मिसळपाव
अदभुत २
3
विरंगुळा
क्रिप्टीकप्रतिपालक
दुपारी १ वाजता फोन खणाणला. मास्तरांचा होता. खरी तर ही मास्तरांची वामकुक्षीची नाहितर शेतसारा वसुल करायची वेळ, फोन उचलला तर पलीकडे काकू.
"हे कसे तरी करत आहेत रे परा" काकू.
आमचा अंदाज खरा ठरला म्हणायचे,मिपावरच्या एका लेखातील प्रतिसाद वाचुन असे काहीतरी होणार ह्याची खात्री होतीच.
एकंदरीत माहीती अशी मिळाली.
मास्तर प्रत्येक वाक्यात 'सर्वप्रथम' हा शब्द वापरत होते. त्यातल्यात्यात सर्वप्रथम शब्दानेच वाक्याची सुरुवात करायला बघत होते.
दर २ मिनिटानी छोटा डॉन चा उद्धार करत होते. ( हे आवडले)
मास्तरच्या फोन बुक मधे दोनच मिपाकरांचे फोन होते. १. परा २.
माझा रिकामपणाचा उद्योग.... १ ग्लास पेंटिग!!!
एकदा हॉटेलात जेवायला गेल्यावर सहज वरती नजर गेली...टेबलाच्या वर काचेवरती पेंटिग केलेले छान झुंबर होते.. अगदी वेगळं नि झक्कास दिसत होतं.. सोबतची मैत्रिण म्हणाली.. काचेचे तुकडे एकमेकांना जोडून जोड दिलेला भाग सोनेरी वा काळ्या रंगाने रंगवतात.... खूप नाजूक नि बर्यापैकी महाग प्रकरण असतं ते... नंतर विसरूनही गेले मी ते... त्यानंतर एकदा दिव्यांच्या दुकानात गेले असताना पुन्हा तसंच एक झुंबर दिसलं... आता मात्र जवळून पाहता आलं.. यावेळी ते जरा जास्तच क्लिक झालं.. घरी गेल्या गेल्या जालावर शोध घेतला.. नि अशी चित्रे शोधली... तर तिथे गंमतच होती... एकच बाऊल.. त्यावर रंगकाम केलं होतं..
अदभुत
3
विरह
हिरव्या हिरव्या वनांत या
जरि पानोपानी छाया ग,
दृष्टि समोरी तूंच नाहि तर
हिरवळ डोळां जाळी ग |
सहा रसांचे स्वाद लेऊनी
अमृत जरि मम पात्रीं ग,
घांस द्यावया तूंच नाहि तर
ठसका कंठी रुतला ग |
फुलापरी ही कोमल शय्या
जरी निरव या रात्री ग,
स्पर्शावाचुनि मोरपिशी तव
उरांत भडका उठला ग |
Taxonomy upgrade extras
"दिलाचा दिलवर भेटला..."
वाटंला डोळे जीव थकला
धनी कधी हो येता घरला
साजण माझ्या स्वप्नीच आला
मला दिलाचा दिलवर भेटला
तगमग जिवाची होतेया भारी
रात सरली कधी येतेया स्वारी
वृंदगान : मर्दानी तोरा हसतोय छान
हिच्चा नवरा शारूख खान
माझा डोळाच पटकन लागला
मला दिलाचा दिलवर भेटला
नणदेचा दादला डोळा मारी
इष्टेटीवरती नज्जर सारी
वृंदगान : बटाटे डोळे टमाटे कान
नण्देचा नवरा इर्फ़ान खान
हा ठेवा मी जपून ठेवला
मला दिलाचा दिलवर भेटला
राती अचानक खोलीत आला
मला पाहुनी दिवा मालवला..
टाहो
तडकलेला माळ
जळणारं रान
फेसाळता धुराळा
धुराळ्याच्या थारोळ्यांत
टळटळीत उन्हाचं
मी न्हाणं घेतोय !
गाठुळलेल्या बुंध्यावर
ठणकणार्या सांध्यांवर
सोलावलेली साल
तराटलेल्या फांद्यांवर
लटकणार्या कबंधागत
मी टाहो फोडतोय !
शिशिर-बहर चक्राच्या
नि वैशाख ज्वाळांचा
हा सदाचा आवर्त नाही.
मृगजळांच्या मागे जात
माझा मलाच मी
भ
Taxonomy upgrade extras
स्टॅलिनशाही!
चेन्नईतल्या आपल्या निवासस्थानी करुणानिधी ऐटीत आपल्या सिंहासनावर बसले होते. पक्षाच्या आमदार-खासदारांची गर्दी झाली होती. करुणानिधींच्या सिंहासनाच्या डावीकडे होते त्यांचे ज्येष्ठ सुपुत्र अळगिरी. त्यापलीकडे नातू दयानिधी मारन. उजवीकडच्या बाजूला पहिल्याच खुर्चीत होते त्यांचे दुसरे पुत्र स्टॅलिन. पलीकडे मुलगी कनिमुरी.
सगळ्यांचे चेहरे चिंताक्रांत होते. विषय गंभीर होता. काही झालं तरी तमीळ अस्मितेचा प्रश्न होता! तमिळनाडूच्या जनतेनं टाकलेल्या विश्वासाला पात्र ठरतील असेच प्रतिनिधी दिल्लीत पाठवणं आवश्यक होतं. करुणानिधींनी एकेकाला मत विचारायला सुरवात केली. पण कुणीच काही बोलायला तयार नव्हतं.