विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात. म्हणूनच तर आपण त्यांनी लिहीलेले वाचतो ना?)
आधीचे भाग येथे वाचा
भाग एक - https://misalpav.com/node/८१२७
आधीचा भाग येथे वाचा
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात. म्हणूनच तर आपण त्यांनी लिहीलेले वाचतो ना?)
आमची प्रेरणा सुवर्णमयीताईंची 'आय विश' ही कविता! ;)
मराठी जालावर मोजक्या वर्षांचे नवकाव्य
मागे मी वाचत वाचत.
पद्यविभागात दिसणार्‍या नवकविता पाहून 'कर्म, कर्म' म्हणत होतो मी.
वाचकांना वाचवण्याकरता
दिल्या ढुशा मी त्या नवकवितांना ..कित्येकदा
त्याने उंचावर दिसणार्‍या गोमट्या कविता बघितल्या..चढला वरती
एक कल्पना घेऊन म्हणाला, "आय विश, आय विश मर्ढेकर, आरती प्रभू , ग्रेस, धामणस्कर'
आमची प्रेरणा अजय जोशी यांची रचना प्रेम
वाचकाला वाचताना कष्ट झाले पाहिजे
त्याचसाठी फक्त.. करता काव्य आले पाहिजे
मी लिहावे की नको हा प्रश्न मग उरतो कुठे?
अर्थ ओळींचे कशाला ते... कळाले पाहिजे!
'कान' हा पकडू 'नका' अपुलाच पहिल्या वाचनी
जाणण्या हे.. काव्य थोडेसे कळाले पाहिजे
तेल डोळा घालुनी ते वाचकांना सांगती..
रत्न जाली यायच्या आधी पळाले पाहिजे!
मी विडंबन पाडण्याला नेहमी आतूर पण..
चांगले मज.. काव्य एखादे मिळाले पाहिजे!
कच्चा माल
ह. घ्या...
मध्यरात्रीच्या यज्ञधुनीतून
गांजाची वलये सोडतांना
जालिंदरबाबा गरजले
बम बम भोले
बम बम
धातुच्छादित वक्ष मिरवत
सूक्ष्माग्री शहारे देतांना
हसून मॅडोना म्हणाली
टोचेल> टोचेल>
टोचेल>
प्रियेच्या झोपड्यामध्ये
साजणस्पर्शाचा भावुकदर्प
घेतांना सजणी म्हणाली
"अय्या, हे असं दिसतं?"
:''(
राम राम मंडळी मिसळ पाव वर आमच्या स्वताच्या भाषेत लिहायचा हा छोटासा आणी पहिलाच प्रयत्न आहे बघा जमलाय का ते हे कॉपी पेस्ट नाहि बर नाहि तर उगाच ओरडाल ( सहकार्य मार्गदर्शन परिकथेतील राजकुमार ह्यांचे आहे)
आमची प्रेरणा थांबुनी येथे जराशी आसवे गाळून जा हि आहे
थांबुनी येथे जराशी दारु पिवुन जा
आणि ना प्यायचे तर वळण हे टाळून जा
बांधलेल्या ह्या बारच्या टेबलाला हळूसा स्पर्श तू करुनी जा
अन्यथा सार्‍या स्मृतीना तु विसरुन जा
टेबलाच्या वरती बाटली जागते तव चिंतनी
संपवाया टेबलावर सावली ढाळून जा
देवाशपथ! शरदिनी ह्यांची 'चंपी' वाचून माझी अक्षरश: चंपी झाली आणि मग बधिरल्या मेंदूला काही सुचेना. पण काय चमत्कार थोड्याच वेळात आमच्या भादरलेल्या मेंदूतून हे स्फुरले! ;)
चंपी
कविता कसली अढळ वस्तरा साफदुहेरी कल्ले कटले
टकुरे थोडे हलवुन गेले केस कातरी अडकून मेले
काव्य'कर्तरी' चालवताना काय मेंदूला टोचून गेले
सुसाटटोण्या, सावनटवळी 'पेय दुधारी' टाकून मेले
दर्पटवाळ्या काव्यसख्यांनी दिवट्या जाळून पाने भरली
दुर्धर असल्या कवनजटांना भोळीजनता पुरती फसली...
ॐकारचे 'गडबडगीत' आवडले. म्हटलं निवडणुकी दरम्यान भरपूर कार्य केलेल्यांचा 'श्रमपरिहार' सुरु असेल तर काय गाणं म्हणतील बरं? ;)
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
ताडी प्या की, कशाला हवी टकीला?
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
चकण्याला चार उकडी अंडी सोला?
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
खिसा कधी कापला, हात कुठे गेला?
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
ओबेरॉय, ताज, झमझम(?), गुत्त्याला
डोला डोला डोला, डोला डोला डोला
कोण देई रोख, कोण उधार बोला?
चतुरंग
आंतरजालावर भटकताना आपल्या आनंदयात्री साहेबांची 'काळजी' ही सुरेख गजल वाचली आणि दूरदर्शनवरचे गाण्याचे कार्यक्रम ऐकताना मला समस्त प्रेक्षकांची वाटणारी काळजी अचानक आठवली! ;)
गायचा आहे तुला का राग हा चंपाकळी
त्या बिचार्‍या तबलजीचा जायचा आहे बळी!
जीवघेण्या गायकांना ऐकणे नव्हते नवे
हाय! 'टाळ्यांनी पुन्हा' त्या घेतला माझा बळी!
अंतरा दुसराच होता, वाटते सुटलो बुवा
पण अभागी प्रेक्षकांची वाट नसते मोकळी!
दु:ख गाण्याचे तुझ्या कोंडून ये मज अंतरी
वाटतो घडला मला उपवास हा की निर्जळी!
मिसळपाव