कविता

जत्रा निर्जीव देवतांच्या करतात येथ जत्रा जातात जीव तरीही भरतात येथ जत्रा ओझे परंपरांचे ठरतेय जीवघेणे वेठीस बापुड्यांना धरतात येथ जत्रा तो देव का दयाळू होई असा कठोर? प्रश्नांसमोर असल्या हरतात येथ जत्रा झाले ठिकाण जत्रा, चिंता आणि भयाचे चिरडून सर्व श्रद्धा सरतात येथ जत्रा आता पुढील वर्षी पुन्हा नवीन गर्दी असले धडे कधी ना स्मरतात येथ जत्रा. -अविनाश ओगले

स्वातीताईंची 'एक क्षण निसटू गेला..' ही कविता वाचून आमच्या मनातला विचारांचा कल्लोळ थांबेना!

स्वाती फडणीस यांचा 'एक क्षण निसटू गेला..' वाचून एक निसटलेला क्षण आम्हालाही आठवला! ;) हिरव्यागार बाटलीच्या तोंडाशी.. थांबून राहिलेला थेंब, पांढर्‍या शुभ्र बर्फावर.. ओतलेल्या पिंटभर सोड्यात, टप्पकन पडला... एक लाट उंच उसळली.. ग्लासात आणि मनात! एकाच वेळी!! चिअर्स!!! डोके हलके करणारी अजून एक मैफल लगोलग आत गेलो.. वाट बघत बसलेले काजू गोंजारले.. हळूच शर्टची बटणे मोकळी केली.. आणि गेलो.. तोंड ओले करण्यापुरतं पेग आणायला.. तो पेग तो क्षण!!! येव्हड्यात पिऊन झाला.. छ्या!!! जाऊदे! मूड आहे आज! म्हणताच ग्लास मोकळा झाला... अजून एक पेग संपून गेला.. केसुरंगा

'नेहेमीच ... तुझ्यामुळे' ही बेसनलाडवाची कैफियत वाचून अगदी भरुन आले, ऊर्मी बराचवेळ दाबून ठेवली पण मळमळ थांबेना तेव्हा शेवटी इथे आलोच! आदतसे मजबूर दुसरे काय?! ;) वृत्तात 'भांग' अर्थास 'टांग' नेहमीच ... तुझ्यामुळे कवितेत घोळ घालावी खोळ नेहमीच ... तुझ्यामुळे कमरेत खूर डोळ्यात पूर नेहमीच ... तुझ्यामुळे सगळे कसे (फसले असे!) नेहमीच ... तुझ्यामुळे शब्दांची लाच शब्दांना लाच नेहमीच ... तुझ्यामुळे पहिलाच 'बार' पहिलीच 'धार' नेहमीच ... तुझ्यामुळे वाचून झीट विडंबन धीट नेहमीच ... तुझ्यामुळे कवितेची भेट 'चतुरंग' थेट नेहमीच ... तुझ्यामुळे चतुरंग

एक क्षण निसटू गेला.. . हिरव्यागार पानाच्या टोकाशी.. थांबून राहिलेला थेंब, पांढर्‍या शुभ्र स्पार्टेक्सवर.. साचलेल्या पसाभर पाण्यात, टप्पकन पडला... एक लाट उंच उसळली.. पाण्यात आणि मनात! एकाच वेळी!! क्लिक!!! अल्बम मध्ये लावण्याजोगी, अजून एक आठवण.. लगोलग आत गेले.. वाट बघत बसलेले रंग गोंजारले.. हळूच कुंचले मोकळे केले.. आणि गेले.. रंग ओले करण्यापुरतं पाणी आणायला.. तो थेंब तो क्षण!!! तेव्हड्यात वाहून गेला.. छ्या!!! जाऊदे! मूड नाही आज! म्हणताच कागद कोरा राहिला... एक क्षण निसटू गेला.. ====================== स्वाती फडणीस.............. २९-०७-२००८

तिन्ही त्रिकाळ संध्याकाळ नेहमीच ... तुझ्यामुळे मेंदूतले घोळ पांजरपोळ नेहमीच ... तुझ्यामुळे ओठांत धूर डोळ्यांत पूर नेहमीच ... तुझ्यामुळे ओले घसे (होते हसे!) नेहमीच ... तुझ्यामुळे शब्दांचा जाच शब्दांना जाच नेहमीच ... तुझ्यामुळे ओळींना धार ओळींचे वार नेहमीच ... तुझ्यामुळे जगायचा वीट जगतोय धीट नेहमीच ... तुझ्यामुळे मरणाशी भेट कविताच थेट नेहमीच ... तुझ्यामुळे

कुमार जावडेकरांची 'नूर' गजल पाहून कोणे एके काळी आमचा बदललेला 'नूर' पुन्हा एकदा आमच्या आठवणीत आला! दारावरुन गेली, पाहून हूर आलो आता इथेच होती, शोधीत दूर आलो! जाऊन बारमध्ये ना घेतली कशी मी (पाहून तेथला मी आनंद-पूर आलो) ही फौज बेवड्यांची, पाहू कशास आता भेटीस 'पेजथ्रीं'च्या येथे चतूर आलो... 'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो थोडाच वेळ होतो, मी थांबलो तिथे, पण- भलताच मैफिलीचा पाहून 'नूर' आलो चतुरंग

झुगारुन टाकावीशी वाटत आहेत ही बंधने काहीतरी शोधत आहेत माझ्या मनाची स्फंदने काहीतरी बोजड घेऊन चालते आहे उगीच कोणाच्यात तरी मन गुंतवत आहे तुझ ते scapbook मला अस्वस्थ करतय आणि एकीकडे मात्र माझ मन तुझ्यासाठी झुरतय गुंतत आहे फक्त तुझ्यासाठीच पण मनात येत आहे,काय करायच त्या "scap"च माझच मला कळत नाही की नक्की आता काय करायच तुझ्या बरोबर आयुष्य काढायच का तुला विसरुन जायचा...???

खरचं तु हवी होतीस ..