीबात हेतू नव्हता. प्रत्येक आई आदरणीय आहे, वंदनीय आहे. माझा कुणाच्याही भावना दुखवण्याचा हेतू नाही. मी केलेले विडंबन हि फक्त कल्पना समजावी.) माझं तुमच्यासोबत असणं.. तुमच्या (खोट्या)कौतुकात माझं बुडुन जाणं.. तुमच्या आवडीनिवडी सांभाळण्यासाठी मी माझ्या पार्लरच्या कामांना बाजूला ठेवणं.. संपूर्ण आयुष्यभर चालणारा हा कौतुकाचा सोहळा..!! पण...
Taxonomy upgrade extras

माझीपण फोटोग्राफी - राम-सीतेच्या स्वयंवराचे ठीकाण भद्राचलम, A.P.

लेखक सातारकर यांनी मंगळवार, 07/07/2009 17:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
आंध्र प्रदेशमधे हैद्राबादपासून साधारण ३२५ कि.मी वरती खम्मम जिल्ह्यामधे हे ठीकाण आहे. इथे राम - सीतेचे स्वंयवर झाले अशी आख्यायीका आहे. तिथल्या भटजींनी तर सांगितले की आजही तिथे स्वंयवर पद्धतीने विवाह होतात म्हणून. पण ते प्रत्यक्ष पाहायची संधी काही मिळाली नाही. असो, गोदावरी किनार्‍यावरच हे मंदीर बरच जुनं आहे. गोदावरी नदीच पात्र जवळ जवळ १ कि.मी रुंद आहे. तिथे अतिशय शांत वाटत. सकाळी देवळात जाण्यापुर्वी स्नानास जाणारे भक्तगण सोडले तर नदीवर अजिबात वर्दळ नसते. हा भाग नक्षलवाद्यांचा आहे. ह्या भागापासून फक्त ३६ कि.

मिपा न आवडणार्‍यांकरता सप्रेम भेट...:)

लेखक विसोबा खेचर यांनी मंगळवार, 07/07/2009 01:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, मिपा हे संस्थळ सर्व मायबाप मिपाकरांचं अत्यंत ऋणी आहे आणि यापुढेही राहील. मिपाकरांशिवाय मिपाला शोभा नाही असेही आम्ही वेळोवेळी म्हटले आहे. परंतु असेही काही जण आहेत की ज्यांना मिपा आवडत नाही. हरकत नाही! या जगात प्रत्येकाला प्रत्येक गोष्ट आवडलीच पाहिजे असा काही नियम नाही. पण मग करायचं काय? मिपा तर काही बदलणार नाही. त्यामुळे ज्यांना मिपा आवडत नाही त्यांचा पूर्णत: आदर करून त्यांना मिपा प्रशासनातर्फे खालील वस्तु सप्रेम भेट देण्यात येत आहे. ती घालायची आणि चालू पडायचं! :) काय म्हणता?