आजचीच गोष्ट. दोन दोन पेग झालेले. आतल्या बातम्या बाहेर निघण्याची वेळ. मित्रः तो परत आला आहे, नाव बदलून आला आहे म्हणे. मी: मग काय प्रॉब्लेम आहे ? मित्रः तु असे कधी केले आहेस का ? तेथे तर पळापळ होत आहे सर्वत्र. मी: तुझ्या बाने कधी केले होते का ? लोकांना काय झाले पळायला ? अमेरिकेतुन काय हिममानव आला कि काय ? मित्रः ते जाऊ दे. पण हे आपल्याला कसे जमायचे ? मी पण असे करु काय ? जरा गम्मंत- जम्मत, काय म्हणातोस. मी: भाड्या, न जमायला काय झाले ? आणी तो काय तुझी परवानगी घेऊन येईल का ? . आता आला तो आला परत दंगा घालेले येथे. मित्रः चार वर्षात तुझीही वेळ येईलच. मी त्याचे परत येण्याचे मनावर घेतले आहे आता. तु काय करणार आता? मी: बघू. माझा एक ऑनलाईन मित्र आहे कोदा, त्याच्या तावडीत त्याला देऊ नाही तर कोदाला त्याच्या तावडीत. मित्रः कसे काय ? आणी कोदा ने त्याला निबंध दिला तर वाचायला ? मी: मग अवघड आहे त्यातून वाचला तर वाचला नाही तर परत गायब. मित्रः अरे देवा, हा येताना पण गप्पगुमान आला व जाताना पण गप्पगुमान जाइल. मी: तो लोकांना सर्किटलिला करायला लावतो. आताच आला आहे टिकु दे जरा त्याला , नाही तर परत शब्दभंडार डोक्यावर मारुन जाइल. मित्रः सर्किटलिला ... म्हणजे काय ? मी: (सर्किटलिला ला मराठीत काय म्हणतात ? दोन घोट घेऊन..) स्ट्रिपडान्स करायला लावतो. मित्रः तोच आहे नक्की ? येथे काय गरज सर्किटलिला ची? मी: एकदा त्याच्या तावडीत जाऊन बघ. (मित्र आणि मी तिसरा पेग मागवतो.) *********** सहजरावांना समर्पित !