हास्य

( "एका माणसाची दाढी केवढी लांब सांगू काय ...." या एका बालगीताच्या चालीवर खालील विडंबनात्मक कवीता वाचावी. वरील बालगीत फाउंटेन कंपनीच्या च्या एका बालगीतांच्या व्हि‌. सी. डी. मध्ये आहे. ते 'यु ट्युब' वर शोधले तरी मिळू शकेल. दैनंदिन जीवनातील, राजकारणातील विविध ठिकाणी विरोधाभास दिसतो, त्यावर उपहासात्मक कविता मी लिहीली आहे.) एका मॉडेलची वस्त्रे केवढी छोटी, सांगू काय ? सांगू काय, सांगू काय, सांगू काय ? एवढी छोटी, एवढी छोटी की, रॅंपवर चालतांना गळून जाय.... सांगू काय, सांगू काय, सांगू काय ?

बरीच घरे ......बरी>>>>>>>च घरे ! घ री च बरे !!

कधी कधी प्रेरणा एखादीच कविता असते पण काहीवेळा कवितेसोबतच इतरही धाग्यांचा दंगा एवढा भरपूर असतो की समजत नाही नेमकी प्रेरणा कोणती...जाऊ दे प्रेरणेची काळजी 'मंगेशाला'!

प्रस्तावना: आपण सकाळी सकाळी जेंव्हा घाई घाई मध्ये कामासाठी चाललो असताना, आपण ट्राफिक सिग्नल तोडतो आणि मग पोलीसवाला मामा आपल्याला थांबवतो आणि मग आपल्याकडून पैसे लुटतो..

जातो म्हणतोस..हरकत नाही एक पेग पेऊन जा चपला घालतोस..हरकत नाही एक जोडा खाऊन जा नियम मोडतोस..हरकत नाही एक फटका खाऊन जा रडतो आहेस..हरकत नाही एक रुमाल घेऊन जा पुन्हा येतोस..हरकत नाही एक डायपर घेऊन ये पुन्हा लिहितोस??..हरकत नाही कोणी मारल्यावर रडु नकोस मिसळचाट पाहिजे..हरकत नाही खायला घातल्यावर ओकु नकोस काय्..लाल झाली..हरकत नाही पुन्हा मी काय करतोस विचारु नकोस एक चोरलेली कविता.

आज पुन्हा गपचूप घरी येऊन गप्प बसलो ........... आज पुन्हा गपचूप घरी येऊन गप्प बसलो कुणाला सांगू कि नको या धर्मसंकटामध्ये अडकून बसलो आता बोललो तर ती काय म्हणेल नाही बोललो तर मित्र काय म्हणतील म्हणून आज कॉलेज मधून मान खाली घालून घरी कटलो............ आज पुन्हा गपचूप घरी येऊन गप्प बसलो कुणाला सांगू कि नको या धर्मसंकटामध्ये अडकून बसलो तिच्या मैत्रिणीशी ओळख काढायला गेलो तिच्या आवडी बद्दल काही जाणायला गेलो पण तिच्या मैत्रिणीच्याच आवडी निवडी ऐकून आलो................. आज पुन्हा गपचूप घरी येऊन गप्प बसलो कुणाला सांगू कि नको या धर्मसंकटामध्ये अडकून बसलो आज मनाशी एक प्रण केले होते काही झाले तरी ब

आता पुन्हा बॉम्बस्फोट होणार... आमची प्रेरणा - संदीप खरे यांची 'आता पुन्हा पाउस येणार' ही कविता आता पुन्हा बॉम्बस्फोट होणार , घरादाराच्या चिंधड्या होणार, सरकार किती परदेशी गेले ते शोधणार, रिक्षावाले गेले याचा विसर पडलेला असणार , अमेरिका संध्याकाळी निषेध करणार , सकाळीच त्यांनी 'पाक' ला शस्त्रे विकलेली असणार , इकडे पाटील कपडे बदलणार, देशमुख चित्रपट काढणार , 'बाबा' रात्रभर पार्टीत नाचणार, बाहेर जोड्यांसाठी मंत्री उभे असणार , पद्मभूषण मात्र शाहरुख च ठरणार , काय रे देवा ! आता पुन्हा दुष्काळ पडणार, विदर्भ मराठवाडा होरपळून निघणार, आबा रडायला लागणार, शिंदे हसतच राहणार , चव्हाण-ठाकरे दिल्लीला जाऊन नि

बरेच दिवस शांत होतो. पण सद्ध्या माबोवर कौतुकराव शिरोडकरांनी लावलेला धडाका बघून आम्हालाही सुरसुरी आली. कौतुकरावांच्याच http://www.maayboli.com/node/14055 या सुंदर कवितेला आमचे हे विडंबन सादर समर्पित. 'बाई' ने पुरावे खुले मांडलेले... 'साहेबां'शी दुरावे किती वाढलेले.., पिपासू नेत्यांचे घसे कोरडे अन... खंड भुखंडांचे वाया चाललेले ..., वासना धनाची प्रभागास जाळी ... चरे नित्य आमदार निधीस लाभलेले, दिसे राजधानीची कवाडे मनाशी ... रडतात पुढारी, तिकीट कापलेले.., द्यावे..? घ्यावे..?

(श्री.