मी
मी नशिले फुलपाखरु,
जे वार्यावर भिरभिरते...
मी शितल जल मृगजळीचे वाळुत ही खळखळते...
ढगाळलेल्या आभाळागत आसमात गडगडते...
कळ्या कळ्यातुन फुलांबरोबर अशीच मी बडबडते...
मी अबोली पाऊलवाट रानावनांतुन भिरभिरते.
मी नवेली एक पहाट फुलाफुलांतुन उलघडते..
कधी धुंद धुंद या पावसात मी चिंबचिंब भिजुनी जाते...
कधी मंद मंद ही चांदरात मी स्वप्नगंध देऊन जाते...
तार्यांसवे लखलखते मी
मोत्यांसवे चमचमते मी
कधी अडखळते मी, धडपडते मी
तरी पुन्हा पुन्हा सावरते मी
सांभाळ जरा स्वत:ला
ही प्रित माझ्या मनाची...
जाणुन घे रे मजला
मी रीत नवी जगण्याची...
काव्यरस
मिसळपाव
सांगू का ?
मी कसा अन तू कशी ?
तुटता निद्राबंधन
करिता मुखमंजन
ब्रश मी अन पेस्ट तू शुभ्रशी-
सका-सकाळी
चहाच्या वेळी
कप मी अन तू बशी !-
करावया ईशचिंतन
धूप मी, तू निरंजन
तैसेचि टाळ मी, घंटी तू मधूरशी!-
नळाभोवती
भाजन जमती तिथे
हंडा मी अन तू कळशी !-
भोजन पंगती
आपण संगती
वाटी तू या ताटापाशी !-
होता उदरभरती
चढली सुस्ती
तक्क्या तिथे मी अन तू उशी !-
उद्यानी त्या सायंकाळी
रमणीय स्थळी
भ्रमर मी, तू कळी इवलीशी !