मिसळपाव
आभास हा.....
अर्पणओळ - नववर्षात व्यायामाचा संकल्प सोडलेल्या सर्वांना!
वैशाख छाया
कोण्या सुस्त दुपारी असता भानू धरा जाळीत
कोणी अर्ध जागृत पहुडले कोणी सुरा ऐकीत
रस्ते एकले झळा झेलीता पसरुनी सुस्तावले
छाया किंचीत कुठे तरी तिच्या उष्म्याने ताडीयले
झिजल्या पायतणाला ओढीत महिला फ़ळे घेउनी
भिजल्या पदराशी घट्ट धरुनी शिरभार सांभाळुनी
संत्री घ्या संत्री वदे अविरत आवाजही चिरकला
घर्मे अंग पाणी ते निथळता शुष्कावला कि गळा
नसे मुळीच जाणीव तिजला नव्हती भूक तहान
विकतील का फ़ळे थोडी, घरी निजले बाळ लहान
संत्री संत्री स्वरांमुळे उघडले गृहद्वार कोणी तरी
निद्रा नष्ट झाली यास्तव तो वदिला क्रोधित स्वरी
काव्यरस
मकरसंक्रांतीच्या दिवशी सुचलेली एक कविता.....
आली आली आली.... मकरसंक्रांत आली!...
भोगीच्या दुसर्‍या दिवशी, किंक्रान्तीच्या आदल्या दिवशी... संक्रान्त आली!
संक्रान्तीला फुलतो काटेरी हलवा!
आसपासच्या बायकांना हळदीकुन्कवाला बोलवा....
हळदीकुंकू म्हटलं, की आठवते- काळ्यांची आशा आणि कुबलांची अलका...
स्त्री-मुक्तीची चळवळ पूर्वी त्यांच्यापर्यंत कधी पोचलीच नाही का? :-?
पण जेव्हा पोचली, तेव्हा मात्र खूपच उत्तेजित झाली अलका कुबल!
उतरत्या वयातही नवर्‍याच्या कृपेने झाली ती- कडक चाय- "रेड लेबल"
व्याख्याच व्याख्या
काही मजेशीर व्याख्या,काही कधीतरी वाचलेल्या, तर काही रचलेल्या.
बघा आवड्तायेत का?
अनुभव - सभ्य शब्दात मांडलेल्या चुका
मोह - जो आवरला असता माणूस सुखी राहतो पण आवरला नाही तर अजून सुखी होतो
शेजारी - तुमच्या स्वतःपेक्षा ज्याला तुमच्या आयुष्याची खडानखडा माहिती असते तो
सुखवस्तू - वस्तुस्थितीत सुख मानणारा
वक्तृत्व - मिनिटा दोन मिनिटात सांगून संपणारी कल्पना दोन तास घोळवणे
लेखक - चार पानात लिहून संपणाऱ्या गोष्टीसाठी ४०० पानं खर्ची घालणारा
फ्याशन - शिंप्याच्या हातून झालेल्या चुका
'फेसबुक' वर आहेस का?
फेसबुक........फेसबुक चा तो निळा रंग बघूनच कंटाळा येतो...
कधी ह्या कंटाळ्याचा डोंगर पार करून समजा बघितलं तर पुलंनी वर्णन केलेल्या पानवाल्याच्या ठेल्याची आठवण येते...हेच पहा ना....
सगळ्या मित्रांचे ठराविक फोटोज ( गळ्यात हात टाकून 'ये दोस्ती नही छोडेंगे' वगैरे)........काही मित्रांचा ग्रुप ---ज्यांचे नेहेमी दारू पिताना फोटोज ( टायटल: 'इश्कने दर्दी बनाया' किंवा 'आज थोडी पी ली है' ).... ....मग अजून एक मित्रांचा समूह ज्यांचे नेहेमी कुठल्या तरी गोऱ्या मुलीबरोबर किंवा मेणाचा पुतळा असलेल्या गोऱ्या अभिनेत्री-बरोबर (उदा. शकिरा वगैरे) फोटोज...
अपेक्षाच्या पालखीचे ८४ फेरे...
जागतिकीकरणाच्या 'रेट्या'ची चर्चा फार; पण प्रत्यक्षात मराठी साहित्य मात्र या 'रेट्या'ने ढिम्मदेखील हललेले नाही, या वास्तवाची कबुली खुद्द संमेलनाध्यक्षांनीच दिली; ते एक बरे झाले !
जागतिकीकरणासोबत 'माणूस' पुढे जात राहिला, मराठी 'साहित्य' मात्र तिथेच राहिले.
----- ---- ------