विडंबन

णमस्कार्स लोक्स , " टार्‍याच्या डोस्क्यातले " ह्या अत्यंत मनापासून विचारपुर्वक (कि विचारपश्चिमक?) लिहीलेल्या णिबंधात्मक विडंबणातला हा कितवा तरी प्रयत्न ... पचनी पाडून घ्या ... नाय तर तापलं तापलं पघा :) रंगेश्वरम ह्यांचं "के व ळ अ प्र ति म " विडंबण '(सोडू नको)' ही वाचल्यावर हिणकसगिरी सोडू नको असे आमच्या मनाने बजावलेच! म्हणूनच एक मनापासून विचारपुर्वक लिहिलेलं विडंबण स्क्वेयर =)) णडू णको . . मेला निम्मा तरी चोपायचे सोडू नको! अन प्रसंगी नडग्या फोडायचे सोडू नको!

(इलाही जमादारांच्या 'चुकले का हो ? ' ह्या अत्यंत सुंदर गझलेचे एक असुंदर विडंबन) श्वसुराला, त्रास म्हणालो, श्वसुराला, त्रास म्हणालो, चुकले का हो? मेहुणीला, 'लै खास' म्हणालो, चुकले का हो? (उरली) चिरंजीव वेदना, मस्तकी, हळहळणारी (कसली बर ? ) भाचरांना (तिच्या) , बकवास म्हणालो, चुकले का हो? बुडत्याला, तरण्यासाठी, काय लागते?

मिल्या ह्यांची अप्रतिम गजल 'सोडू नको' ही वाचल्यावर विडंबनधर्मा सोडू नको असे आमच्या मनाने बजावलेच! ;) संपला रस्सा तरी चापायचे सोडू नको! अन प्रसंगी वाडगा चाटायचे सोडू नको! तू तिच्यापासून नक्की वाचशी, सांगू कसे? हेलमेटा रोज तू घालायचे सोडू नको! केस हे पडतील आपोआप त्यांच्या अंगणी रोज तू गच्चीवरी 'कोंबा'यचे सोडू नको! काय झाले सदनिकांतुन लोक पळती शेकडो? तू तुला जमते तसे थिरकायचे सोडू नको! पाहिजे तर काढ सदरा सोड दोंदा मोकळे बावळ्या 'सलमान'ची जिरवायचे सोडू नको! काय हा भारी तुझा पण खर्ज 'रंग्या' लागला गर्दभासम रोज तू रेकायचे सोडू नको! चतुरंग

आमची प्रेरणा स्वप्नयोगी यांचा गुलाब जुलाबाच्या वेळी पोटावरली लव जोरात थरथरली ते पाहुन माझी छाती मुळव्याधाच्या आठवणींनी हबकली

आमची प्रेरणा क्रांति ह्यांची ही कविता.

वृद्धांच्या समस्यांचे चित्रण करणारी 'एका वृद्धाचे मनोगत' ही जागु ह्यांची कविता वाचली आणि आमच्या डोळ्यासमोर काही बेरकी म्हातारे तरळले! म्हटलं ताणलेल्या मनाला जरा विसावा देऊयात! ;) 'साठी बुद्धी नाठी' व्रत घेतले आहे कांगाव्याने आजाराच्या भंडावले आहे जेवणापेक्षा चटकमटक पोट भरत आहे सल्ले कुणाला देऊ?

प्रेरणा: 'स्वप्लिल मन' यांची ही सुगंधित सफर बघून काही (नको त्या) आठवणी जाग्या झाल्या !! ----------------------------------------------------------------------- एकदा plane मधे एक अप्सरा आणि तिची आई जवळ येऊन बसली journey मग ती विस्मरणीय होऊन गेली ! आईला तिच्या बरोबर पाहून मला वाईट वाटले दुर्भाग्यावर माझ्या मला नवल नाही वाटले ओढणी तिची माझ्या खा॑द्यावर पडत होती आणि तिची आई मात्र बाजूला करत होती विमान जसे उडे तसे वाटे व्हावा स्पर्श तिचा आईकडे बघून माझ्या अंगावर काटा यायचा माझी चांगली window seat तिला मी देऊ केली thank you म्हणून स्वीकारत आई मधे

आमची प्रेरणा एक लेख असा की, थकुन जाते विश्‍व एक काथ्याकुट असा की, कुरतडे उंदीर शर्ट एक प्रवास वर्णन असे की, काळ्या पाण्याची नवी शिक्षा एक कौल असा की, जंत कावीळ एन्फ्लुएंझा एक छंद असा की, जणू आटावे रक्त एक कवीता अशी की, अश्रूच वाही फक्त एक संपादकीय असा की, तो विभागच बंद व्हावा एक पाकृ अशी की, 'परा'चा कावळा व्हावा.

आमची प्रेरणा भूषण कटककरांची सुंदर रचना रेडा... कशाला ही अदाकारी?

प्रेरणा : उदय सप्रे यांची मोठी कविता मुसळधार पावसामधे दारु पिऊन चिखलात कधी लोळलांय का? मद्याबरोबर चखणा म्हणुन लसुण कधी तळलाय का? वाटेवरच्या मुलीची कधी छेड काढावी असा किडा वळवळलाय का? तिची छेड सोसवेना म्हणून तिचा धिपाड्ड भाऊ खवळलांय का? थरथरणार्‍या आवाजात ईंटरविव्यु मधे अचानक धीर कधी गळलाय का? भरभरुन उत्तरे दिली तरी ,त्यातून नेमका तुमचाच अर्ज फेटाळलाय का? दिवसभर अरबट चरबट खाउन पोटात अचानक डुचमळलय का? आणी तेव्हाच नेमके घरापसुन दुर म्हणुन तुम्ही कळवळलाय का? तारुण्याच्या उंबरठ्यावरची कूस अकाली म्हातारपणाकडे करून वळलाय का? ' बालपण ते तारुण्य ' ह