प्रेमकाव्य

कुठे आहेस तू? त्या तेजाळलेल्या रात्रीचे क्षण अजूनही रेंगाळतायत, तुझी लाल चुटुक टिकली माझ्या दंडावर घट्ट आहे, निसटलेला एक चुकार केस चिकटलाय त्या उशीवर, लांबसडक... कपाळावर तुझ्या ओठांची महिरपी मोहर, घरभर तुझ्या गजऱ्याचा मोगराच दाटलाय, अन् हातांच्या तळव्यावर तुझ्या गालांचा सायस्पर्श घुटमळतोय, ----- पण तू कुठे आहेस? ----- तू इतकी जवळ आहेस, कि तुला पाहू तरी कसे? जरा दूर जाशील तर पाहता येईल ना.. जराशी दूर हो... पाहू तरी तेजाळलेल्या रात्री मोगरा माळलेला गुलाब कसा दिसतो.... |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (०१/०१/२०१३)

तिला माहीत होते तिला जावेच लागेल ति थांबली नाही अन् मीही अडवू शकलो नाही तू गेल्यानंतर इथे फार काही बदलले नाही मीही तसाचं, तो शिकाराही तसाचं, अन् हा किनाराही तसाचं ---- अजूनही शिकारा पाण्यावर तसाचं डुलतोय शिकार्‍याची वल्हे तशीचं पाण्यावर लपलपतायत तश्याचं छोटुल्या लाटा पसरवतायत पाण्यावर झुलणार्‍या तार्‍यांचे ते शेपूट ते अजूनही तसेच मोहक आहे ----- पण तो चंद्र, तो बिचारा नभाच्या त्या मागच्या कोपर्‍यातून ठिकर्‍या ठिकर्‍या होऊन पाण्यावर वाहत वाहत किनार्‍याला लागतोय ------ जातांना तेवढे चांद्रकण घेऊन गेली असतीस... ~~~(समाप्त)~~~ |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (३१/१२/२०१२)

3

तेजोवलय असे जे परिपूर्ण अस्मानाचे गिरवणे हे कठीण तरी दीपात सामावलेले शिशिर धरावा अधरी तप्त जमिनीत ज्याने अंकुर ही लयाला होते तरुतून दुसरे...

चड्डी खाली खेचल्या शिवाय मोकळे होता येत नाही पण कधी कधी चड्डी खाली खेचायलाही वेळ मिळत नाही...... निवडुंग ती गेली तरी तीने मागे सोडलेला गंध काही गेला नाही नाकावर दाबुन धरलेल्या रुमालालाही त्याला रोखणे जमले नाही...... निवडुंग तो म्हणाला प्रिये मला डोळ्यात साठवुदे तुझे हे सुंदर रुपडे ती म्हणाली त्या साठी आधि साफ कर तु़झ्या डोळ्यातली चिपडे.......निवडुंग पळायची करु नको घाई, पळायची करु नको घाई, चप्पल हातात घेतली म्हणजे प्रत्येक वेळेला ती मारेलच असे नाही कधी कधी तिची चप्पलही तुटलेली असु शकते....... निवडुंग पैजारबुवा,

तू म्हणजे अशी नशा ग्लास इतका फ़ुल्ल भरलेला, की ग्लास सुद्धा होई शराब !!! तू म्हणजे अशी हट्टी की ; आधीच घाट रस्ता आणि त्यात पुन्हा गाडी खराब !!! तू म्हणजे वैशाख वणव्यात वळवाचा पाऊस !! तू म्हणजे कुडकुडत्या थंडीत आईस्क्रीम खायची हौस !!! तू म्हणजे काळे ढग आणि नाचणारा मोर तू म्हणजे हळूच चिमटा काढणारं खोडकर पोर तू म्हणजे अस्सं प्रेम आईचं तान्ह्यावरती तू म्हणजे असा राग बापाचा पोरावरती तू म्हणजे वाफ़ाळलेली कॉफ़ी आणि हवासुध्दा अशी धुंद तू म्हणजे पावसची पहिली सर, आणि सुटलेला मातीचा गंध…. तू म्हणजे कागदी नाव, आणि इवलासा पाण्याचा ओहोळ, तू म्हणजे माझ्या डॊळ्यातलं पाणी आणि असंख्य आठवणींचा मोहोळ !! कधी

"नकळत सारे घडले" माझे मन तुझ्यावर जडले तु माझी "ती फुलराणी" कधी झालीस? हे माझे मलाच न कळले प्रेमामध्ये रुसवा-फुगवी अन् "हसवा फसवी"नेच जम्मत आहे प्रेम एकदा करुन तर बघ "हिच तर प्रेमाची गम्मत आहे" प्रेमाचा पुर्वार्ध वाटेल "कुर्यात् सदा टिंगलम्" प्रेमाचा उत्तरार्ध असेल साक्षात् "लग्नम् गोंधळम्" "यदाकदाचित" माझ्या प्रेमाला प्रथम म्हणशील तु नाही रे नाही प्रेम माझ्याशी करुन तर बघ ,नक्की म्हणशील " सही रे सही"

खूप दिवसांनंतर मी, पुन्हा तुझ्यासाठीच लिहिणार आहे माझ्याच नकळत मी आज तुझ्याशी बोलणार आहे तु कोण आहेस?कशी आहेस?...माहित नाही ह्यां शबदांत तुला पाहण्याचा प्रयत्न मी करणार आहे असशील तु हसरी,थोडी लाजरी स्वप्नांमध्ये रमणारी असशील तु ही माझ्यासारखीच भावविश्वात जगणारी तुझ्याशी भेट होईल की नाही..? हे मलासुद्धा ठाऊक नाही ह्या मनःपटलावरचे चित्र पुसता पुसल्या जात नाही तुला आठवुण तुझ्यावर लिहिणं हेच तर कवितेचं कारण असतं ! खरं सांगु, तु नसताना तुला अनुभवणं "ह्या बेहोशितचं जगणं असतं"