कथा

फेस्टिव्हल डायरीज..!! (Decorate Your Love) कथा - ९ गणेश चतुर्थी.. (प्रेमाची ओढ..) रेखीव डोळे, डोळ्यातील चमक, चेहऱ्यावरचे तेज, सुंदर गौरवर्ण, जणू सौन्दर्याची मूर्तीच होती ती.. खरंतर तो गणपतीची मूर्ती निवडत होता आणि तिथे त्याला ती दिसली.. आणि त्याला गणपतीची जी मूर्ती आवडली होती तीच मूर्ती तिलाही आवडली होती, पण दुकानात तशी एकच मूर्ती शिल्लक होती.. त्याने मात्र ती मूर्ती तिला देण्यास सांगितले.. कारण त्याने निवडली होती आता जिवंत सौन्दर्याची मूर्ती म्हणजेच ती.. जिच्यासाठी शहरातल्या साऱ्या गणपतीपुढे हात जोडून तो नवस बोलायला तयार होता..

मला रोज रात्री स्वप्नं पडतात. कधी साधी, कधी विचित्र. पण रोज. नेमाने. बरेचदा मला स्वप्नं लक्षातही रहात नाहीत. सकाळी उठून डोळे उघडले की रात्रीची काहीच याद उरत नाही. आता मग असा प्रश्न पडू शकतो की स्वप्नं लक्षात रहात नसतील तर स्वप्नं पडतात हे कसं काय लक्षात रहातं? गुड क्वेश्चन. कारण स्वप्नात जे काही दिसतं, त्याचे अधिभौतिक परिणाम झालेले असतात. माझ्यासमोर, माझ्या अंगावरच. माझा फ्यूज उडालेला असतो. साध्या रानटी भाषेत किंवा मराठीत (एकूण एकच) सांगायचं झालं तर माझा वीर्यपात होऊन सगळं काही गारेगार झालेलं असतं. Embarrassing, right? You bet.

दुसरा भाग इथे वाचा : https://www.misalpav.com/node/43245 माझ्या पहिल्या प्रेमभंगाचे दुःख अजून ताजे होते, मी त्यातून नुकतेच सावरायला लागलो होतो. त्यावेळी मी इंजिनीरिंगच्या शेवटच्या वर्षाला होतो. जुनमध्ये वर्ष नुकतेच चालू झाले होते आणि मला लगेचच सप्टेंबरमध्ये कॅंपस इंटरव्यू मधून Reliance मध्ये नोकरी लागली होती, त्यामुळे थोडा रिलॅक्स होतो. त्यानंतर लगेचचीच गोष्ट, एकदा आम्ही सगळे मित्र रस्त्यावर टवाळी करीत फिरत होतो . नुकतेच गणपतीचे दर्शन घेऊन झाले होते. तेवढ्यात एक मुलींचा ग्रुप जाताना दिसला, मग काय आम्ही त्यांच्या मागे चाललो, आणि मला ती दिसली. गर्र्कन मान वळवून बघावी अशी नव्हती, पण जसे जास्त वेळा बघावे तशी जास्त आवडेल अशी होती. छान स्टेप कट होता , केस मानेच्या खालीपर्यंत रुळत होते, आणि खूप सहज आणि सुंदर हास्य होते. मी जसे जास्त बघितले तशी ती मला आवडत गेली. कुठेतरी हृदयात Click झाले कि हीच माझी राणी ( तसे त्याकाळात मला बरेचदा Click व्हायचे, पण हे फीलिंग जरा जास्त तीव्र होते ). मी पुढे जाऊन नाव विचारायचे ठरवले, पण तेवढ्यात मित्रांची काहीतरी गडबड झाली आणि ती तेवढ्यात गायब झाली. मी लगेच खूप शोध घेतला, पण त्या रात्री तरी ती गायबच झाली. मग मी तिचा शोध घ्यायचे ठरवले.

कार्यकर्ता ’कार्यकर्ता काय म्हनला? दिलं का?’ धापा टाकत हॉटेलात दाखल झालेल्या रमेशने सुरेशला विचारलं. ’आरं मग! मला देत नाई व्हय. आपली वटच तशी हाय.’ सुरेश म्हणाला आणि ’ ए! चा आनी दोन मिर्ची दी रे’ अशी हॉटेलवाल्या पोराला ऑर्डरही सोडली. ’कसं जमतं हो तुम्हाला?’ ’ह्ये बग, तुला पटणार न्हाई, परत्येकाला काय ना काय तरी खाज असतीच. कुनाला सवताला बरं म्हून घ्यायची खाज, तर कुनाला दुसर्‍याला नाव ठिवायची खाज. आत्ता हाच कार्यकर्ता बग. ह्येला अडलं नडलं त्येला पैसं देयाची लई खाज. प्रवचनं ठोकायची खाज. हितं तत्वज्ञानं ऐकायची होस कुनाला हाय? पन गावतात ना पैसं. आपण खाजवत र्‍हायचं.

पहिला भाग इथे वाचा : तुम्हाला असं कधी होते का ? भाग - १ मला एकदा झोपेत स्वप्न पडले (जागेपणी पण पडतात, पण त्याबद्दल नंतर कधीतरी ) आणि मला पक्के कळत होते की मी स्वप्नात आहे. मला 'Lucid Dreams' का काय ते पडतात, म्हणजे मला बऱ्याच वेळा मी स्वप्नात आहे हे स्वप्न बघत असताना समजत असते. तर या स्वप्नात मी माझ्या मित्राला भेटायला गेलो होतो आणि त्याच्या नेहमीच्या घराऐवजी तो एका मोठया बंगल्यात रहात होता, एवढा मोठा बंगला कि गाडी आत आणि बाहेर जाण्यासाठी वेगळे रस्ते होते.

पहिला भाग इथे वाचा : https://www.misalpav.com/node/43220 मग मी तिला एके ठिकाणी घेऊन गेलो. काय बोलायचे वगैरे तयारी पक्की झाली होती. वातावरण खेळकर करावे म्हणून तिला एक जोक सांगितला, तुम्हाला पण सांगतो ( एकदा दोन मित्र, राम आणि श्याम रेल्वेने प्रवास करत असतात. डब्यात एक पूर्ण टक्कल पडलेला माणूस असतो. राम श्यामला म्हणतो, तू जर त्या माणसाच्या टकलावर मारलेस तर तुला १०० रु देईन. श्याम जातो, त्या माणसाच्या टकलावर जोरात मारतो आणि त्या माणसाला म्हणतो, "अरे काळे तू इकडे कुणीकडे ? ".

मला दहावीपर्यंत जरा अक्कल कमीच होती, मुली म्हणजे तापदायक आणि त्रासदायक विषय वाटायचा. वर्गात मी हुशार समजला जायचो, म्हणून काही मुली गणित, सायन्सचे प्रश्न घेऊन यायच्या, पण मी त्यांना काहीच भाव द्यायचो नाही. त्याशिवाय मी नाटक, भाषण यात भाग पण घ्यायचो आणि तिथेपण मुलींबरोबर काम करायला लागायचे, पण या सगळ्या अपूर्व संध्या मी वाया घालवल्यात. तर तात्पर्य काय मला दहावीपर्यंत या विषयात काही अक्कल नव्हती. बायकोचे असे म्हणणे आहे कि मला अजूनही कोणत्याच विषयात काहीच अक्कल नाही. असो, परत कथानकाकडे वळू . पण अकरावीत काहीतरी एकदम बदल झाला, मुली म्हणजे काहीतरी गोड, सुंदर गोष्ट वाटू लागली.

आज वयाच्या साठाव्या वर्षी मी घटस्फोटाचा निर्णय घेतला आणि बॉम्बच पडला सगळ्या घरात !नवरा-बायको म्हणून पटत नव्हतंच कधी., ते सारे ओढून ताणून चाललंय हे तर जगजाहीर होते. पण एकदम घटस्फोट? इतकी वर्ष एकत्र काढल्यावर हा असा विचित्र निर्णय घेण्याचं कारण काय? सगळ्यांना हाच प्रश्न पडलेला. इतकी वर्ष जमवून घेतलं ना त्याच्याशी ? मग आयुष्याच्या या टप्प्यावर जेव्हा आपल्याला एकमेकांची ,एका साथीदाराची सगळ्यात जास्त गरज असते तेव्हा आता हे असं वेगळं राहून काय मिळवणार आहेस तू ? आणि प्रमोद चा काही विचार करशील की नाही? नातवंडं, मुलं ,सुना ,नातेवाईक मंडळी, समाज, बापरे किती लोक? इतक्या सगळ्यांना समजवायचं ...

अभि आणि मयूर त्या व्यक्तीकडे बघत होते ती व्यक्ती खूपच भयानक वाटत होती ., क्षणभर काय करावे हेच दोघांना हि कळत नव्हते अचानक त्या व्यक्तीने आपल्या जवळची एक सुपर गन काढली आणि त्याची विद्युत किरने दोघांवर सोडली पण दोघांनी सावध होऊन त्याच्या पासून आपला बचाव केला .,, अभि ने पटकन मयूरला यानात बसायला लावले दोघेही पटकन यानात बसले आणि सुसाट वेगाने पृथ्वीच्या दिशेने निघाले . अरे मयूर या माणसाजवळ थांबणे धोक्याचे आहे आपल्याला इथून निघून जाणेच योग्य ठरेल . असे बोलत ते निघाले ,.आपण पुढच्या वेळेस पूर्ण तयारीत या ग्रहावर येऊ खूप वेळ प्रवास केल्यावर ते एकदाचे आपल्या गुप्त ठिकाणी येऊन पोहोचले .