Skip to main content

मी

लेखक माहीराज यांनी शुक्रवार, 08/01/2016 18:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी नशिले फुलपाखरु, जे वार्यावर भिरभिरते... मी शितल जल मृगजळीचे वाळुत ही खळखळते... ढगाळलेल्या आभाळागत आसमात गडगडते... कळ्या कळ्यातुन फुलांबरोबर अशीच मी बडबडते... मी अबोली पाऊलवाट रानावनांतुन भिरभिरते. मी नवेली एक पहाट फुलाफुलांतुन उलघडते.. कधी धुंद धुंद या पावसात मी चिंबचिंब भिजुनी जाते... कधी मंद मंद ही चांदरात मी स्वप्नगंध देऊन जाते... तार्यांसवे लखलखते मी मोत्यांसवे चमचमते मी कधी अडखळते मी, धडपडते मी तरी पुन्हा पुन्हा सावरते मी सांभाळ जरा स्वत:ला      ही प्रित माझ्या मनाची... जाणुन घे रे मजला      मी रीत नवी जगण्याची...
काव्यरस

कोण ?

लेखक दिनु गवळी यांनी शुक्रवार, 08/01/2016 13:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
सगळी कडे मिट्ट काळोख होता. दिनु आपल्याच नादात शेताला पाणी भरत होता .रात्रीचे ११ :४७ झाले होते .गावाकडे लाईट ऐन वेळी येते हे तर सर्वांना माहीतच आहे . दिनु ने खिशातुन माचिस काढली आणि जमलेल्या काड्या काटक्या आणि गवत पेटवले . , जानेवारीचा महिना होता त्यात रातची थंडी पण भयंकरच होती. वाफ्यातुन पाणी संथ गतीने वाहत होते. समोरचे पिंपळाचे झाड हवेच्या झोताने हलत होते. दिनु तसा धीट मुलगा होता . पण कधी कधी त्याची पण.... ची. तो आजही पाणी भरायला येत नव्हता पण बापाने दोन कानाखाली वाजवल्या म्हणुन आला होता.

जोडी

लेखक मयुरMK यांनी शुक्रवार, 08/01/2016 12:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
सांगू का ? मी कसा अन तू कशी ? तुटता निद्राबंधन करिता मुखमंजन ब्रश मी अन पेस्ट तू शुभ्रशी- सका-सकाळी चहाच्या वेळी कप मी अन तू बशी !- करावया ईशचिंतन धूप मी, तू निरंजन तैसेचि टाळ मी, घंटी तू मधूरशी!- नळाभोवती भाजन जमती तिथे हंडा मी अन तू कळशी !- भोजन पंगती आपण संगती वाटी तू या ताटापाशी !- होता उदरभरती चढली सुस्ती तक्क्या तिथे मी अन तू उशी !- उद्यानी त्या सायंकाळी रमणीय स्थळी भ्रमर मी, तू कळी इवलीशी !
काव्यरस

मला गुरू भेटला!...

लेखक दिनेश५७ यांनी शुक्रवार, 08/01/2016 10:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
गुरुचे कोणत्याही रूपात दर्शन होते. म्हणजे, जटाभस्मांकित किंवा मस्तकामागे तेजोवलयांकित, गळाभर माळा, भाळी चंदनाचा टिळा, असेच गुरूचे रूप असले पाहिजे असे नाही... जगातली, आसपासची चल वा अचल, सजीव वा निर्जीव वस्तूदेखील आपल्याला गुरुमंत्र देऊन जाते. फक्त त्याच्या आकलनाची शक्ती हवी! ***-****-**** आज मी प्रयोगादाखल गुरुशोध सुरू केला, आणि माझ्याच मनातले हे माझे विचार मला तंतोतंत पटले. .... मी विचार करत बसलो होतो. नजर निरुद्देशपणे जमिनीवर स्थिर होती. तितक्यात एक मुंगी समोर आली. मला माझा विचार आठवला. मुंगीच्या रूपाने गुरूच तर समोर आला नसेल? मी मनाशी हसलो. विचार झटकून टाकला. ...

कमलचा आनंदाचा क्षण

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी शुक्रवार, 08/01/2016 08:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
“मला अजून माझ्या विनयचे पहाटेचे त्यावेळचे ते पाण्याने डबडलेले चमकदार डोळे आठवतात.आणि तो बहूमुल्य शब्द उच्चारतानाचा त्याचा आवाज आठवतो.अशा तर्‍हेचे क्षण माझ्या कठीण प्रसंगात मला मदत करतात.येणार्‍या उद्याकडे आशाळभूत व्हायला मदत करतात.” विनायकची अशीच एक आठवण, "ते जून महिन्याचे दिवस होते.उन्हाळा प्रचंड भासत होता.पाऊसही पडेल अशी शक्यता वाटत होती.

देहभार

लेखक विवेक ठाकूर यांनी शुक्रवार, 08/01/2016 00:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
सर्व प्रथम, मी वजनावरचे कुठलेही लेख अजून तरी वाचलेले नाहीत, तस्मात हा लेख कोणत्याही लेखाला प्रत्युत्तर नाही. दुसरी गोष्ट, माझा शरीरशास्त्राचा आभ्यास नाही. ‘मी शरीर नसून मला शरीराची जाणीव आहे’ या स्वानुभवातून आणि रोजच्या जगण्यातून केलेलं हे लेखन आहे. माझ्या मते, वजन घटवण्याचे इतर उपाय कष्टदायक वाटले तरी काहीशा निश्चयानं ते पार पाडता येतील. या लेखातले अनुभव वरकरणी सोपे वाटले तरी जीवनाकडे पाहाण्याचा दृष्टीकोन बदलला तर त्यांची प्रचिती निश्चित येईल. ______________________________ पहिली गोष्ट, आपण शरीर नाही; आपल्याला शरीराची जाणीव आहे. तस्मात, वजन शरीराला आहे, आपल्याला नाही.

तुझ्या कळा माझ्या कळा

लेखक मूखदूर्बळ यांनी गुरुवार, 07/01/2016 19:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
(हास्पीटलातल्या दोन पेशण्टा चा स.न्वाद/ मनोगत ) तुझ्या कळा माझ्या कळा गुंफू कळान्च्या माळा ताई (सिस्टर ना ती) आणखि कोणाला मज रे दादा (वॉर्डबॉय) नाठाळा तु़ज बी पी (ब्लड प्रेशर) मज अ‍ॅलर्जी आणिक डायबीटीस दोघाना वेध लागले घरच्याना 'निरोप' मिळेल का आम्हाला तुजे ई सी जी माझे सी ई टी रीपोर्ट येइल कधी नॉर्मला नाहीच आला तर घोटाळा सान्गा तिकडच्या आर एम ओ ला तुला ग्लुको़ज डीस्परीन मला बॉटल नळ्यान्चा वेटोळा आणिक रेचक दोघाना नाही चालला तर एनीमा आला इथे खुप कण्टाळा लेकी-मूले नेतील का घरा दीस अखेरचे काढायला नातवान्बरोबर खेळायला (चु भू द्या घ्या ) मूळ गाणे "तुझ्या गळां, माझ्या गळां गुंफू मोत्यांच्
काव्यरस

आक्षेपार्ह काय ?

लेखक शरद यांनी गुरुवार, 07/01/2016 16:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
सामान्यत: मी प्रतिसादांवर प्रत्युत्तरे देण्याचे टाळतो. त्याचा उपयोग किती ह्याबद्दल शंकाच असते. एक दोनवेळा मित्रांना व्य,नि.पाठवला होता.आज मात्र त्याची गरज दिसते. प्रथम सांगावयाची गोष्ट म्हणजे मी व प्रा.वालावलकर किमान गेली आठएक वर्षे आठवड्यातून सहावेळा संध्याकाळी भेटतो. समवयस्क, निनिराळ्या क्षेत्रातील सहा-सात ज्येष्ट नागरिकांची ही एक मैफलच असते. निरनिराळ्या क्षेत्रातील, निरनिराळ्या आवडीनिवडी, अनुभव यांची देवाणघेवाण यांमुळे हा आता दिवसाचा वाट पहावी असा घटक झाला आहे.