समईचा घेऊन हार ही रात उभी तलवार गात्रात पौर्णिमा काळी भरजरी तलम अलवार उन्मुक्त नदीसे जगणे या अधोवदन वेलीचे वृक्षाचा खांदा नीरव पर्युत्सुक मंत्र भुलीचे संन्यस्त शिळेच्या माथी का डाग तप्त चंद्राचा अतृप्त भग्न वैरागी जोगवा त्यास गीताचा नखखुडल्या माडांनाही का तृषा जहरभरणीची जळतीच्या पागोळ्यांची का दिशा पार्थ बाणांची साकल्यसूक्त गंगेचे भय लोभस हिरवे कहरी हंबरून गायी सार्‍या उधळीत दिशा गिरिकुहरी निर्लज्ज उगवती अंकी उन्मादी गातो पक्षी पांघरी डोह काळोखी नवरातकिड्यांना रक्षी अस्तांकित चकवे गहिरे लपवून वनातिल राई अन राख होऊनी शून्य रंध्रात निनादत राही !!!

'पेरणी'साठी बियाणे! मिसळपावच्या आशीर्वादाने व मिपाकरांच्या साक्षीने आम्ही "धाग्यांच्याबागेत भेटेन तुला मी" या कथामालेची सुरूवातीच्या आधीच सांगता करत आहोत! प्रस्तुत लेख हा आजच प्रकाशित होणार आहे. तरीही हा लेख वाचून इथून पुढे आपला जिलेबीलेख/कविता/काथ्याकूट/पाकृ लिहायची काही पथ्ये! १. कथा शक्यतो १च भागात द्यावी किंवा जास्त स्क्रोल करायला लावून कुणाकडूनही 'भाग थोडे मोठे टाका' किंवा 'हात दुखला स्क्रोल करून' अशी प्रतिक्रिया मिळवून आपल्या अतिशहाणपणाचा प्रत्यय देऊ नये.

मध्यमध्वनीलहरी ४२० कि.ह.

एक माणूस बनेल काढून डोम्बिविलीत पोहचला बघता बघता रस्त्यावरी दुकान टाकून वसला. छंद जीवाला एकच लागे खुर्ची वरीला हक्क हा गाजे शिव्याशाप तो भाषणामधूनी आकांड तांडव ते दैनंदिनी किन्तु हातचा राखून गणित चुकले नजर चकवून बहुमत हुकले तरी उसने आवसान काउंटरवरुनी परी हळूच पाही मान वळवूनी इकडे तिकडे बघून झाले निकाल सगळे येऊन गेले भान आले, बाहेर आला.... लोकांनी विचारल्यावरी म्हणाला … आमची दोस्तीदुष्मनी सबकुछ मिलीजुली असते …… सेटलमेंट होत असेल तर पायवाटही खुली असते … एक माणूस बनेल काढून वांद्र्याबाहेर पडला हरवलेले सत्तेचे कोडे पुनःपुन्हा शोधित राहिला .

अनंतवर्ती अनभिसंहित अनमोल माहिती चकती वाचे अनापरीवर्तक अनालेखित पंक्ती अनुज्ञापन अनुक्रिया अनुदेशन ही पद्धती अनुनयी अनुमोदनात अनेकोत्तरी रीती अन्योन्य धारिता क्षीणनकारी अन्वस्ती अनेकोत्तरी अन्वस्तीय धागे तरी भीती अपच्छेद अपरा अनुरूपता असे अवनति अनुवाद असे अप्रारुपी शोधू तरी किती अवरक्त विदा अवरोधितात का भिंती अवश्लेष्मल तरी अवाढव्य असे माहिती (पैसा ताईंनी आठवण करून दिली... त्यामुळे भोगा आय मिन वाचा! :) )

पूर्व प्रकाशित http://kahihikasehi.blogspot.com/2015/10/blog-post_17.html मूळ कविता http://www.misalpav.com/node/३३१७६ लोकसंखेच्या प्रमाणात जास्त वाढले नर मुलगी मागताच मुलीचा बाप विचारतो घर जबरदस्तीने हाकलतो काय ,बाप कधी संग मारतो आपल्या पायावरती ,कुर्हाड नीट धर यंदा लग्न करू नको,फुकट कांदा पोहे खा गोरी किवा काळी ,पटव आणि पळवून कर चढाच बोहल्यावर निग्रहाने ,बाकी बघू मग कोण लोळणार खाली आणि, कोण चढेल वर मांडवातले मान पान ,कुठे कोण वर्ज्य ल

(प्रेरणा : सांगायलाच पाहिजे का ? ) रस्त्यांवरच्या डबक्यांपासून जरा जपून फिर भिजेल विजार खाशी तुझी, ढळता लक्ष्य जर जबरदस्तीने उडतात काय, शिंतोडे कधी सांग तूच आपल्या पाटलुनीला, नीट पोटरीवरी धर यंदा रस्त्यात हाकू नकोस, बीआरटी लेनमध्ये ने कामी येई अश्यावेळी, मधला डांबरी थर सुटच फुल्टू वेगाने तू, बाकी बघू मग कोण सापडे मामाला आणि, कोण निसटे भुर्र किती मळणार रे तूझी, ओली विजार आज मळली तर वाळवणे, हेच तुझे कार्यालयीन काज

पाणी पितो ती नदी आमची नाही अन्न गिळतो ती शेतं आमची नाहीत आकाश पक्षी चंद्र झाडं हे तर राहूच द्या ही कुत्री मांजरं बदकं कोंबड्या पण आमची नाहीत! युनिसेफची गुळगुळीत पुस्तकं अन तुळतुळीत मडमा WHO ची झटपट औषधं अन चाकपाक डॉक्टर्स RedCross चं जगभरातील वैविध्यपूर्ण एकच रक्त युनोने थाटलेले Waterproof तंबू अन मिनरल बाटल्या यातलं काहीच आमचं नाही! नाही हो, आमची माणसं इतकी दयावान नाहीत! ती रासवट आहेत, मारतात, मरतात तलवारीने गळे चिरतात, रक्ताच्या कुर्बान्या देतात महाहिंसक माणसं! त्यांच्या कर्तृत्वामुळेच तर आम्ही आज तुमच्यामध्ये आलो....... पण तुमच्यात आलो म्हणजे तुमचे नाही झालो, होऊ शकत नाही! एक काम कर

"हाय"कू

"हाय"कू हा प्रकार समजवण्याचा नाही समजण्याचा आहे. लेखक मकदूरांना त्यांचे प्रेरणास्थान श्री श्री श्री श्री आत्मुदा (इथे आपला उजवा हात आपल्याच उजव्या आणि डाव्या कानाला लावेल न लावेल असा स्पर्श करणे अतिआवश्यक आहे).यांनी कार्यबाहुल्याने आणी किंचीत खप्पामर्जी (कट्टप्पा मर्जी नाही) असलेने मार्गदर्शनास नकार दिला. पुणे प्रांतीही त्यांना केलेली आर्त विनवणी दुर्लक्षली गेली आणि आम्हाला अंगठा दाखविला. ( त्या अंगठ्याला चुना होता असे वल्लींचा अंदाज आहे, त्या मुळे तो अंगठा आमच्या विनवणीसाठी ठेंगा म्हणून होता का चैतन्यचूर्ण करामत हे कळाले नाही.

जुळयाचे नव्हे जुळ(व्)लेले दुखणे

जुळे १: सासं नसूनही तबला तू सकल मिपाचा झमेला तू धाग्यवरील सैरभैर (चि)चुंद्र अन्... सुप्त बोक्याची जागा तू मोकळाढाकळा रांगडा तू रे सुमडीत सोपान डोम ही तू ज्वर धाग्याचे आरोळी कधी तू कधी फसलेली चारोळी तू मिपात असूनही..