Skip to main content

कविता

कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.

एक अबोल प्रेम फुललेच नाही !!

लेखक पावसाची परी यांनी गुरुवार, 17/07/2008 14:44 या दिवशी प्रकाशित केले.

एक अबोल प्रेम फुललेच नाही !!
दोघांच्याही मनात होतं,
दोघांनाही ते ठाऊक होतं
कुनी कधी काही बोललेच नाही…..
एक अबोल प्रेम फुललेच नाही !!
जाण्या-येण्याच्या वेळाही एक,
ठरुनच गेल्या होत्या बहुतेक
वाटा दोहोंच्या जुळल्याच नाही
एक अबोल प्रेम फुललेच नाही !!
नजर भिरभिरते,एकमेंका शोधते;
दृष्टा-दृष्ट झाल्यास मनी सुखावते
नजरेपलिकडे काही घडलेच नाही
एक अबोल प्रेम फुललेच नाही !!
नसेना का घडले मिलन परि…
आजन्म फुलतिल प्रेमांकुर ऊरी
नियतीचे कोडे कधी उलगडलेच नाही!

-अज्ञात

खाली-वर, खाली-वर

लेखक स्वाती फडणीस यांनी गुरुवार, 17/07/2008 11:46 या दिवशी प्रकाशित केले.

.

उसळणार्‍या लाटांत
सोडून दिली एक बोट
अलगद
सोडवून घेतले बोट
वर-खाली, वर-खाली
हेंदकाळतंय पाणी
बोट...............
आता दिसतही नाही
:
मी
तिथेच.............
बोटाकडे बघत
खाली-वर, खाली-वर

====================
स्वाती फडणीस............२९-०१-२००८

छोटे,मोठे तारे

लेखक स्वाती फडणीस यांनी बुधवार, 16/07/2008 18:28 या दिवशी प्रकाशित केले.

छोटे,मोठे तारे
.

सुर्या किती रे गर्व करशील....
खरं आहे, प्रकाशमान आहेस तू!!
मी तुझ्याच प्रकाशात बागडतो.
तरी..
इथून काही योजनांवरून पाहा,
तू ही छोटासा तारा दिसतोस!
:
:
तू काय किंवा मी काय
आपण फक्त मिणमिणतो.... रे

तू जरा मोठा
म्हणून जरा जास्त तेजःपुंज दिसतोस.
इतकंच!!

तेल संपलं की
वात जाळत जाळत मी विझणार.
तसाच तू ही..................

मी जरा लवकर संपेन!!
तू थोडा जास्त तेवशील.
एवढंच!!

===========================
स्वती फडणीस .............................१०-०३-२००८

पावले

लेखक स्वाती फडणीस यांनी बुधवार, 16/07/2008 12:40 या दिवशी प्रकाशित केले.

पावले
.

चालता चालता पावले
थांबतात,
थकतात,
कि कानोसा घेतात..

आपल्याच मनोबलाचा!

चालता चालता पावले
अडखळतात,
मागे फिरतात,
कि चाचपतात. .

आपल्याच विश्वासाला!

चालता चालता पावले
शिणतात,
वैतागतात,
कि विचार करतात..

"ती चालता आहेत,
कि चालवली जात आहेत याचा!"

चालता चालता पावले
चाचपतात,
विचार करतात,
कि पडताळून पहातात..

"ध्येय आहे म्हणून..
ती चालतात,
कि ती चालतात म्हणून..
ध्येय आहे?"

चालता चालता पावले
थांबतात,
अडखळतात,
कि विचारी बनतात!!!

कार्यालय

लेखक विनोद इन्गळे यांनी बुधवार, 16/07/2008 11:36 या दिवशी प्रकाशित केले.

इथे पहायला मिळतात नमुने एकाहून एक भारी
फरार झाले अधिकारी मोकाट कर्मचारी

कुणालाही राहिल नाही कुणाचही भय
काम कोणी करत नाही तरी कार्यालय

एक प्रायोगिक कविता

लेखक केशवसुमार यांनी बुधवार, 16/07/2008 03:54 या दिवशी प्रकाशित केले.

परवा आम्ही जे अकलेचे दिवे लावले त्याबद्दल रामदासशेठची व्यनि करून माफी मागितली.
हल्ली विडंबनांना मिळणारा प्रतिसाद त्यातच भर म्हणून वाढते विडंबनकार, ह्या सगळ्याचा विचार करता आता विडंबनाचे दुकान बंद करून दुसरे काहीतरी सुरू करावे ह्या विचारात असतानाच रामदासशेठचे उत्तर आले

असावी मुलगी एक तरी

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी बुधवार, 16/07/2008 02:53 या दिवशी प्रकाशित केले.

व्हावी एक तरी मुलगी
असे आल्याने प्रत्यंतर
मुली शिवाय कसले जीवन
अन नसे कसले गत्यंतर
करावी तिच्यावर एव्ह्डी प्रीती
की जग फिरावे तिच्या भोंवती

जन्माने असेल जरी ती बाई
करू नका गैरसमज काही
क्षणात ती हंसे अन क्षणात ती रुसे
विचारपूस करण्याची करू नका घाई
नाही सांगणार ती मनातले काही

असे ती गोड अन प्रेमळ
अन असे ती हुषार सोज्वळ
मन,बुद्धी अन मृदू हृदयाची
असे ती मुर्तीमंत त्रिवेणी संगमाची

उमले ती कळी बनून
अन
फुलते ती फूल बनून
बालपणाच्या बहरातून
सुगंध दरवळे चोहिकडून

(तू)

लेखक चतुरंग यांनी मंगळवार, 15/07/2008 20:53 या दिवशी प्रकाशित केले.

अजब यांचे 'तू' हे मुक्तक वाचून मनात अनेक विचार मुक्तपणे आले ते असे ;)

तू भयकथेगत
नकोस येऊ
मी त्या पालीगत
थरथरतो...
तू 'इतिहास' होऊन
नकोस वाहू
'बे-भान'पणे मी
भरकटतो...

तू 'वैशाख फळ' होउन
जवळ राहा
मी ओरपून
खाईन असा...
तू 'गजल' एखादी
होउन ये
मी विडंबनात
नाहीन असा...

चतुरंग

स्वतःचे देवपण विसरलास?

लेखक namdev narkar यांनी मंगळवार, 15/07/2008 17:47 या दिवशी प्रकाशित केले.

आता तु धनिका॑चा देव
तुझी पण आता स॑स्थाने
केवढी बडदास्त आता तुझी
सतत राजकर्त्या॑चे येणे जाणे

आषाडी - कार्तिकी तुझी पुजा
म॑त्री करतात सहकुटु॑ब
तासन्तास चलतो अभिषेक
रा॑गेतल्या भक्ता॑चा खोळ॑ब

ऊभे ताटकळ्त दर्शनास भक्त
अनवानी पायपीट करत आलेले
हेलीकोप्टर मधुन आले मन्त्रि
त्या॑चे मात्र भाग्य फळले

कुणा मिळती व्हीआपी पास
कुणाचा वशिला आत
वाटले नव्हते भ्रश्टाचर असा
चालतो पण तुझ्या दारात

पुर्वी म्हणे तु प्रल्हादास पावलास
पु॑डलिकाच्या हाकेला धावलास
आता कुणाच्या नादि लागलास
स्वतःचे देवपण विसरलास?