कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
डोळा लवतो लकी नसतो;
विचारा मला मी सांगतो!
एक सुंदरी शेजारी आली,
हसली आणि 'नाव काय?' म्हणाली;
खुश होऊन बोलायला जातो....
इतक्यात मेला डोळा लावतो!
शब्द घशात अन् स्वप्न ढगात...
कोण म्हणत...
नशीब उघडत डोळा लवण्यात?
गाडी पुढे सरकते.. लग्न ठरते...
लग्नात बायकोची चिकणी मैत्रीण समोर येते...
ओळखिच हसून 'नमस्ते' म्हणते;
मी ही हसतो ... खुशीत येतो...
इतक्यात डोळा परत घात करतो!
हळूच लवतो अन् 'सुहाग रात'ची वाट लावतो.
खरडफळा रे खरडफळा,
जरी तुझा रंग नाही काळा,
तुझ्या अंगी विविध कळा,
येथेच होते सुरुवात मिपाकरांची अभिवादनाने,
मुख्य धाग्यापेक्षा इथेच जास्त खडाजंगी घडे,
कोणी काढतो इथे दुसर्याच्या नावे गळा,
पॉपकॉर्न खात जग बघती तेवढाच विरंगुळा,
पडिक मिपाकरांचा हा जालिय मेळावा,
अहोरात्र इथे केव्हाही टंकाळा,
खरडफळा रे खरडफळा,
जरी क्षणिक लाभले आयुष्य तुझला,
तरी मिपाचा तु भरजेरी शेला.
खरडफळा रे खरडफळा.
तळ्याचे नीर दर्पण | विखुरले नभांकण |
वाळलेले नक्षीपर्ण | तरंगीत ||
ढळलेली सांजसंध्या | निजलेले सूर्यपक्षी |
स्वप्नफ़ुले जागलेली | सुगंधीत ||
धरणीची ग्लान झोप | तार्‍यांचे सूरेल गीत |
उसवले श्वासधागे | अंतरात ||
छतावर रातवैरी | तेवलेला ह्रदयदीप |
शब्दांध झाली आसवे | आठवात ||
-- शब्दमेघ
जीवं रमला
गमला
ऊभ्या पीकातं
रंगला
बोंड फुललं
खुललं
हासूहोटातं
उललं
तुरं सजली
धजली
भळं पाहूनं
लाजली
मनं भरलं
भुललं
हुळ्ळा खायाले
झुरलं
असं साजरं
वावरं
कोनी लावो ना
नजरं
शब्दार्थः
बोंडःकपाशी चे बोंड
भळः ज्वारी ची ताटं
हुळूळा ः हूरडा
वावर ः शेत
मन... मनाचे पाखरु
घाले गवसणी नभी
कधी बनुन कोकरु
दूर पळे रानोमाळी
मन विशाल सागर
कुशी घेई नदी नाले
मन सशाच्या दिलाचे
दडू बसे बिळामधे
मन कधी असे वारु
कधी प्रेमाचा सागरु
कधी मर्द त्याला म्हणु
कधी कलिकेचा वेणु
मन पियानोची धुन
मन मुरलिची तान
मन गंभीर आरोह
मन सतारीच गान
मन वेल हसणारी
मन नदी पळणारी
मन पर्वत शिखरी
मन पाताळही ढुंडी
मन... मनाची कविता
प्रत्येकाच्या मनि फुले
त्याच्या सुवासाच्या संगे
जीव प्रत्येकाचा डोले
या 'मुक्तकांना' प्रस्तावानेची गरज भासू नये असे वाटते .
सर्व प्रतिक्रियाकाराना ही सादर अर्पण ! यात मिपाकरांनी अजून भर घालावी ही नम्र विनंती . _/\_
खिळखिळीत झाली सीट लिफ़्टा देऊन पोरींना
जुनी झाली आता, विकावी म्हणतोय लुना…
धुक्यामध्ये ताम्हिणीच्या घाटात जायचं टाळतो
आजकाल टेनिस सोडून बाकी खेळ खेळतो …
ओळखलत का म्याडम मला पावसात आला कोणी
पावसकर म्याडमच्या तेव्हा डोळा आले पाणी …
बिबळ्या कधी कुणाला फुकाफुकी दिसतो?
निसर्गाचा कॉल येताच मी कात्रज गाठतो…
बाता नोको फ़फ़लू बापू, दुभतं करुन पाह्य
तवा तुले माहित पडंन, काह्यले म्हंते गाय....!!
शेणपुंजा, दूध-दोह्यनं, मनके कड़कड़ करते
गोधन चारु चारु राज्या, मांड्या- पोटर्‍या भरते
तरीबी अमुच्या भगुण्याले, तुमचा देव पावत नाय...!!
फुक्कट चोखू, ढोंगी म्हणती, “गाय आमुची माय”
सस्त्यामंधी दूध मागती अन फुकटामंधी साय
लेकरु माह्य उपाशी; अन थ्ये तुपाशी खाय...!!
(पुस्तक-परिचय )
लांब सडक केंसावरी
हात फिरविला तिने
विग खाली पडली.
दर्पणात छवी पाहुनी
जोरात ती हसली
कवळी खाली पडली.
उचलताना कवळी
चष्मा पडला खाली
दिसे केवळ अंधार.
म्हातारी ग मैना
कर भक्तीचा शृंगार
झाला फिका संसार.
तिच्या डोळ्यातली व्यथा , कुणी नाही रे जाणली
तुका वैकुंठासि गेले, मागे राहिली आवली
सावधान म्हणताच, पाशातून सुटलात
तुम्ही झालात समर्थ, ती गजाआड खोळंबली
तिची प्रीती तिची भक्ती, काळापार कान्ह्यासाठी
एका हाकेवर भोज ,त्याला मीरा ना लाभली
जया अंगी मोठेपण तया यातना कठीण
त्याचे घर भोगी पण, निजसूर्याची काहली
मिसळपाव