रिकामी दिसली एक गाडी त्यात जाऊन बसलो मी आता मजा येईल प्रवासाची म्हणून स्वतःशीच हसलो मी कधी वाटलं गाडीला थांबवावं कधी सुसाट पळवावं तिला पण आयुष्य नामक चालकाने माझा पूर्ण भ्रमनिरास केला मी नेईन तसंच जायचं तू म्हणालं मला माझं आयुष्य कसला हट्ट करायचा नाही विचारायचं नाही कधी भविष्य घडवीन तुला सफर मी आता एका वेगळ्याच जादुई दुनियेची कुठे फार थांबायचं नाही आपण आणि घाईही नाही करायची आलास जसा जन्माला सगळे रंग तू बघून घे लक्षात नाही यायचा खेळ हा हे पहिल्यांदा समजून घे तुझ्यासारखेच इतर अनेक भेटतील तुला पावलोपावली तू मात्र असशील एकटाच बरोबर फक्त तुझीच सावली वाटेल तुला तूच करतोस सगळं पण तो

माझ्या गावाचा पाऊस आडंरानी आडंवनी.. फुले अंगांगी हो त्याच्या रूजे थेंब पानोपानी..

अजून एक चान्स तू घ्यायला हवा होता ठाऊक मजला ठिकऱ्या ठिकऱ्या उडाल्यात निवड चुकली जरी तुझी पहिली तरी अजून एक हात धरायला हवा होता II हि वाट नयनांनी खुलते स्पर्शाने फुलते रमते मन सदैव त्यात अचानक सत्य येता बाहेर अकस्मात होतो मनावर आघात II अपघात घडतच असतात अशा फैरी नित्य झडतच असतात म्हणून मनाची बंदूक म्यान करायची नसते पुन्हा नव्याने उठून अजून एक फैरी झाडायची असते II विसरायचे ते सारं काही आता कशात मन रमत नाही असं पुन्हा म्हणायचे नाही पंख छाटलेले नसतात ,असे बंदिस्त अंतरी ते पुन्हा फुलवून सारे ,घे कवेत आकाश ते सोड भूत पाश जुने , अजून एक नवा चान्स घे II सिद्धेश

नको तेच ते तू दुबारा करु हवा देउनी मज निखारा करु! भिजू दे मला तू मिठीशी तुझ्या पुन्हा पावसाला इशारा करु! नको मोकळे केस झटकून तू इथे चांदण्याचा पसारा करु!