चार शब्दांचा सहारा होत नाही तेवढ्यावरती गुजारा होत नाही खूप काही लागते जगण्यास येथे प्रेम काही ऊनवारा होत नाही गगनचुंबी हे तुझे आहे शहर पण चांदतार्यांचा नजारा होत नाही जिंदगी नुसतीच लुकलुकते दुरातुन रोज आताशा इशारा होत नाही टाळले मजला बरे केलेस तूही (दु:ख दु:खावर उतारा होत नाही) मी मनाला शिस्त आहे लावलेली फारसा आता पसारा होत नाही डॉ.सुनील अहिरराव

फाटली भलत्या अवेळी जीर्ण झोळी थेंब शब्दांचे तुझ्या झेलीत होते राहिला साचून तेथे षड्ज वेडा आर्त वेणूचे जिथे संगीत होते थिरकते ही एकटी जेथे अबोली त्या तिथे शून्यात होती रासलीला हळहळे अजुनी घडा फुटका, रिकामा खोड माझी काढण्या तू फोडलेला नादती येथे वृथा का पैंजणे ही छेडता दूरात तू मंजूळ पावा रे मुकुंदा श्वास माझे जहर व्हावे एवढा सलतो जिवाला हा दुरावा मान्य हे कळले जरा मजला उशीरा की तुझ्या असण्यातही नसणेच होते भाळले ज्याच्यावरी गोकूळ सारे सावळे ते हास्यही उसनेच होते संपला सहवास सरल्या गोड भेटी प्रश्न केवळ राहिला वेड्या मनाचा मी तुझी, यमुना तुझी, अन् गोपिकाही! सांग पण मधुसूदना रे तू

चेहर्यावर टवटवी नाही वाटते,माझी छवी नाही दूरवर नुसतेच रण आहे माणसांना पालवी नाही बालकांचे अर्भकांचेही हास्य आता लाघवी नाही हाक देवाला नका मारु भाव त्याचा वाजवी नाही तू कधी येशील तेव्हा ये ही प्रतिक्षाही नवी नाही हा कुणाचा चेहरा आहे आज काही चौदवी नाही डॉ.सुनील अहिरराव

बापू जिकडे तिकडे हिंसा आता दिसते बापू जनतेला या गरिबी अजून पिसते बापू जेव्हा जेव्हा लूट पाहतो मी सत्याची तुझीच प्रतिमा मनात माझ्या वसते बापू शेतीचाही कणा मोडला दुष्काळाने शेतकय्रांचे जीवन झाले सस्ते बापू मातीमोल रे तुझी अहिंसा झाली आता सदा मनाला चिंता याची डसते बापू भिंतींवरचे फोटो नुसते नावापुरते जनता तुजला जयंतीलाच पुसते बापू खोटे नाटे सारे हे व्यवहार चालती कुठे कुणीही आज कसे रे फसते बापू? खरेच जर तू आठवला असता देशाला खून, दरोडे, बलात्कारही नसते बापू चुकलो आम्ही घे पदराला गुन्हे आमचे दाव खर्‍याचे सर्वांना तू रस्ते बापू मला दिलासा नको कुणाचा जगण्यासाठी हेच मला आधार जगाचे "हसते बापू"

ढगच दाटतात आकाशात सध्या, नभाचा सातबारा राहतो कोराच हल्ली... जगणे सुद्धा कठीण झाले सध्या, पाऊसही बरसतो फक्त कवितेतच हल्ली... जरी बाप राबतो शिवारात त्याचा, शेतकरी असण्याची त्याला लाज वाटते हल्ली... पाहू कोण पुरुन उरतो सध्या, मारण्याचीच स्पर्धा सुरु झाली हल्ली... सारे नेतेच उदंड झाले सध्या, आश्वासनांचाच पाऊस पडतो हल्ली... जिप्सी

हा कशाला गोषवारा पाहिजे फक्त थोडासा इषारा पाहिजे माणसाला अन्न वस्त्रे खोपटे शासनाला शेतसारा पाहिजे श्वासही आहेत चोरासारखे जिंदगानीवर पहारा पाहिजे हात या राखेतही टाकेन मी पोळणारा पण निखारा पाहिजे जीव ओवाळून टाकावा असा जीव कोणी लावणारा पाहिजे घोषणांची केवढी बुजबुज इथे- देशव्यापी एक नारा पाहिजे माणके मोती हिरे सगळीकडे फक्त माती खोदणारा पाहिजे काजवे उसने किती आणायचे आपुला कोणी सितारा पाहिजे टाक तू कचरा पुरेसा अंगणी स्वच्छतेसाठी पसारा पाहिजे डॉ.सुनील अहिरराव

जे नको ते नेमका वाचाळतो मेंदू रोज वारुणीमधे बुचकाळतो मेंदू बंद कर पारायणे गीताकुराणाची देवधर्माने अता भंजाळतो मेंदू दिवस-वर्षांचे युगांचे जन्मजन्मीचे कोणते संकेत हे सांभाळतो मेंदू भेटलो होतो कधीकाळी जिथे आपण त्याठिकाणी आजही रेंगाळतो मेंदू तू जरा आता नवी होऊन ये दुनिये त्याच त्या जगण्यास हा कंटाळतो मेंदू जीवघेणे तू असे हासू नये राणी तीव्र तेजाबापरी वाफाळतो मेंदू डॉ.सुनील अहिरराव

मज व्यथेची हाव कुठे, कुंपणाची धाव कुठे दुःख ही जरासे पचले नाही, वेदनेला वाव कुठे जिंकला समर जरी तो, तरी सुखाची हाव कुठे झाली माणसे परागंदा, राहिले मज गाव कुठे रेखले होते तुझे नाव ज्याच्यात, हरवले ते डायरीचे पान कुठे #जिप्सी