कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
सकाळी सकाळी क्रिकेट खेळायला
मैदानावर जमल्यावरच्या गप्पा
ते यूपी बिहारवाले लै भुरटे
विश्वास न ठेवण्याच्या लायकीचे
दिल्ली हरयाणावाले तर आगाव
एकजात सगळे माजोरडे साले
गुजराती मारवाडी तर काय
लुटायलाच बसलेत सारे
चांगले वाटतात बाहेरून पण हे
मल्लू मद्राशी पक्के आतल्या गाठीचे
आसामी बंगाली पण त्यातलेच
गोड बोलून गंडा बांधणारे
दुपारी जेवल्यानंतर टपरीवर जमलो
चहा बिडीकाडी करत बोलू लागलो
धुळे जळगाव खानदेशवाले अमुक
हे नागपूर विदर्भवाले तमुक
रानभेदी वाहतो वारा
सांजवेळी सुन्न उंबरा..!!
परसात आली गाई
वासरू फोडते हंबराई
कुशीत घेते त्याला
कुशीत घेते त्याला
दूध पिण्या करते इशारा
रानभेदी वाहतो वारा
सांजवेळी सुन्न उंबरा..1
झोप लागत नाही
सल काळजात बाई
दरवळली दारी जाई
दरवळली दारी जाई
मातीचा गंध बरा
रानभेदी वाहतो वारा
सांजवेळी सुन्न उंबरा...2
दुःखाचा डोंगर
कळकटलेला पाझर
रीत-रिवाजाची वाघर
रीत-रिवाजाची वाघर
वरून नियतीचा मारा
रानभेदी वाहतो वारा
सांजवेळी सुन्न उंबरा...३
===================================
चांदण्या रात्रीस पडली..'भूल' आहे ती...
रातराणीचे सुगंधी फूल आहे ती!
वाढत्या पाऱ्यासवे तीही फुलत जाते...
मोगऱ्याची मल्मली चाहूल आहे ती!
उकाड्याची रात्र :
एक दोन तुर्की चित्रपटांत आपल्या घराजवळचा माळ दिसेल म्हणून काही ऑनलाईन लिस्ट्स चाळतोय.
वारा येतोय का हे पहायला सिमेंट-पाईपच्या कोनाड्यात उगवलेल्या पिंपळाकडे नजर जायची.
स्ट्रीटलाईट्सचे पिवळट प्रकाश तेव्हढे मंदसे घरा-दारांतून वाहताहेत.
खिडकीबाहेर आपली उकाड्याची अस्वस्थता जात नाही आणि बाहेरून एखादी आठवण वाहून येत नाही.
दाराबाहेर रिकाम्या कॉरिडॉरला पावलं हवीत.
कठड्यावर रेलून राख झाडणारे हात हवेत.
विचारांबरोबरच जलद सिगारेट जाळायला वारा नाहीय, आणि विचारही, म्हणून दरवाजा ओलांडू वाटत नाही.
हे ही खरंय !
मनात नेहमी तीच हुरहूर
काहूर करून टाकणारी !
तीच आठवण मन व्यापून टाकणारी ,
रोज आठवण काढायलाच हवी ....... असं नाहीये खरं तर
पण रोज आठवण येते ..... हे ही खरंय !
पाण्याने वाहतं असलं पाहिजे
त्याने सगळं पुसलं गेलं पाहिजे
डोळे, मन, अंगण, आभाळ
ते नेहमी भरून वाहीलंच पाहिजे....... असंही नाहीये खरं तर
पण रोज आसवे भिजवून जातात ..... हे ही खरंय !
देहाचे भाषांतर
.....
उठता बसता
बोलता हसता
होतच राहते भाषांतर
देहाचे, त्यावरील छिद्रांचे....
स्पर्शाने स्पर्शाचे भाषांतर
वाचावे, ब्रेल लिपीसारखे
आंधळे होऊन...
कि, स्पर्शाने अनुभवावे
शिलालेखाचे भाषांतर
काळापलीकडे गेलेले .....
कि स्पर्शाने उलगडावी
अगम्य देहलिपी
हजारदा अनुवादीत करूनही
अर्थ न लागणारी....
जरा व्याकरण चुकले तरी
निर्धास्त असावे
देहाचे भाषांतर
असते एका संपूर्ण
काळाचे अर्थांतर .....
-शिवकन्या
हातसन डेअरीची बॅलन्सशिट चाळता चाळता
मनाला हिसका बसला आणि एकदम आठवलं-
कार्तिकातल्या पहाटे
गाय व्यालेली,
इनकॅन्डेसन्ट पिवळ्या उजेडात
कडब्यावर पडलेलं ओलसर वासरू चाटत असलेली,
सैरभैर तिच्या उष्ण उछ्वासानं,
तुझी छाती भरून गेलेली.
तेव्हा तुझ्या पाठीवर थंडीच्या चांदण्या शिरशिरल्या.
---
जोखमीचे हिशोब मांडता मांडता
जिवंत ठेवायला तुला,
त्या क्षणांची हमी कधीच पुरणार नाही
हे पक्कं ठाऊक होतं तुला,
आणि तशाच शुभ्र आठवणींमुळे
सरत्या पावसाळ्यातली एखादी सेपिया संध्याकाळ
तुझ्या डोळ्यांना जाणवते आणि तुला वठू देत नाही.
---
तिने पेन मागितलं
मी हात दिला
तिने शिवी घातली
मी स्माईल दिली
ती धावून आली
मी मिठीत घेतली
ती शांत झाली
हळूच प्रेमात पडली
आधी मी वेडा होतो
आता ती पण झाली
माझी गांधीगिरी
प्रेमात कामी आली
आता ती हात मागते
मी पेन देतो
मी शिवी घालतो
ती स्माईल देते
मी धावून जातो
ती मिठीत घेते
प्रेम हे असं गड्या
हळूहळू होते
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर
असा पिझ्झा बेस द्या मज आणुनि
सजविन मी जो चीझ टॉपिंगज् ने
बेक करुनि त्यास ओव्हन मध्ये
खाईन मी तो आनंदाने
थिन क्रस्ट वा थिक असो वा
मिट असो वा मिटलेस असो वा
शर्करावगुंठित सोडयासंगे
खाईन मी तो आनंदाने
हाय कॅलरी लो फायबर
तयाला एक्स्ट्रा चिजचा थर
पोषणमूल्ये असो नसो वा
खाईन मी तो आनंदाने
मिट लव्हर्स वा मार्गारिटा
वरती एक्स्ट्रा चीझ मारा
नानाविध टॉपिंग्ज संगे
खाईन मी तो आनंदाने
चीज असो वा व्हेजि असो वा
स्मॉल मीडियम लार्ज असो वा
चिकन टिक्का वा चिकरोनी
खाईन मी तो आनंदाने
सोनसावळी स्वप्ने सगळी सुखेच लेवुन आली
सोनपावले कुणा परीची हळुच उमटली दारी
कुणी रेखिल्या त्या गालावर मोरपिसांच्या ओळी
गाल गोबरे, गोड गुलाबी राजकुमारी प्यारी
नाजुक काया प्राजक्तासम कुरळे कुंतल भाळी
अप्सरा कुणी, शापभ्रष्ट ती मदनशराची स्वारी
लेक असावी एक गोडशी नको धनाच्या राशी
कुशीत घेवुन तिज सांगावी रोज कहाणी न्यारी
हातात तिचे बोट कर्दळी जबाबदारी खाशी
कोण परी ही? वळता नजरा, सुख वाटावे भारी
तिने रुसावे, रुसुन बसावे, कासाविस मी व्हावे
डोळ्यात तिच्या मला दिसावी माझी सौख्ये सारी
मिसळपाव