पोरी पदर घे उन लागलं चाल: येथे ऐका आगं पोरीsss पदर घे ग उन लागलं गssss रंग काळल गss आता ग पोरी पदर घे उन लागलं आता ग पोरी पदर घे ग उन लागलं उन लागलं ग रंग काळल पोरी पदर घे उन लागलं आता ग पोरी पदर घे ग उन लागलं बाहेर पडती तू गं दुपारमधनं वेगी चाल रस्ता सारा पायाखालनं उन आहे जाळ आसं चैत्रातलं पोरी पदर घे ग उन लागलं आता ग पोरी पदर घे उन लागलं माती उडतीया आशी गं वार्‍यावर डोळा जाईल धुळ ss अन होईल येळ वाट पाहायची आता उगा किती काळ आता तरी सांग सारं मनातलं ग पोरी पदर घे ग उन लागलं आता ग

वार्‍यावरती भुरभुरती केस

तुझं माझं नातच आभासांचं कधी खूप खूप खोल वाटणारं, थेट जाउन हृदयाला भिडणारं, काळजाला हात घालणारं, पण कधी क्षणात उथळ होणारं, अनोळखी वाटणारं ! मग खरं काय असतं ? ते खूप खोलवर घाव घालणारं, हृदयाला साद घालणारं ? का पाण्याची वाफ व्हावी त्याप्रमाणे क्षणात उडून जाणारं ? शेवटी आभासच सारे ! त्यात खरं काय आणि खोटं काय ! तुझं माझं नातच आभासांचं शब्दांशिवायच भावना बोलणारं, मुकेपणानेच एकमेकांना साद घालणारं, हुरहुर लावणारं, धुंदी आणणारं, पण कधी कधी हे मुकेपणसुद्धा बोलेनासं होतं निशब्दता पण अनोळखी होते. मग खरं काय असतं ?

क्षणात हसले क्षणात रुजले, वसंता तूझे गीत कोवळे.. दंवे सुखाने तृणही रमले, कळ्यात हळवे भ्रमर गुंतले ! प्राजक्त फुले गंध दरवळे, फुलूनी आली बकुळफूले.. गुलाब गाली ओज झळकले, समीरानेही अंग झटकले ! माळरानी रानफुल एकले, त्यानेही तव गीत ऐकले.. तोर्‍यात उभी निशिगंधा बोले, मला सख्याचे वेड लागले ! हळुवार तुझी चाहूल वसंता, बघ वसुधेने बाहू पसरले .. विरह व्याकुळ प्रिया जणू , भेटाया तुज मन आसावले ! विशाल

कामगार आम्ही कामगार असतो कामगार आम्ही कामगार असतो ठिणगी ठिणगी एक होतो धमन्यातले रक्त जाळतो मोठ्या आगीचे एकक असतो कामगार आम्ही कामगार असतो देशाच्या प्रगतीची ओळख असतो वेगवेगळे हात एकवटतो तुकड्यातुकड्यांचे एकसंध निर्मीतो कामगार आम्ही कामगार असतो श्रमांचे आम्ही मोल असतो कपाळावरच्या भाग्यरेषांतूनी घामाच्या नद्या वाहवतो कामगार आम्ही कामगार असतो भक्कम हातांच्या मुठी वळवतो वज्रालाही पिघळवतो मनगटासारखे कांबवतो विश्वकुटूंबातील घटक असतो भिन्न देश अन भाषा जरी असो संकेतांना अनुसरतो विचार कृतीत रुपांतरतो अजस्र यंत्राचा एक भाग असतो आम्ही हलतो, विश्व तोलतो समुहाच्या नात्यातून कामगारांती

मी महाराष्ट्राची भाषा संवादाची दिशा आणि आशा मी असते तुमच्या मनामनांत मी असते तुमच्या संवादात आठवा मला शब्दाशब्दांत साठवा मला पानापानांत सदा ठेवा मला जीवंत पाहू नका माझा अंत करू नका माझी उपेक्षा ही माझी एकच अपेक्षा! महाराष्ट्र दिनाच्या शुभेच्छा... -- तुमचीच लाडकी ,मराठी

धनी माझं कसं येईना अजून रातीचा मी शिणगार केला शेज सजवूनी गजरा माळला शालू नेसूनी तयार झाले कुंकू ल्याले भांगातून ||१|| धनी माझं कसं येईना अजून काळीज माझं चिमनी जसं नाही काही थार्‍यावर फोलपणा हा सजण्याचा न जाई मनातून ||३|| धनी माझं कसं येईना अजून - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३०/०४/२

समोर आता येते कशाला ||धृ|| समोर आता येते कशाला ||१|| समोर आता येते कशाला ||२|| समोर आता येते कशाला ||३|| - पाषाण

कान्हा रे कान्हा असे काय करी (चाल १): दही विकाया गोपी निघाल्या मथूरेच्या बाजारी वाट अडवून कान्हा बसला म्हणे दही कर द्यावा करी प्रिती पाहूनी कान्हाची आपल्यावरी गोपीका त्या वरवर रागावती लटका लटका नकार देती परी मनी सुखावती वाट अडवूनी कान्हा त्यांची छेड काढी कारण करूनी कान्हा मडके फोडी कान्हा मडके फोडी (चाल बदलून): कान्हा रे कान्हा असे काय करी दुधा दह्याचे मडके असे का फोडी फोडीलेस तर सोडीव मज ती गोडी ||धृ|| विरहाची सवय होत असतांना मला तुझ्याकडे पुन्हा का ओढी? ओढीत असता वस्त्रे न माझे फेडी ||२|| कान्हा रे कान्हा असे काय करी दुधा दह्याचे मडके असे का फोडी ||धृ||