यलो ऑकर ची स्वप्ने : पानगळ सुरु झालीय नोव्हेंबर मधली सेकंदागणिक कोसळतायत हजारो स्वप्नं गवताच्या अगणित हिरव्या छटांमध्ये रानावनांत , जंगलात शहरातल्या पार्कात पडीक घरांच्या अवतीभवती धांदल नुसती अविरत एकेक पान पाहावं अगदी जवळून , गाढ , सुगंधी झोपेतल्या खुशबूदार स्वप्नासारखं पहिल्या धारेच्या प्रशियन ब्लू चे शिंतोडे सूर्याने जाळून टाकलेले कच्चे खाऊन टाकलेले रंग व्हर्मीलॉन रेड पासून बर्न्ट सिएना पर्यंत च्या सर्व रंगश्रुती अलगद ऐकाव्यात पान गळून पडताना किणकिणतात या श्रुती ...काही तुटक जिवंततेच्या हिरव्या खुणा छोट्या मोठ्या , नुकत्याच मेलेल्य

कोणाकडे प्रतिभेची कुंडले असतील तर, तर ती उतरवूनच ठेवावी. कारण ती मागणारे इंद्र, रस्तोरस्ती उतरलेत. तुमची प्रतिकं असतील मारे प्रत्यक्षाहून उत्कट तुम्हीहून ती जाळा. कारण प्रत्यक्षांच्या उरावर, त्यांना थयाथया नाचवणारे, तुमच्या अंगणात आलेत.

स्वप्नात रंगलेल्या चित्रातल्या कळ्यांनो फुलणे तव बघाया मी अधीर झालो फुलतील फुले तुमची देतील गंध ह्रदया रंगूनी टाकतील अन माझ्याही जीवनाला फुलबाग मग कदाचित मनीही फुलेल माझ्या मन ही म्हणेल गाणे जुळवूनिया सुरांना पसरेल गंध तुमचा गंधीत होई माती होईल पूर्ण गाणे जुळुनी नवीन नाती फाकेल सूर्यबिंब पसरेल दश दिशांना माझेच नवे जग हे दावीन जीवनाला पण ह्या मनास वेड्या सांगू कसे तुम्हाला फुलण्यास वेळ नाही चित्रातल्या कळ्यांना