कविता
एक प्रायोगिक कविता
परवा आम्ही जे अकलेचे दिवे लावले त्याबद्दल रामदासशेठची व्यनि करून माफी मागितली.
हल्ली विडंबनांना मिळणारा प्रतिसाद त्यातच भर म्हणून वाढते विडंबनकार, ह्या सगळ्याचा विचार करता आता विडंबनाचे दुकान बंद करून दुसरे काहीतरी सुरू करावे ह्या विचारात असतानाच रामदासशेठचे उत्तर आले
माफी? कशाबद्दल? मला विडंबन फार आवडले/आवडते.
आता आणखी एक गंमत करू या. मी शेवटचे कडवे देतोय.
Taxonomy upgrade extras
असावी मुलगी एक तरी
व्हावी एक तरी मुलगी
असे आल्याने प्रत्यंतर
मुली शिवाय कसले जीवन
अन नसे कसले गत्यंतर
करावी तिच्यावर एव्ह्डी प्रीती
की जग फिरावे तिच्या भोंवती
जन्माने असेल जरी ती बाई
करू नका गैरसमज काही
क्षणात ती हंसे अन क्षणात ती रुसे
विचारपूस करण्याची करू नका घाई
नाही सांगणार ती मनातले काही
असे ती गोड अन प्रेमळ
अन असे ती हुषार सोज्वळ
मन,बुद्धी अन मृदू हृदयाची
असे ती मुर्तीमंत त्रिवेणी संगमाची
उमले ती कळी बनून
अन
फुलते ती फूल बनून
बालपणाच्या बहरातून
सुगंध दरवळे चोहिकडून
विकसूनी होई जणू सुंदरी
उमलते ती अपुली कळी
होऊनी माता भविष्यातली
उघडी रहस्य निसर्गाचे
उरी धरूनी त्या देवदुतासी
सांगे अपुल्या लोचनातूनी
(तू)
अजब यांचे 'तू' हे मुक्तक वाचून मनात अनेक विचार मुक्तपणे आले ते असे ;)
तू भयकथेगत
नकोस येऊ
मी त्या पालीगत
थरथरतो...
तू 'इतिहास' होऊन
नकोस वाहू
'बे-भान'पणे मी
भरकटतो...
तू 'वैशाख फळ' होउन
जवळ राहा
मी ओरपून
खाईन असा...
तू 'गजल' एखादी
होउन ये
मी विडंबनात
नाहीन असा...
चतुरंग
स्वतःचे देवपण विसरलास?
आता तु धनिका॑चा देव
तुझी पण आता स॑स्थाने
केवढी बडदास्त आता तुझी
सतत राजकर्त्या॑चे येणे जाणे
आषाडी - कार्तिकी तुझी पुजा
म॑त्री करतात सहकुटु॑ब
तासन्तास चलतो अभिषेक
रा॑गेतल्या भक्ता॑चा खोळ॑ब
ऊभे ताटकळ्त दर्शनास भक्त
अनवानी पायपीट करत आलेले
हेलीकोप्टर मधुन आले मन्त्रि
त्या॑चे मात्र भाग्य फळले
कुणा मिळती व्हीआपी पास
कुणाचा वशिला आत
वाटले नव्हते भ्रश्टाचर असा
चालतो पण तुझ्या दारात
पुर्वी म्हणे तु प्रल्हादास पावलास
पु॑डलिकाच्या हाकेला धावलास
आता कुणाच्या नादि लागलास
स्वतःचे देवपण विसरलास?
खेळी.
खेळी.
पळत होते मी........
नियती चकवत होती.
तेजाळ कवडसे!!
कधीच हाती न येणारे.
मग ठरवल,
बास!.
आता नाही पळायचे,
पुरे झाला उन-सावल्यांचा खेळ,
आणि थांबले.
एका जागी निश्चल.
जिंकल्या सारखी.
:
:
:
खुप उशिरा कळलं,
ती ही तिचीच खेळी.
पुन्हा बरोबर पडलेली.
========================
स्वाती फडणीस......................१९-०१-२००८
Taxonomy upgrade extras
(मोजलेली 'मापे')
मिलिंद फणसे यांची 'माझ्या रचना' वाचून आणि त्यानंतर केसुशेठची (माझ्या रचना) बघून आमचीही जुनी कारागिरी डोळ्यांसमोर आली! ;)
मोजण्याची माप पहिली खेप आहे
त्यात अन आखूड मेला टेप आहे
कोवळ्या जमवून बसतो सर्व पोरी
'बायकांचा', हा खरा आक्षेप आहे!
'मोजमापे' घेतली का मी चुकीची
यौवनाचा की तिच्या प्रक्षेप आहे?
मोजताना 'माप' मी हुरळू कशाला?
दोस्तहो, हा काय पहिला 'शेप' आहे?
सलवार, वा कुडता असो वा कंचुकी
शिवणप्रांती हा खरा साक्षेप आहे!
चतुरंग
जीवन मी जगून गेलो
जीवन मी जगून गेलो
.
एकसे सुख दु:खा लेखून गेलो
जीवनी असा मी जगून गेलो
पाहिली मी दिवास्वप्ने कधी जी
साकारण्या तया गढून गेलो
आनंद दिला-घेतला असा की
सुगंध बागेस देऊन गेलो
ऊन-पावसात हसलो सदा मी
मैफलीत गीत गाऊन गेलो
म्हणती कुणी सटकला कधी हा
साथ अशी तुला देऊन गेलो
करशिल मजवर आरोप कसे तू
जगणे तुला मी शिकवून गेलो
=========================
स्वाती फडणीस ....................... २२-०५-२००८
बदल तर घडतोय...
टीक-टॉक
टीक-टॉक
टीक-टॉक
ठांग!
लोलक,
जागच्या जागी फिरतोय!
लेफ्ट-राइट
लेफ्ट-राइट
लेफ्ट-राइट
ठक्काक!
मानव,
जागच्या जागीच चालतोय!
ठांग!.
ठांग!!..
ठांग!!!...
तरी ..बदल तर घडतोय...
मुंगीच्या पावलानं..कासवाच्या गतीनं!
अखंड,
अविरत...
अथक!!
बदल तर घडतोच आहे...
क्षणा क्षणाला..कणा कणाने,
वाढणार्या एव्हरेस्ट प्रमाणे!
क्षणा क्षणाला..थेंबा थेंबाने,
वितळणार्या हिमाद्री प्रमाणे!
एक पाऊल पुढे..एक पाऊल मागे,
दोन पाउले पुढे..एक पाऊल मागे!
एक पाऊल पुढे..दोन पाउले मागे...
पुढे..
मागे..
जिथल्या तिथे!
जिथल्या तिथे..
मागे..
तुझ्याच प्रीतिसाठी
(अनुवादीत. कवी-इंदीवर)
हरवून बसलो मी सर्वस्व माझे
तुझ्याच प्रीतिसाठी
का सोडीले तुझ्या प्रीतिने मला
दारो दारी भटकण्यासाठी
आंसवे नयनातली नाही ओघळली
विचार मनातले नाही बोलले
छपवूनी मनात ते मी फिरतो
घुटकर मरण्यासाठी
तुझ्याच प्रीतिसाठी
झालीस ज्याची राहशी त्याची
लख लाख लाभो तुला प्रीतिची
थबकट माझी दुःखी चीतेवरी
जीवंत जळण्यासाठी
तुझ्याच प्रीतिसाठी
श्रीकृष्ण सामंत
मिसळपाव