कविता

जख्ख अशी म्हातारी कोयत्याच्या आकारची !! कुणास ठाऊक किती वय झालय तिचे ? हाडाच्या सापळ्यावर लोंबणारी कातडी बुबुळावरची राखाडी रंगाची साय खूप पावसाळे डोक्यावरून गेलेत सहस्त्रचंद्र होऊन सुद्धा उलटून गेलाय काळ .... किती कुणास ठाऊक ? आता आताशी म्हातारी कुणाच्याच नसते गणतीत पोरेबाळे आपल्याच फिकिरीत नातवाच्या काळजीत खंगून जातात म्हातारीच लोढणे गळ्यात बांधून कधी सुटतेय म्हातारी वाट बघत बसतात ...!! वाट बघायची म्हणजे भयंकर कंटाळवाणे ... थकून जातात गात्रे नि गात्रे .... म्हातारी मात्र असते जिवंत उद्याची वाट पाहत तिला कधी कधी आठवत असते नवरोबांनी गर्दीत एकांत शोधीत चिमटा काढलेला त्या आठवणीनी तिच्या अंगावर उठ

जख्ख अशी म्हातारी कोयत्याच्या आकारची !! कुणास ठाऊक किती वय झालय तिचे ? हाडाच्या सापळ्यावर लोंबणारी कातडी बुबुळावरची राखाडी रंगाची साय खूप पावसाळे डोक्यावरून गेलेत सहस्त्रचंद्र होऊन सुद्धा उलटून गेलाय काळ .... किती कुणास ठाऊक ? आता आताशी म्हातारी कुणाच्याच नसते गणतीत पोरेबाळे आपल्याच फिकिरीत नातवाच्या काळजीत खंगून जातात म्हातारीच लोढणे गळ्यात बांधून कधी सुटतेय म्हातारी वाट बघत बसतात ...!! वाट बघायची म्हणजे भयंकर कंटाळवाणे ... थकून जातात गात्रे नि गात्रे .... म्हातारी मात्र असते जिवंत उद्याची वाट पाहत तिला कधी कधी आठवत असते नवरोबांनी गर्दीत एकांत शोधीत चिमटा काढलेला त्या आठवणीनी तिच्या अंगावर उठ

अजून मी माझ्यातच जगते कुठे किनारा धरतीमाते जाणिव नाही कुणास माझी प्रवास मी एकटीच करते... गुलाम जीवन खितपत मळले नाव माझी धारेत डळमळे कुठली नाही दिशाच ठावी गांव कोठले मला न कळले भाव भावनांचा बाजारी एकटीच मी दारोदारी विरक्त जीवन ईश्वर कोठे भक्त म्हणुन ना कुणी स्विकारी अजून मी माझ्यातच जगते कुठे किनारा धरतीमाते जाणिव नाही कुणास माझी प्रवास मी एकटीच करते... - शब्दमेघ ... (स्त्री.. भावनांचा प्रवास मधुन ) हेल्प: चाल येथे सांगता येत नाहिये , तरीही राग थोडासा "दयाघना" गाण्यात वापरला आहे तसा आहे. रागाचे काही कळत नाही मला, पण मित्राने बंदिश गाताना तसे सांगितले म्हणुन ..

जेव्हा तो प्रेम करतो तेव्हा त्याच्या खिशात चंद्र असतो जेव्हा ती प्रेम करते तेव्हा तिच्या मनात एक स्वप्न असते दहा पेंशाचे फुटाणे खाता खाता दोघांचे एक गाणे असते चला इथपर्यंत पाऊलवाट सापडली स्वर्ग आता हाकेवर आहे आमचे प्रेमतर सात जन्माची ठेव आहे !! तो तिच्या डोळ्यात बघतो एक छान गाणे गातो ती डोळे मिटते त्याच्या गाण्यात हरवून जाते इथपर्यंत गाडी येता येता ती अवघड वाट संपून जाते प्रेमाचा शेवट लग्नात होतो हु.sss...शः....!! आई बाबांचा अवघड प्रश्न आपण चुटकीसरशी सोडवला ह्याच आनदात दोघे असतात संसाराचे गाणे ठेका धरून गात असतात ....!!

एक बायको करावी म्हणतोय सुंदर .. सालस .. सावरी .. तिचे शब्द असावे तिळगुळ अन ओठांवरी काळसर तिळ नाजुक नक्षीदार ... असावे डोळे पाणीदार नजर धारदार .. असावी मराठी बाणेदार एक बायको करावी म्हणतोय सुंदर .. सालस .. सावरी .. भोळ्या या राजाची बाकी इच्छा नाहि दूसरी ... ----- शब्दमेघ ( १४ डिसेंबर २०१०) नोट : ऑफिसटाईम संपला आहे ,हणुन एक-दोन कडवी राहिली आहेत .. तरी अपुर्ण का असेना द्यावी म्हंटले कविता .. तेव्हद्याच्या अपुर्ण असलेल्या इच्छेस अर्पण म्हणता येइल ( असेच लिहिले आहे .. मजेने ह.घ्या)

हळुवार कातरवेळी गच्च मिठी शहारलेली चंदेरी किणार ल्यालेली आकाशी ओढणी रंगबिरंगी तव गालावर रेशमी किरणांची केशरी लाली जांभुळनयनात हरवली गच्च मिठी शहारलेली सोहळा रजनीगंधाचा स्पर्श रेशमी आनंदी .. लाजुनी दडला सूर्य ओठांची निशब्द बोली.. ---- शब्दमेघ (१४ डिसेंबर २०१०) * अवांतर : १. जांभुळनयन हा शब्दप्रयोग मी पहिल्यांदाच केला आहे, कदाचीत आश्चर्य वाटु शकते, पण माझ्या एका मैत्रीणेचे मोठे काळे पाणीदार डोळे पाहुन मला नेहमी जांभळाचीच आठवण यायची .. ही कविता त्या जांभुळनयनांना अर्पण ....

कवितेचं झाड लावलेय त्याने अंगणात पारिजातकाचे झाड आहेना.. ? त्याच्याच बाजूला...!

एक आठवण तुझी येता कातरवेळी . काहुर जागवणारी मनातलं अवेळी. साजंकाळी येता तुझी एक आठवण . मन सुन्न होऊन जळणारी आठवण. मनातल्या मनातं रडणारी एक आठवण. मनातल्या मनात अस्वस्थ होणारी आठवण. जीव भेदून जाते आठवण तुझी जीवघेणी, देते मज असंख्य वेदना मनी. अशी तुझी ती एक आठवण !! @ संजय गडगे