कविता

(अनुवादीत. संगीतकार---सी. रामचंद्र)

नसे देखिले त्या देवा जरी
त्या देखण्या काय जरूरी
अगे,आई
कमलमुखी तू सुंदर असता
रूप तयाचे कसे वेगळे

कुठले मानव कुठले देव
फुलती सर्व तुझ्याच पदरी
दुनेयेत ह्या स्वर्ग असे
पायतळी तो तुझ्याच वसे

भरती ममतेने नयन जिचे
मुर्ती देखण्या काय जरूरी
अगे,आई
कमलमुखी तू सुंदर असता
रूप तयाचे कसे वेगळे

कधी दुःखाचे ऊन असे
कधी नैराशाचा मेघ बरसे
हे कमलहस्त तुझ्या दुवांचे
सर्सावती मम माथ्या वरती
अगे,आई
कमलमुखी तू सुंदर असता
रूप तयाचे कसे वेगळे

'ठिपका' ही सुंदर गजल घेऊन आलेल्या अनिरुद्ध अभ्यंकरांच्या वेशातल्या केशवसुमारांना आम्ही ओळखले मात्र पाठोपाठ विडंबनधर्माला जागणे आले! ;)

ठपका!

घडायचे ते घडले काही टळले नाही
पोहे खाता तुला भेटणे चुकले नाही

कळले नाही कशी अधाशी प्लेट संपली
चहा कधी मग सुरू जाहला कळले नाही

बहीण अचानक तुझी मला सामोरी आली
त्या धक्यातुन चित्त कधी सावरले नाही

मी ओठांनी निर्धाराने खूप लपवले
पण डोळ्यांना माझ्या तेही जमले नाही

नको दाखवू ओळख आता सांगत होती
तिचे इशारे पण ते मी ओळखले नाही

घरात भरल्या घुसले उंदीर
गणयंत्राच्या समोर बसले
ज्ञानपिपासू अधीर डोळे
चकाकत्या पडद्याला डसले

ज्ञानाची ती अपार विश्चे;
हवे हवे ते क्षणात वेचून
क्लिकक्लिकणारा उंदीर आणी-
थेट घरातच अवघे खेचून

गणक ऋषींच्या नव्या पिढीचे
उंदीर हेची बाप जहाले
माणूसघाणे, बधीर रोबो
घराघरांतून जन्मा आले.

-अविनाश ओगले

घडायचे ते घडले काही टळले नाही
त्या वळणावर तुला भेटणे चुकले नाही

कळले नाही कसा कधी संवाद संपला
वाद कधी मग सुरू जाहला कळले नाही

आज अचानक अर्थ असा हा समोर आला
त्या धक्यातुन शब्द कधी सावरले नाही

तू ओठांनी निर्धाराने खूप लपवले
पण डोळ्यांना तुझ्या कधी ते जमले नाही

तशी जुनी शब्दांची माझी ओळख आहे
पण अश्रूंना का त्या मी ओळखले नाही

मान्य कधीही केले नाही आपण चुकलो
दोघांमधले अंतर मग हे घटले नाही

बदलत गेला रस्ता अन मी बघत राहिलो
रस्त्यासंगे मला बदलणे जमले नाही

कार्यालय

इथे पहायला मिळतील नमुने एकाहून एक भारी
फरार झाले अधिकारी मोकाट कर्मचारी

कुणालाही राहिलं नाही कुंणाचंही भय
काम कोणी करत नाही तरी कार्यालय

- विनोद इंगळे

पाऊस कधीचा साद घालतोय,
जराशी खिडकी उघडा राव..!
आले तर येऊ देत दोन थेंब आत
तेवढाच जरा भिजायला वाव..!

भिजला तर भिजू दे कोट,
उद्या पुन्हा वाळेल ना..!
पण आजचा असाच पाऊस
उद्या पुन्हा मिळेल का ?

आम्ही आपले देतोय म्हणून
खाऊ नका इतका भाव..!
पाऊस कधीचा साद घालतोय,
थोडीशीच खिडकी उघडा राव..!

तुम्हाला आपली एकच काळजी
बिघडेल आपली कडक इस्त्री.
पण कधी शोधून पहा ना
धुक्यामधली अनोखी मिस्ट्री..!

एटीकेट आणि फ़ॉर्मॅलिटीजची
नकोच तुमची डराव डराव..!
पाऊस कधीचा साद घालतोय,
जरा तरी खिडकी उघडा राव..!

ओट्यावरती तुझ्या किती बघ घुटमळला माउस..!
झाडू घेऊन आलो तरि ना अडखळला माउस..!

मला न जमले ठोकायाला तेव्हा मिश्किल हसला,
मनीपुढे पण स्वतः कसा बघ डळमळला माउस..!

कधी उगाचच रुसला, आणिक माळ्यावरती दडला.
रॅट किलर च्या गोळ्यांनी ना विरघळला माउस..!

अवचित ताज्या गरम भज्यांचा गंध पसरला तेव्हा
मित्रांसोबत बिळाबिळांतुन तळमळला माउस..!

नव्यानव्या कवितांची लागण, विडंबनांची बाधा,
कळफलकाच्या जोडीने मग सळसळला माउस..!

घराघरांतुन निरोप घेई गणरायांची स्वारी.
भिजून गेले डोळे, रडला, कळवळला माउस..!

शाळा

अथांग सागर यांच्या आठवणी या कवितेमुळे आम्हाला ही शाळेची आठवण झाली
-------------------------------------------------------------------------
शाळे समोरुन जाताना
बालपण मनात गवसत
वर्गात डोकाऊन पहाताना
आठवणींनी मन भरतं

मागे वळुन पहाताना
वाटत तिथेच आहोत आज
तेच सर्व मित्र अन्
तोच बसायचा बाक

आठवणी असतात अभ्यासाच्या
मार दिलेल्या गुरु़जींच्या
मधल्या सुट्टीत गंमत भारी
होती शाळा माझी न्यारी.

स्वप्नात साक्षात ईश्वर दिसला
म्हणला माग काय मागायचे तुला
देवा एक मुलाखत द्या मला
का कलीयुगात जगाला विसरला?

तुम्हीच तर वचन दिले गीतेतून
दुष्टांच्या विनाशा याल परतून
काय मिळाले ह्या विश्वासातून?
धर्म रसातळाला चालला जगातून