नव्हाळी प्रीत ही जुनी जरी, रीत ही नवी नवी जोड हा जुना जरी, ओढ ही नवी नवी खेळ हा जुना जरी, डाव हा नवा नवा वाद हा जुना जरी, संवाद हा नवा नवा शब्द हे जुने जरी, वेध हे नवे नवे गूढ हे जुने जरी, उकलणे नवे नवे गीत हे जुने जरी, संगीत हे नवे नवे गुंतणे जुने जरी, सावरणे नवे नवे गोडवा जुना जरी, स्वाद हा नवा नवा वेग हा जुना जरी, आवेग हा नवा नवा ताटवा जुना जरी, गंध हा नवा नवा तोच चांदवा जरी, गारवा नवा नवा बरसणे जुने जरी, भिजणे नवे नवे बहर तो जुना जरी, फ़ुलणे नवे नवे साद ही जुनी जरी, गवसणे नवे नवे समजणे जुने जरी, उमजणे नवे नवे जयश्री

* तापली धूळ बसून पानावर नक्षी दिसते सुकल्या दवाची * * *	* * लाल धूळकण वाहातायत सैरभैर खार तुषार * *	* * * ऊन धुळीत थेंब कोळपली पालवी वाफवून मलूल करतात *
* दवाचा एक बिंदू पानाला लोंबतो तसा जड नाही तो * * *	* * मागे ठिबक ठिबक समोर

आमची प्रेरणा नीलहंस यांची अप्रतिम कविता पांढरपेशी कविता अवळेचिंचा कुरतडताना तिला पाहुनी कच्च्या समजू नका हो झाला आहे भलता सलता लोच्च्या किरकिरणारा बाप तिचा हा जागा चोवीस तास खिडकीमधूनी गेलोतरी ही त्यास लागतो वास गंध मारतो किती तुझ्या रे ह्या कपड्यांना साल्या तुमान बुरसट, सदरा कळकट धू कधीतर मेल्या डेलिकसीच्या नावाखाली समोर झुरळे आली खारवलेल्या मिळती इथल्या हॉटेलातुनी पाली चादर ओढून आता पडतो लोळत घोरत गादी (तशी जराशी गारच होती तुरुंगातली लादी) शौचकूपांच्यासभोवताली फुलल्या दरवळ बागा कविता सुचण्या शांत नसे पण या सम दुसरी जागा अंगावरचे ठसे सांगती गतकाळाचे काही मार लपावा इतकी ही अमुची पुण्य