मिसळपाव
हास्य
युगलगीतः मी सिता अन तुमी माझं राम
युगलगीतः मी सिता अन तुमी माझं राम
हिरो:
तुझ्या डोईचे केस हाय लांब लांब लांब
तुझ्या डोईचे केस हाय लांब
तू कोनाची प्वार हाय सांग सांग सांग
तू कोनाची प्वार हाय सांग ||१||
हिरोईन:
तू वांड पोरगा या गावचा, जा रे तू लांब लांब लांब
वांड पोरगा गावचा, जा रे तू लांब
माझ्या बापाच्या नावाशी काय तुझं काम काम काम
माझ्या बापाच्या नावाशी काय काम ||२||
हिरो:
तरणी ताठी पोर चालली, ठुमकत तू रस्त्यानं
पाहून जीव झाला खुळा, तुझ्या अशा चा
अमुच्यावरच्या धाग्यासंगे युद्ध आमुचे सरू
आमच प्रेरणा: ओळखा बघू
अमुच्यावरच्या धाग्यासंगे युद्ध आमुचे सरू
टंकू आणिक मरू
पकतिल प्रेक्षक, पको नागरिक
पकतिल महिला, पकतिल वाचक
विडंबने पण करू, टंकू आणिक मरू
लेख आमुचा आढाव्याचा, स्वप्नामधल्या संदेशाचा
अट्टहास हा सुरू, टंकू आणिक मरू
विडंबनाला लगेच उत्तर, वेळ न देऊ आम्ही क्षणभर
पुरून त्यांना उरू, टंकू आणिक मरू
हानी होवो कितीही भयंकर, प्रतिसादांचे चालो संगर
अंती विजयी ठरू, टंकू आणिक मरू
(चौकट)
विडंबकांच्या भाऊगर्दीतून मी जातो
कुणालाही न दिसणार्या कवितेकडे
काथ्याकुटाखाली, कौलाखाली लपलेल्या
शाब्दिक चित्राकडे
तिथे असतो नवख्या कवीच्या
शब्दकुंचल्यातले रंग सांडलेला भाष्यतुकडा.
मला ते चित्र सुखदायी वाटतं
वाटतं करावंसं थट्टाबध्द
मी विडंबन टाकतो त्या चित्राभोवती.
आता माझी शाब्दिक चौकट, त्यात रगडलेले भाव, कल्पना
अन् त्याखालची प्रतिसादांची जागा - इतकेच
...
काव्यरस
हिंदूर
मिलिंद फणसेंची अप्रतिम सिंदूर आणि आसपासच्या समाजात साचत चाललेली समृद्ध अडगळ यांची मनात गल्लत झाल्याने उमटलेले हे काही वेडेवाकुडे
नि:शब्द होत गेलो, मजबूर होत गेलो
हिंदू वाचुवाचूनी हिंदूर होत गेलो
ठिणग्या विझून गेल्या, पिकल्या जरी मिशाही
हसले पुन्हा नेमाडे मी धूर होत गेलो
धारा न अमृताच्या पानेच ही सहाशे
डोळ्यात नीज येता मगरुर होत गेलो
ही कोसलाबिढारे वाचून पाठ होती
'हिंदू' जुन्या बाजारी - मी शूर होत गेलो
स्मरणातुनी पुसेना पुसता कथा 'खंड्या'ची
काहीच वाचवेना, मी दूर होत गेलो
काव्यरस
तु आणि मी (मिसळपाव स्टाईल!)
नमस्कार,
मिसळपावच्या इतिहासात प्रथमच खफ वरील साहित्य इथे प्रकाशित करतो आहे. आपण धाग्याचा खफ अनेकदा झालेला पाहिला असेल पण ही अशी ही पहिलीच वेळ असावी की आम्ही खफचाच धागा करुन एक प्रकारे बॅकवर्ड इंटीग्रेशन केले आहे. तरी कोणत्याही पुर्वग्रहदुषित नजरेने आमच्या सदर धाग्याचा आस्वाद घ्यावा आणि प्रतिक्रियांचा पाऊस त्यावर पाडावा ही न्रम विनंती.
हे साहित्य आमचे एकट्याचे नसुन आमच्या ह्या योजनेत अभावितपणे सहभागी झालेल्या श्री नावातकायआहे, श्री भेन्डिबाजार, श्री कुक, श्री स्वानंद व सौ.
विडंबन परिपूर्ती करा
दिलेल्या ओळीची विडंबन परिपूर्ती त्याच मीटरमध्ये करा. तुमची ओळ हसू येणारी हवी, पण अश्लील नको.
परिपूर्तीसाठी ओळ आहे
राजसा जवळी जरा बसा
आता तुम्हाला त्यापुढे गेयता टिकेल असे दोन-तीन शब्दच टाकायचे आहेत. उदाहरणार्थ
राजसा जवळी जरा बसा, लाळ ती पुसा
किंवा
राजसा जवळी जरा बसा, रडा ढसढसा
(पुन्हा एकदा विनंती : अश्लील सूचक शब्द टाकू नयेत)
काव्यरस
(तथास्तु !!)
अनुप्रियाची तथास्तु !! वाचुन विडंबन करावे असे वाटले नाही (खर तर तसा कवितेचा विषय विडंबावा असा बिल्कुल नाही आहे )
तरिपण रिकामा वेळ असल्याने थोडासा हा नराधमपणा....
काव्यरस
माझ्या झोपेची झाली आता येळ
माझ्या झोपेची झाली आता येळ
माझ्या येथील काव्याचे हे विडंबन म्हणावे की स्वतंत्र काव्य हे तुम्हीच ठरवा.
आग कारभारनी हातरून टाक, चल घाई कर
माझ्या झोपेची झाली आता येळ ||धृ||
दिसभर मी राबराबतो
कष्टानं दमून जातो
किती आटवन तुझी मला येई
कामामदी बी लक्ष लागत न्हाई
दोन घटका बसावं वाटं तुझ्याजवळ
माझ्या झोपेची झाली आता येळ ||१||
कधी दिवसपाळीत दिस जाई
कधी रातपाळी आडवी येई
हातामधी हात तुझा कधी मी घेई?
त्यासाठी जकाव्यरस