Skip to main content

कविता

कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.

युगलगीत : आलीया थंडी, साधूया संधी, चल पेटवू शेकोटी

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 11/12/2010 14:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
युगलगीत : आलीया थंडी, साधूया संधी, चल पेटवू शेकोटी
तो:
आलीया थंडी, साधूया संधी, चल पेटवू शेकोटी ||धॄ||

ती:
नको नको आता नको, माझा बा आनल काठी

तो:
नको तू अशी दुर पळू नको
नको तू अशी दुर राहू नको
दोन प्रेमाच्या फुलामधी
तिसरा भुंगा तू आनू नको

ती:
असं नको करू, जवळ नको येवू
माझा भाऊ लागलं आपल्या पाठी

तो:
अर्रर्रर्रर्रर्रर्र, ह्या असल्या थंडीत चल पेटवू आपण शेकोटी ||१||

तो:
ते बघ तुला दिसतंय काय

ती:
काय?

काव्यरस

काही नाती .......

लेखक संजयशिवाजीरावगडगे यांनी शनिवार, 11/12/2010 13:52 या दिवशी प्रकाशित केले.

काही नाती मिरवायची असतात; मेडलसारखी

काही दाखवायची असतात; दातांसारखी

काही नाती भोगायची असतात; सम्राटासारखी

काही नाती वाहायची असतात; ओझ्यांसारखी

काही नाती ओळखायची असतात; गुपितांसारखी

काही समजून घ्यायची असतात; प्रेमासारखी

काही नाती जोडायची असतात; धाग्यांसारखी

काही पेलायची असतात; गोवर्धनासारखी

नातीगोती हातात नसतात; नशिबासारखी

म्हणूनच काही नाती विसरायची असतात; दुःखासारखी . ( संग्रहीत)

काव्यरस

आंब्याची चव चाखून बघा

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 11/12/2010 13:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
आंब्याची चव चाखून बघा
आबं माझ्या पाटीतलं पिकल्यात सारं
चवीला ते लागत्यात न्यारं
पिकलेला आंबा हाती घेवून बघा
एकदा त्याची चव चाखून बघा ||धृ||

कालपर्यंत कैरी होती पाडाची
फांदीनंफांदी लगडली झाडाची
आता दुसरीकडं नजर मारू नका
एकदा त्याची चव चाखून बघा ||१||

आंबेबन आहे लई मोठं माझं
गावामध्ये नाव आहे त्याचं
वाडीत कधी येता ते सांगून टाका
एकदा त्याची चव चाखून बघा ||२||

- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
०८/११/२०१०

आई .. मिटलेला श्वास.. १२

लेखक गणेशा यांनी शुक्रवार, 10/12/2010 20:48 या दिवशी प्रकाशित केले.

आई .. मिटलेला श्वास..११

नदीचा सुन्न किनारा
पाणी वाहतेय जपून
ओल्या हिरव्या तनांवर
निळसर घाव थबकून

चांदणे हरवलेली
सुनी खिन्न गर्भरात
प्रतिबिंबित गहिरा रंग
मनावर काळसर

रंगहीन स्वप्नांचा
धुसर स्तब्ध प्रवाह
दिशाहीन नेत्रनजर अन
निशब्द आठवांचे काहूर

- शब्दमेघ

६: पाउलखुणा

लेखक गणेशा यांनी शुक्रवार, 10/12/2010 14:23 या दिवशी प्रकाशित केले.

५ : मी ..एक स्त्री

प्रश्नचिन्ह .. ? आता उत्तरे ही रुसली आहेत..
सारखे सारखे तेच प्रश्न आणि तोच कंटाळलेपणा
आणि मागोवा कशाचा ?.. कश्यासाठी ... ?
बहुदा तो आहे एक अखंड प्रवास
एका प्रश्नमालिकेतून, दूसर्‍या प्रश्नमालिकेत जाण्याचा

माझ्यासारखीच गुरफ़टलेली ही रात्र आहे ..
उद्यास्ताच्या रंगात न्हाऊनही
काळवंडली आहे बिच्चारी
माझे काय आहे मग त्यापुढे ?..

जा रे कान्हा नटखट : गौळण (नाट्यगीत)

लेखक गंगाधर मुटे यांनी शुक्रवार, 10/12/2010 11:09 या दिवशी प्रकाशित केले.

जा रे कान्हा नटखट : गौळण (नाट्यगीत)

राधा : जा रे कान्हा नटखट, तू सोड माझे मनगट
मोडेन तुझी खोड कान्हा सारी रे
मला समजू नको भोळीभाळी रे ......॥१॥

कृष्ण : तू मस्त मदनाची नार, गोमटी झुंजार
बोलीचालीत अंगार सखे, भरला गं
तुझ्या पदराला हात राधे धरला गं ...॥२॥

राधा : अधरी धरुनी पावा, का रे धून छेडीते?
सुरांच्या लहरीने, धुंदी मज जडते
नंदाच्या नंदलाला, रंगीला रंगलाला
मुरलीचा मोह नच पाडी रे
मला समजू नको भोळीभाळी रे ......॥३॥

कुणा कुणाचा आदर्श डोळ्यासमोर ठेवायचा ??

लेखक प्रकाश१११ यांनी शुक्रवार, 10/12/2010 10:35 या दिवशी प्रकाशित केले.

कुणाकुणाचा आदर्श म्हणून डोळ्यासमोर ठेवायचा ?
अगदी लहानपणापासून डोक्यात होते
शिकवणारे ,सल्ला देणारे पोटभर होते
आमच्या आदर्शांचे बाबा जब्लिंग झाले ....!
कुठला आदर्श समोर ठेवायचा ..?
सगळे गणितच चुकीचे झाले ..!!
तुम्ही कुणाचा आदर्श डोळ्यासमोर ठेवला ?
कृपया सांगाल का मला ?

काव्यरस

अंगाई

लेखक धनंजय यांनी शुक्रवार, 10/12/2010 01:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
अंगाई
- - - - -
आठवतंय ना?
मी गाडी चालवताना
सावध बसायचास
मुठी आवळून
-
दमलायस रगड
आहेत पापण्या जड
तर येऊ दे डुलकी
घे शांत निजून
- - - - -
काव्यरस

तो कवी..ती कवियित्री..

लेखक कानडाऊ योगेशु यांनी गुरुवार, 09/12/2010 22:44 या दिवशी प्रकाशित केले.

तो कवी..ती कवियित्री..
-------------------------------------

तो कवी थोर बंडखोर..ती हळवी कवियित्री..
हात एकमेका हाती देवुन हसली मग नियती..

त्याच्या कवितेत..भरक़टलेल्या दिशा,निखळणारे तारे,
तिच्या कवितेत..भिजलेल्या उशा अन पिसाटलेले वारे..

तिच्या कवितेत किणकिणतो..रात्रभर चुडा..
त्याच्या कवितेत किरकिरतो..सदा रातकिडा..

तिच्या कवितेत असतो..स्वप्नांचा सुंदर गाव..
ह्याच्या पाठीवर बसतात..नेहेमी घावामागुन घाव..

रात्रभर तळमळुन बिचारी..वाट पाहुन झोपते...
तिची झोपमोड करतो हा नेहेमी पहाटे पहाटे...

काव्यरस