Skip to main content

वावर

(धप्पकन)

लेखक प्यारे१ यांनी गुरुवार, 12/04/2012 15:03 या दिवशी प्रकाशित केले.

रस्त्यावरुन जाताना चालू सिग्नलमधून धप्पकन आवाज कानात घुसला..
कोणाचा तरी फाटलेला स्पिकर असणार..
छातीत नुसतीच धडधड आणि मनात कचकचीत शिव्या आल्या..
संस्कारांनी तोंडाला चाप लावलेत म्हणून त्या नुसत्या कानात खळखळ वाजल्या..

पुन्हा पुन्हा कानात खुपणारा तो भसाडा आवाज...
कोण साला घुसतोय डोक्यात.. नडतोय खालीपीली **चा..
कुठच्याही वेळेला कारटेप लावून शायनिंग मारतात...
काळ्या पैशाची पैदास हरामखोरांची...

मान वळवून मागे बघितलं तर तो '४१४१ घड्याळवाला' स्कॉर्पिओ होता...
मग मी गपगुमान खाली मान घालून चालू पडलो.. !!!!

-(मनातल्या मनात)

हे बंध रेशमाचे

लेखक सर्वसाक्षी यांनी सोमवार, 09/04/2012 00:22 या दिवशी प्रकाशित केले.

सकाळी चिवचिवत येणार्‍या चिमण्या हा माझ्या आयुष्याचा एक भागच झाला आहे. सकाळी बाहेरच्या खोलीचे काचेचे दरवाजे सरकावायला जरा उशीर झाला तर बाहेर आवाज सुरू झालेला असतो. दारं उघडायची खोटी. चिवचिवाटाने जणु ’सुप्रभात’ करत चिमण्या आंत शिरतात. छज्जावर तांदुळ टाकले की प्रथम आपल्या थव्यातील इतर चिमण्यांना साद घालणार आणि मग एकेक दाणा टिपायला सुरुवात. एकिकडे चिवचिवाट सुरुच असतो. अनेक वर्षे हे नियमितपणे होत असल्याने आता सरावाने मला साधारण तीन प्रकारचे बोल लक्षात येउ लागले आहेत.

कोचिंग क्लासेस -२

लेखक पैसा यांनी रविवार, 08/04/2012 13:28 या दिवशी प्रकाशित केले.

कोचिंग क्लासेस
कोचिंग क्लासेस -१

आयज आमी आमच्या घरांनी किदें किदें आसतां ते पळोवया. सुरुवात करतां रांधय कुडीतल्यान. रांधय कुड म्हणजे किदें? तुमचें किचन मरे तें!

जुन्या पुण्यातला-जुना बाजार

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी बुधवार, 04/04/2012 20:32 या दिवशी प्रकाशित केले.

पुणं कितिही बदललं,नवनविन रुप घेत गेलं तरी पुण्याच्या काही सांस्कृतिक खुणा,किंबहुना पाऊलखुणा आहेत. त्या काळानुरुप काहि तश्याच,काही बदललेल्या,तर काही अपरिहार्यपणे पुसल्या गेलेल्याही आहेत...अशीच एक जुनी आणी खास जुन्यासाठीच प्रसिद्ध असलेली एक काळाच्या ओघातही टिकलेली खुण म्हणजे आमचा लोकप्रीय जुना बाजार...

जीवन, भाषा, साहित्य वगैरे वगैरे

लेखक यकु यांनी रविवार, 01/04/2012 06:20 या दिवशी प्रकाशित केले.

हे लिहायला बसण्‍यामागे माझ्या मनात अधून मधून पडत असलेलं प्रतिबिंब शब्दरुपात ठेऊन ते स्वत:साठी पुन्हा एकदा व्यवस्थित समजून घेण्याचा उद्देश आहे. एरव्ही क्षणभर क्षणभर झरणार्‍या काळाच्या मंद गतीने आयुष्‍य उलगडत जाते; आणि आयुष्‍याचं सुस्पष्‍ट नखशिखांत जसं आहे तसं रुप त्या क्षणभरात पहायला मिळत नाही.

कट्टेकर्‍यांची वारी... चिंचवडवर स्वारी ...!

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी सोमवार, 19/03/2012 18:59 या दिवशी प्रकाशित केले.

कवनरुपे कहाणी-श्री.अन्नक्षेत्र चिंचवड,मिपा खादाडवारी,संयोजक-मोदक ;-)

एक आहे गावं चिंचवड,तेथे मिपाची एक कावडं
अजोबा एक नातू सगळे,नाती काही असती...

मोदक नामे नवमिपाकरू,वल्ली मागे महामेरु
चिंचवडकरांसी आधारु,मिपा कट्टा करण्या...

तारीख सतरा वारं-शनिवार,रोजवूड मधला आहार
सायं-काली पक्ष्यांचा बहर,बरा होता तेथे बा... ;-)

आंम्ही पोहोचता मुक्कामी,प्रथम येवोनी थडकली चिमी
मोदका फोनवता आंम्ही,शीघ्र तो ही धावला...

मागोनी वल्ली आणी पक पकं,येताच अन्य कितिक...
मिपा परंपरेप्रमाणे,तेथे हलकल्लोळ जाहला...

पाटाला भसा भसा पानी

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी रविवार, 18/03/2012 15:49 या दिवशी प्रकाशित केले.

https://www.misalpav.com/node/21045#comment-381773

समुद्र का विहिर...? बेडकं का खेकडे..? या नस्त्या व्यापाला कटाळुन, जरा नाचगानं करुन शीन घालवावा,,,म्हंन्तो... या मंग करु वाईच डोस्कं ग्गार...
(चाल--- पाडाला पिक्कलाय अंबा...)

सोडलं हो...आता सोडलं हो...आता सोडलं हो,सोडलं भसाभसा पानी
हो...ओ...सोडलं भसाभसा पानी,,,ध--नाजी राव पाटाला भसाभसा पानी ॥धृ॥

काव्यरस

बोंबाबोंब...

लेखक चिगो यांनी शुक्रवार, 02/03/2012 14:03 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रेरणा: https://www.misalpav.com/node/20863 हा धागा..
खरं तर ह्यावर प्रतिक्रीया देवून थांबणार होतो, पण "अंगापेक्षा बोंगा जड" होईल म्हणून म्हटलं वेगळा धागाच काढूया.. (त्यातल्या रणजितजींच्या प्रतिसादावरुन शिर्षक सुचलंय. "अभ्यासु" टायपातलं आणि विषयाशी फारसं निगडीत नाही, त्यासाठी सॉरी बॉस.. ;-))

**************************************************************

((मी सदस्य होणारच!))

लेखक अन्या दातार यांनी गुरुवार, 23/02/2012 19:58 या दिवशी प्रकाशित केले.

आमची प्रेरणा: https://www.misalpav.com/node/20789

आमच्या एका मित्राला तुम्ही कुणीच ओळखत नाही. दरवेळी अडचणीत सापडला किंवा एखाद्या नवीन ध्येय धोरणाने पछाडला गेला की आमचा हा मित्र, हा सखा, सुहृद आमच्याकडे धाव घेत असतो. त्याच्या दृष्टीने तो म्हणजे सुदामा आणी मी म्हणजे कृष्ण, तो म्हणजे हृतीक आणि मी म्हणजे राकेश, तो म्हणजे ओमार अब्दुल्ला आणि मी म्हणजे शेख अब्दुल्ला, तो म्हणजे दीप दासगुप्ता आणि मी म्हणजे गांगुली असे बरेच काय काय आहे. त्यामुळे आज सकाळी सकाळी त्याने अवकाळी पावसासारखे पिंग केल्याचे आम्हाला मुळीच आश्चर्य वाटले नाही.