हास्य

युगलगित: रानातले खेळ जरा खेळू हिरो: अग ए मैना जरा इकडं ये ना जावूया राना नको म्हणू नको ना गंमत म्हणून जरा खेळ खेळू ना हिरवीन: नको रे सजना आले मी राना कुणा सांगता विना सांगल कुणी तर माझा बा येईल ना (दांडकं घेवून माझा बा येईल ना)

(संदिप-सलिल आणि त्यांच्या तमाम चाहत्यांची माफी मागून) लादेन म्हणतो चेपेन चेपेन, दाऊद म्हणतो चेपेन चेपेन. न्याय खोटा, कोर्टं खोटी, कायदाच म्हणतो चेपेन चेपेन..! हल्ला होतो अतिरेक्यांचा मंत्री बदलत बसतो सूट. दिल्लीवरुनी येता कोणी उचलत बसतो त्याचे बूट. बूट म्हणाले मंत्र्याला आणिक त्याच्या संत्र्याला, सुटला नाही 'बुश'सुद्धा डावा, उजवा फेकेन फेकेन..! 'कमळा' नाही सुगंध उरला, 'पंजा' देतो नुसतीच थाप 'इंजिन' पळते मारित शिट्ट्या, घोळामध्ये 'घड्याळ' - 'चाप' महाराष्ट्राची धरती रे परप्रांताची भरती रे अबू चालवे सायकल सायकल, लालू धरतो लालटेन लालटेन..! मी बापूंना मारुन डोळा, भरतो माझा पेला रे जो प्याला तो

प्रेरणा - शुचि यांची अप्रतिम चांदणशब्द आणि दुर्बीटणेबैंची भांडणशब्द भांडवलशाही मधाळ वाणी॥१॥ कैक आमिषे ठायी ठायी॥२॥ कुटील निती पांढरपेशी॥३॥ लाल-शहांची नुसती वळवळ॥४॥ टवाळ फौजा हीन व हिणकस॥५॥ हिरव्या नाण्याची व्यर्थ हि खणखण॥६॥ कोण कुणाचे कुणा कळेना॥७॥ सोयीतून ही केवळ अडचण||८|| बाकी चालू देत...

प्रेरणा - शुचि यांची अप्रतिम चांदणशब्द आणि सत्तांतर भांडणशब्द थंडावलेला॥१॥ भग्न प्रतिसाद काहीबाही॥२॥ क्षयाधिकार मवाळभाषा॥३॥ गरम माथा अखेर फडफड॥४॥ दीर्घ बतावणी हलकल्लोळ॥५॥ बधीर आवेश ओहोटी संचय॥६॥ विकल भ्रांत चिंताक्लांत॥७॥

मोबाईल चार्ज करा तुमचा मोबाईल चार्ज करा तुमचा ओ पाव्हणं मोबाईल चार्ज करा तुमचा काय काम करायचं तुमाला तर मग नुसता मिस कॉल का हो देता मोबाईल चार्ज करा तुमचा ओ पाव्हणं मोबाईल चार्ज करा तुमचा ||धृ|| कालच्याच दिशी आली वाड्यावर इस्कोट झाला तुमी असल्यावर पैकं द्या म्हनलं तर निसतं एटीएम कार्ड काय दावता मोबाईल चार्ज करा तुमचा ओ पाव्हणं मोबाईल चार्ज करा तुमचा ||१||

हल्ली जालावर वावरताना असं लक्षात येतं की गजलांचा आणि शायरांचा सुकाळ झालाय! अरे काय असतात एकेक गजला! आजच एक 'गजल' मला चावली आणि मग कळवळलोच.... केवढे चावणे हे गजल दरगजल... काय जाणे कुणी मारली ही मजल! मी कितीदातरी नाडि ओढायचो अन तुमानीमधे व्हायचे मग बदल काय दुर्भिक्ष हे कल्पना आटल्या... का अशी देत आहेस घंटी डबल? जाम हैराण मी जाहलो याइथे जो उठे तो म्हणे मी नवाबे गझल फासतो आज कोणी ... उद्या वेगळा का 'मनोगत' विकल 'मायबोली' विकल? आज सैलावल्यासारखे वाटते पापडांच्यामधे एक चपटी तरल मेंढरासारखी मेंबरे कावली हाण तू, हाण तू, हाण 'रंगा' बुकल चतुरंग

स्ट्राँग स्ट्राँगर स्ट्राँगेस्ट डिस्क्लेमर: हे लेखन केवळ मौजमजेसाठी आहे. कोणाचाही वैयक्तीक नावे घेण्याचा उद्देश नाही. मिपा अन इतरत्र असलेली नावे अन या लेखात असलेली नावे, त्यांच्या स्वभावांचा, वैशिष्ठ्यांचा गुणधर्मासहीत कोणास समान वाटत असतील तर तो योगायोग समजावा. कोणाचीही मानहानी करण्याचा आमचा हेतू नाही. तरीही काही हेवेदावे, तक्रार अर्ज असतीलच तर ते नाडी (आमचीच) पाहूनच सोडवीले जातील.

चुकले माझे ---------------------------- शाळेला वनवास म्हणालो,चुकले माझे.. तासाला मी त्रास म्हणालो,चुकले माझे.. वर्गामध्ये गुरुजींना का वेड लागले..! केला ना अभ्यास? म्हणालो,चुकले माझे.. तातांनी मज असे फोडले नका विचारु.. मी झालो नापास म्हणालो,चुकले माझे.. रस्त्यावरती राडा झाला,डोकी फुटली . आयटम अगदी क्लास!!! म्हणालो,चुकले माझे.. कांदेपोहे,चहा पिऊनी किती लाजलो.. ही कॉफि फर्मास! म्हणालो,चुकले माझे.. मैफिलीतला बरा कवी तो भ्रमिष्ठ झाला.. का लिहिले बकवास? म्हणालो,चुकले माझे.. घोडादेखील त्या नवर्याचा जाम बिथरला.. तव घोडी झक्कास!

कवितेचा मार ! ! ! जेष्ठ कवींचे संमेलन, भरले श्रोत्यांनी प्रांगण. कवींना चढे अगणित स्फुरण, श्रोत्यांची स्थिती दारूण. झडती कवितेच्या अगणित फैरी, ए के – 47 च्या माऱ्या परी. श्रोते जाहले सैरावैरा, धडकी भरे त्यांच्या उरी. आधीच समस्त श्रोते वेठीला, त्यात एक कवी अवतरला. छेडीला भीमपलास कवितेचा, उतावीळ श्रोते भैरवीला. . जाहले तास दोन तास, तरीही ना सरे त्याचा अट्टाहास. वदे एक श्रोता शेजारी स्त्रीस “ काही उपाय सुचवा हो “ ! वदली ती गौरांगना सत्वर, “ तुम्हीच काही सुचवा गुरुवर, सहते वीस वर्षे हा कवितेचा मार उपाय परी ना गवसला आजवर.