मुक्तक

कुणी असं कुणासाठी का वेडं व्हावं ?? कुणासाठी कुणाचं जगणं अस थोडं व्हावं …. धरणीने पावसाची इतकी वाट पहावी भरभरून कोसळण्याची त्यालासुद्धा इच्छा व्हावी … एकटं आकाश पसरत जातं निळ्याशार पाण्यावर तुझी आठवण वाहत येते कातरवेळी वाऱ्यावर …। तू म्हणतेस कोण आहे असं आयुष्याला पुरणारं आहे कुणीतरी तुझ्यासाठी जळून पुन्हा उरणारं

ऐ चल.... थोडस भटकू... थोड़ी गाणी ऐकू... थोड़े हसू... थोड़े आसू.. हातात हात घालून; एकमेकांचे पुसू! थोड लांब पळु.. एखादा डोंगर चढू.. दमल्यानंतर मात्र; हिरवळीत सोबतिन बसु! मग? गेलेल्या वर्षांच्या.. मनातल्या आठवणी. shear केलेले क्षण; विश्वासाच्या किनारी. ऐ चल... समुद्र किना-यातुन... तळव्याना स्पर्श करणा-या.. नाजुक लाट़ातुन. तारे मोजु.. वाळुच्या कुशीत पडून. ऐ....चल न.... ते सगळ सगळ करू... आणि मग? हातात हात अन् खुप सार हसू!

एकटाच आहे, असतो आणि राहणार तो त्याला त्याची ना सावली, ना प्रतिबिंब ना कसला डाग, ना कुठला बट्टा सदा एकटाच, पण शाश्वत, निर्मळ . जेव्हा कुठे कोणीही, काहीही नसते, तिथे तो आपले हातपाय पसरतो.. मस्त राहतो.. . तोच त्याला घेरुन राहतो अन् तोच त्याच्यात भरुन राहतो पण शांत शांत, एकटा जरूर आहे पण एकाकी नाही तोच त्याचा सोबती, तोच त्याचा सवंगडी . तिन्ही लोकात स्वैर संचार त्याचा त्याला आमंत्रण नाही लागत आगत स्वागत नाही लागत तुम्हाला त्याची गरज असेल तेव्हा तोच येतो तुमच्याकडे तुम्हाला कुशीत घेतो त्याच्यातली शांतता जी अमर आहे, निर्व्याज, नि:स्वार्थी आहे ती तुमच्यासोबत वाटून घेतो, नि:संकोचपणे . अंधार एकटाच आहे

गेला होउन जो.... भूत; होऊ घातला तो... भविष्य हातात काही न ज्यांच्या तेच भुत अन भविष्य.... वर्तमानाचा तो सागर उचंबळुन येई ग किनारी करंटया मनुष्याला परी नाही किम्मत तयाची नाही हातात जे जे ते ते हवे म्हणे माणूस म्हणुनच का ग त्याला वर्तमान आणि रंजिस?! --------