हास्य

आंबिवली ठाकुर्ली डोंबिवली विक्रोळी ढुंडाळली चिंचपोकळी दातीवली कळंबोली आयरोली घणसोली उमरोली धाव घेतली कांदीवली खोपोली डोळावली केळावली आंबिवली बघून झाली घुमुन घुमुन मायला इज्जत गमावली छोकरी हाती नाय आली पुरब पश्चिम भेंडी पालथी घातली लोकलची गुंतावळी हार्बर मार्गावर कुणी नव्हतीच मुळी आपलेवाली घरवाली लोकल पोरगी शोधायला दरदर भटकलो चारो ओर मरमर भोईसर दहिसर अगदी पार खारघर वरी देख्खानी उल्हासनगर कोंबून लोकलमधे चिंबून खारावली पांढरी पॅन्ट झाली काळी आंबिवली ठाकुर्ली डोंबिवली विक्रोळी नव्हतीच अपल्या साली भाळी

विडंबनासाठी वापरलेला कच्चा माल हरवली आहे एक बिल्ली... सुगरण, परंतु चित्र- विचित्र पदार्थच रांधणारी, नांवं उच्चारतांना वाचकाची जीभ लुळी पाडणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... शुद्धलेखनप्रेमींचं अवघं मराठी बिघडवणारी, अच्रत-बव्ल्त शब्दांची उधळण करत नाचणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... लेखन आणि फोटोग्राफी दोन्ही सुरेख करणारी, पण न पाहिलेल्या काकीच्या आठ्वणीने हमसून रडणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... सर्वतापी चारोळ्यांची रांगोळी काढणारी, तरण्याताठया लोकांना उगाच काका बनवणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... स्वतःच स्वत:ला बावीस सप्तमांश म्हणवून

चाललो होतो एकटाच एका वाटेवरुन तु भेटलीस आणि सुरुवात झाली नव्या आयुष्याला आनंद वाटु लागला माझ्या जीवाला पुन्हा रोज येऊ लागलो कॉलेजला एक दिवस धाडस करुन विचारल मी तुला तु नाही म्हंटल नाही, पण टाईमच नाही उरला अभ्यासाला श

मिपावरच्या सर्व कार्ट्यांस समर्पित. (चालः चल री सजनी अब क्या सोचे) लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे लिही रे... टाकून खरडी भिक्षा मागणे जमवून कंपू गोंधळ घालणे असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे लिही रे... असेलही तुझी लेखणी धमाल करिती इथले सगळेचि लाल स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे लिही रे... लिहीले जरी तू ओतुनि तनमन गेले जरी पुढच्या पानी ते पटकन दबलेलाऽ कोळसाऽ तो होईल हिरा रे लिही रे... जुन्या जाणत्यांचे लागावे चरणी आतल्या गोटात लावावी वरणी भाषा नाहीऽ शैली नाहीऽ पीआर हवा रे लिही रे...

साक्षात 'पाय' वर कविता करणार्‍या आमच्या घासू गुर्जींचे पाय पकडून!

प्रेरणा बसे उकिडवा बाटली उघडून चखणा खातो कर्रम कुर्रम प्रचंडकुंथी वायूप्रदूषण धडाम धुडूम्म धडाम धुडूम्म शेव न चकली उडतो फन्ना पेला भरीतो आणिक एक आता जगाची सोडून चिंता फाड फाडतो इंग्लिश भेदक ग्लेन्मोरेन्जी यथेच्च ढोसून निरर्थ काही बर बर बरळीत शिग्रेट बीडी ओढून ओढून वूक्खु विक्खी खोकत खोकत खरडत खुरडत सावरि धोत्रा त्रेधा तिरपिट विचित्र मुद्रा बाथरूमचा कडाकोयंडा जाईजाईस्तो घडे अभद्रा आकाशातील सप्तढगावर ह्याला फाट्यावर त्याला फाट्यावर मग खंबा तो संपेस्तोवर टांगा पलटी घोडे फरार Disc

मी आहे मी आहे एक सट्टा पाच हजार कोटींचा (सगळे खेळाडू नि बुकी मिळून) मी आहे एक कमांडो स्क्वाड काही डझनांचा (पोलीस बिलिस चिल्लर सोडून ) मी आहे एक खेळ बावीस जणांचा (बदनाम झालो युद्ध युद्ध म्हणून) मी आहे एक झिंग मी आहे शिव्यांचा पाऊस मी आहे टाळ्यांचा कडकडाट मी आहे एक ईर्षा मी आहे चढलेला त्वेष मी आहे दडपलेला द्वेष मी आहे एक भोळसट प्रार्थना मी आहे एक करोडोंची संधी मी आहे एक जिंकल्यावर मारलेली आरोळी मी आहे एक हरल्यावर केलेली आत्महत्या मी आहे एक दिवस काल आणि आजसारखाच. मी आहे एक सामना. एकशे चाळीस कोटी लोकांनी पाहिलेला (कामधाम बाजूला ठेवून )

म पो से सदरक्षणाय खलनिग्रहाय, चोर सोडुन पोलीसच मातलाय, गरीबांच्या पैशांची दारु मारी, अन म्हणतोय मी जावई सरकारी , दिसली गाडी की मार झडप , दहा आले,वीस आले कर हडप , अंगात खाकी आहे म्हणुन लोकही देतात मान, नाहीतर सगळेच म्हणतात काढा ही घान, सच्चा असो वा बेईमान तुमच्यासाठी सर्व समान, पैसा दाखवला की झुकते यांची मान , दहा हजार पगारात्,दहा मजली ईमारत, तरीही नाही तुमच्या वर आयकर खात्याची हरकत, अहो म पो से आता तरी सुधरा, नीदान खाकी साठी तरी तुमच्यात बदल करा, आता सोडा हे दहा रुपये अन वीस, आणी गर्वाने म्हणा मी मी महाराष्ट्र पोलीस जय हिंद जय महाराष्ट्र

मराठी आमची रोजी-रोटी , बेचाळिस पिढ्यांसाठी कारखाने वरपले , सीटं बदलली, नोटवाल्या बाबाचा जयजयकार केलात, झोपडपट्टीत स्लिपांबरोबर १००० च्या नोटा-वाटप, तरीही मराठी आमची रोजी-रोटी विकास म्हणजे पन्नास लाखाची टोयाटो, विकास म्हणजे , लवासा, मुळशी आणि मावळ, विकास म्हणजे सिंचन विभागाचे कुरण , विकास म्हणजे ब्रिगेड स्थापना, तरीही मराठी आमची रोजी-रोटी पुतळे हलवा रात्रीचे उद्घाटन करा पहाटेचे , क्रेडीट घ्यायचे कुणी, अटी-तटी ची युती, दाढ्या कुरवाळा,जाती-पातीत पेटवा संघर्ष तरीही मराठी आमची रोजी-रोटी फायलींचा गठ्ठा , पि.ए.