Skip to main content

हास्य

डासाचे गाणे

लेखक अमित करकरे यांनी शनिवार, 29/01/2011 04:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
डासाची आई काळजीने विचारी, का रे माझ्या बाळा? माणसांच्या कानाशी गुणगुणण्याचा, तुला का बरं कंटाळा? डास म्हणाला, मी जेव्हा-जेव्हा, कानाशी गुणगुणतो जो-तो फटके मारुन मला लांब लांब घालवतो फुकट असूनही ऎकत नाही कोणीच माझं गाणं लागेल ना अशाने माझ्या करियरला कायमचंच टाळं ठरलं आता, डायरेक्ट गाठायचा सारेगमप चा सेट सादर करायचं गाणं घेऊन मान्यवरांची भेट भेट वगैरे ठीक आहे, पण जपायला सांगे आई पल्लवीमुळे प्रेक्षक वाजवती सदानकदा टाळी
काव्यरस

रावणाला कोणी मारला ?

लेखक नाहिद नालबंद यांनी मंगळवार, 25/01/2011 21:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक शिक्षण अधिकारी एकदा एका शाळेत गेला सहजच एका वर्गात शिरला, एक साथ नमस्ते - सारा वर्ग बोलला. बसा, मुलांनो बसा - अधिकारी म्हणाला. "रावणाला कोणी मारला ?" - ऐसा प्रश्न् विचारला सारा वर्ग शांत शांत जाहला प्रश्न् पुन्हा एकदा विचारला "मी नाही मारला, मी नाही मारला - प्रत्येकजण बोलला अधिकारी खूप वैतागला, मास्तरांना म्हणाला - "रावणाला कोणी मारला, का येत नाही मुलांना ?" मास्तरांनी खुलासा केला - आमचा विद्यार्थी साधा भोळा गांधी अहिंसा ठाऊक त्याला कशाला कोण मारेल रावणाला ? अधिकारी आणखी वैतागला, मुख्याध्यापकांकडे गेला, झाला प्रकार सांगितला, "रावणाला कोणी मारला ? विद्यार्थी सांगत नाहीत" - म
काव्यरस

धोतर फ़ाटेपाव्‌तर : नागपुरी तडका

लेखक गंगाधर मुटे यांनी रविवार, 23/01/2011 15:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
धोतर फ़ाटेपाव्‌तर : नागपुरी तडका मारखुंड्याच्या घरामंधी पारखुंडा गेला धोतर फ़ाटेपाव्‌तर सोटे खाऊन आला ...॥१॥ गाढवाम्होरं भगवद्‌गीता वाचून काय होते? माणसाची अक्कल तरी भायच उतू जाते राखडीमंदी लोळू नको, सांगासाठी गेला उसण उतरेपाव्‌तर लाथा खाऊन आला ...॥२॥ मुद्दे आटून गेले की, हातघाईवर येणार शिवीगाळ करता करता, गुद्दे हाणून देणार माणुसकीच्या गोष्टी त्याले समजवाले गेला येता येता ढोरावाणी, रट्टे खाऊन आला ...॥३॥ पोशाखाच्या आधाराने, पारख होत नसते कपड्याच्या आतमंदी, नंगे लपून बसते मांडी उघडी दिसली म्हणून, झाकासाठी गेला होती नव्हती थेय आपली, अब्रू देऊन आला ...॥४॥ अरधकच्चं ग्यान लई,
काव्यरस

उंदीरमामा आणि मनीमावशी -

लेखक विदेश यांनी रविवार, 16/01/2011 10:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
ट्रिंग ट्रिंग ट्रिंग ट्रिंग ऐकू आली फोनची रिंग - कुणीच नाही फोनपाशी उंदीरमामा बिळापाशी ! उंदीरमामा हसले मिशीत , टेबलावरती चढले खुषीत - फोन लावला कानाला जोरात लागले बोलायला - " उंदीरमामा मी इकडे ; कोण बोलतय हो तिकडे ? " - विचारले मामानी झटकन उत्तर आले की पटकन- " मी तुमची मनीमावशी, कालपासून आहे उपाशी ." - मनीमावशी भलती हुषार , टुणकन मामा बिळात पसार !!
काव्यरस

मकरसंक्रांतीच्या दिवशी सुचलेली एक कविता.....

लेखक मृगनयनी यांनी शनिवार, 15/01/2011 17:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
आली आली आली.... मकरसंक्रांत आली!... भोगीच्या दुसर्‍या दिवशी, किंक्रान्तीच्या आदल्या दिवशी... संक्रान्त आली! संक्रान्तीला फुलतो काटेरी हलवा! आसपासच्या बायकांना हळदीकुन्कवाला बोलवा.... हळदीकुंकू म्हटलं, की आठवते- काळ्यांची आशा आणि कुबलांची अलका... स्त्री-मुक्तीची चळवळ पूर्वी त्यांच्यापर्यंत कधी पोचलीच नाही का? :-? पण जेव्हा पोचली, तेव्हा मात्र खूपच उत्तेजित झाली अलका कुबल! उतरत्या वयातही नवर्‍याच्या कृपेने झाली ती- कडक चाय- "रेड लेबल" रेड वरून आठवलं "कलमाडी हाऊस" आणि झालं कॉमनवेल्थ बदनाम! "जितम्"जितम्" केलं दादांनी, कधी नव्हे तो कपाळावरच्या आठीला पडला आराम!

आम्ही कविता करतो

लेखक असुर यांनी शुक्रवार, 14/01/2011 15:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
हल्ली सरळ काही सुचत नाही एक वाक्य धड लिहीता येत नाही पण व्याकरणावर रण माजवतो सध्या आम्ही कविता करतो चार ओळी इकडून उचलून चार ओळी तिकडून उचलून तरीही वामनाचे आम्हीच वारस आम्हीदेखील कविता करतो कुणी वाचो, अथवा न वाचो कुणी निंदो, कुणी वंदो घंटा कुणाला फरक पडतो म्हणूनच आम्ही कविता करतो मदत, कौल, काथ्याकुटाचा आता जरी का कंटाळा आला वाचनीय तरी हल्ली कोण वाचतो त्यासाठीच तर आम्ही कविता करतो कुणा काही बोलणे त्याज्य, कुणा काही सांगणे त्याज्य बोर्डावरच्या खेळातही आपल्यावरच राज्य 'हे राज्य व्हावे ही तो श्रींची इच्छा' समजतो बोर्ड भरवण्यासाठी आम्ही कविता करतो कवितेच्या खेळात या लेख जगती, लेख मरती चांगल्या
काव्यरस

प्रच्छन्न प्रोमेथियसचे प्रमाथी प्राक्तन

लेखक शरदिनी यांनी गुरुवार, 06/01/2011 17:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
कोपित झेयुस शापित राजा यकृत तुकडे गिधाड खाजा पुराणवांगी ग्रीक नवाजा अडम तडम तडतड बाजा पितळ्यांच्या गायीला फ़्रेंच कल्हई जैताच्या गावात ऊर्जेची उईउई रशियन पतंगाला 'हिरवा' मांज्जा अडम तडम तडतड बाजा ठाकरच्या वाडिला गालीब मिर्झा एक नॉर सूप महा नॉर ऊर्जा एआरडॅनी जयहो राजा अडम तडम तडतड बाजा गोरस पायथा मितीय शक्कल घडवा अद्दल फ़िरवा मुद्दल डब्बा एस्प्रेस शिवला बोज्जा अडम तडम तडतड बाजा भ्रमणधनीवर आजा आजा "देव कोण" ते कंपित फ़ज्जा आस्तिक नास्तिक झगडा लज्जा अडमतडम तडतड बाजा प्रच्छन्न प्रमेय नंदनसिद्धी जोहर यळकोट वृद्धी वृद्धी शब्द बापुडे करती मज्जा अडम तडम तडतड बाजा शरद

रिटायर्ड माणसाला कोंबडी परवडत नाही'.....!

लेखक प्रकाश१११ यांनी गुरुवार, 06/01/2011 10:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
[पोस्टातले नाना निवृत्त झाले . कोंबडी त्याना अतिशय प्रिय. रविवारी पिशावी घेऊन बाहेर जाताना दिसले गमत म्हणून सहज विचारले .काय नाना आज काय कोंबडी का ?हसून म्हणाले नाहीरे बाबा रिटायर माणसाला कोंबडी नात परवडत ..त्यावरून ही कल्पना] नुकताच रिटायर्ड झालो पेन्शन कसली १५२० रुपये मासिक महिन्याची पेन्शन चालू होईल होईल तेव्हा होईल ......! कधी होईल माहीत नाही ....? परवाच कोंबडी खायची इच्छा झाली बायको वेंतागून म्हणाली : आता पुरे कोंबडी-बिम्बडी तुमच्या पेन्शनमध्ये कोथिंबीर तरी येईल का...? सगळे पेंसे कोंबडी खाण्यात उडवले आता काटकसरीने जगा त्यांना पण जगू द्या ..........!
काव्यरस

(घट डोईवर घट कमरेवर)

लेखक मेघवेडा यांनी बुधवार, 05/01/2011 15:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुन्हा एकदा पी. सावळाराम यांची माफी मागून, घट सगळे धर चल सखये, नळ मोरीमधला बंद झाला, बंद झाला रे ॥धृ.॥ धुणि कशि होतील, अर्धीच र्‍हातील, जो तो आता रांगही लावील सर्व कुळाच्या संडासाला, बंद झाला रे, बंद झाला रे ॥१॥ बघ तो वरचा भट शिंदळिचा, कितके घट तो आणि एकटा मध्येच लायनित तो घुसला रे, बंद झाला रे बंद झाला रे ॥२॥ नेलीस जोडी, भरे तेवढी तोवर करतो जिन्यात कोंडी छकुली तूही धर हा पेला, बंद झाला रे, बंद झाला रे ॥३॥ मूळ गीत : घट डोईवर घट कमरेवर
काव्यरस

नवे साल गाणे जुने गात आहे...

लेखक मयुरेश साने यांनी शनिवार, 01/01/2011 14:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
नवे साल गाणे जुने गात आहे.... जुना मी तरीही नवी बात आहे जुन्या चंद्रम्याची नवी रात आहे तुझा चंद्र नाही तुझ्या बाहुपाशी सदा राबता मी हापीसात आहे काळोख आहे आता ही उद्या ही जुन्या कंदीलाची नवी वात आहे किती काळ दु:खात ऐसे रडावे नवे हासणे अन् जुनी कात आहे अशी गोड वचने देउ नको ना नवे राहू दे ! गं- जुने खात आहे संकल्प लिहिले जुने - ते नव्याने बोलाची कढी बोलाचाच भात आहे अरे ट्रेन नाही रवीवार आहे कडी पकडण्याला पुढे हात आहे जगावे कशाला कुणाला कळेना हप्ता विम्याचा तरी जात आहे मयुरेशला सांगुनीही कळेना नवे साल गाणे जुने गात आहे. मयुरेश साने...०१-जानेवारी-११
काव्यरस