कथा

यंत्र (भाग १)
https://www.misalpav.com/node/43400

"भेटलास का तू धर्मेंद्र साहेबांना? झालं ना तुझं काम?", जितेंद्र मला फोनवर म्हणाला.

"अरे, काम झालं. अगदी मनासारखं. हा क्लायंट मला मिळाला. कोरम साहेबांकडे माझ्याखातर शब्द टाकल्याबद्दल धन्यवाद. मी त्यांच्यासोबत चांगला बिझिनेस करून त्यांचे मन जिंकेल, चांगल्या दर्जाचे प्रॉडक्ट त्यांना देऊन तू त्यांना माझ्यासाठी दिलेला शब्द सार्थ करून दाखवेन!", मी म्हणालो.

"पऱ्या, यार सिर्फ लास्ट answer दिखा दे, पास हो जाऊंगा भाई " ...
परीक्षित हसला व त्याने आपली उत्तर पत्रिका मागे बसलेल्या अजयला दिसेल अशी ठेवली.

किती महिने झाले असावेत? सात, आठ? ख्रिसमसची सुट्टी संपून नुकतंच क्लिनिक पुन्हा सुरु झालं होतं. स्कॉटलंडमधल्या या लहानश्या शहरात ख्रिसमसच्या काळात सगळं ठप्पच असतं. जानेवारीत आळोखे पिळोखे देत शहर पुन्हा जागं होतं. त्याच दरम्यान कधीतरी ती पहिल्यांदी आली. रोज घरी जाण्याआधी पुढच्या दिवसाच्या पेशंट्सच्या फाईल्स वरून नजर फिरवते तशी तिचीही फाईल बघितली. वय पन्नाशीच्या पुढे, एका फार्मास्युटिकल कंपनीत काम करणारी एलिझाबेथ - लिझ. तिच्या घराच्या बाजूला एक रेस्टॉरंट होतं. तिथे येणारे बरेच लोक त्या रस्त्यावर आजूबाजूला गाड्या पार्क करत. आसपास राहणार्या लोकांना हा तसा त्रासच होता.

त्याने त्याचे फेसबुक अकाउंट open केलं . एक friend request होती त्याने ती check केली . sweet sneha या नावाने friend request होती . या fake accounts च काय करायचं आणि कशाला कोण उगाचच मुलीच account बनवून बसतात काय माहित आणि त्यातून वर आणखी friend request टाकत बसतात काय माहित . पण जाऊदे आपण तरी एव्हढा कशाला विचार करायचा . करूया आपणही accept . काय फरक पडतो . त्याने accept वर click केलं आणि तो स्वतःची timeline check करू लागला. तेच ते नेहमीच , बस दोघाचे नवीन pic आणि त्याच त्या नेहमीच्या शेकडॊवेळा repeat झालेल्या posts ....

भेटी लागी जीवा: आत्तापर्यंत काय घडले?
लेखक: निमिष सोनार, पुणे

सोनी मराठी या वाहिनीवरची "भेटी लागी जीवा" ही खूप चांगली सिरीयल आहे. स्टार प्लस महाभारतातील शंतनू, कलर्स वरच्या सम्राट अशोक मधला बिंदुसार आणि सोनीवरच्या बाजीराव पेशवा मधला शाहू महाराज या दमदार भूमिकेनंतर बऱ्याच काळानंतर समीर धर्माधिकारी मराठीत आलेला आहे!

आतापर्यंत "भेटी लागी जीवा" मध्ये काय घडले हे येथे मी सांगण्याचा प्रयत्न केला आहे म्हणजे यापुढचे एपिसोड जरी तुम्ही बघितले तरी ते समजतील!

अरे किती प्रकारची माणसं असतात आपल्या भोवताली. फक्त रंग-रूप, जातपातच नाही तर हजारो स्वभावांच्या लाखो छटा असणारी. कधी राग, द्वेष तर कधी प्रेम आणि आदर यांचे बदलत जाणारे मुखवटे. कधी खरेपणात लकाकणारे तर कधी खोटेपणाच्या बुरख्यात काळवंडलेले. कधी कधी तर असं वाटत की आपलं आयुष्य म्हणजे मनाच्या कोऱ्या कागदावर विचारांच्या कुंचल्याने आणि भावनांच्या वेगवेगळ्या रंगांनी रंगवलेली चित्रेच जणू. अरे पण ही चित्रे पण कशी, तर हर घडीला आपले रंग आणि आकार बदलणारी. आपण सगळेच चित्रकार अगदी जन्मल्यापासून सरणावर जाईपर्यंत.

फेस्टिव्हल डायरीज..!!
(Decorate Your Love)

कथा - ९
गणेश चतुर्थी.. (प्रेमाची ओढ..)

रेखीव डोळे, डोळ्यातील चमक, चेहऱ्यावरचे तेज, सुंदर गौरवर्ण, जणू सौन्दर्याची मूर्तीच होती ती..
खरंतर तो गणपतीची मूर्ती निवडत होता आणि तिथे त्याला ती दिसली..
आणि त्याला गणपतीची जी मूर्ती आवडली होती तीच मूर्ती तिलाही आवडली होती, पण दुकानात तशी एकच मूर्ती शिल्लक होती..

दुसरा भाग इथे वाचा : https://www.misalpav.com/node/43245

माझ्या पहिल्या प्रेमभंगाचे दुःख अजून ताजे होते, मी त्यातून नुकतेच सावरायला लागलो होतो. त्यावेळी मी इंजिनीरिंगच्या शेवटच्या वर्षाला होतो. जुनमध्ये वर्ष नुकतेच चालू झाले होते आणि मला लगेचच सप्टेंबरमध्ये कॅंपस इंटरव्यू मधून Reliance मध्ये नोकरी लागली होती, त्यामुळे थोडा रिलॅक्स होतो. त्यानंतर लगेचचीच गोष्ट, एकदा आम्ही सगळे मित्र रस्त्यावर टवाळी करीत फिरत होतो . नुकतेच गणपतीचे दर्शन घेऊन झाले होते. तेवढ्यात एक मुलींचा ग्रुप जाताना दिसला, मग काय आम्ही त्यांच्या मागे चाललो, आणि मला ती दिसली. गर्र्कन मान वळवून बघावी अशी नव्हती, पण जसे जास्त वेळा बघावे तशी जास्त आवडेल अशी होती. छान स्टेप कट होता , केस मानेच्या खालीपर्यंत रुळत होते, आणि खूप सहज आणि सुंदर हास्य होते. मी जसे जास्त बघितले तशी ती मला आवडत गेली. कुठेतरी हृदयात Click झाले कि हीच माझी राणी ( तसे त्याकाळात मला बरेचदा Click व्हायचे, पण हे फीलिंग जरा जास्त तीव्र होते ). मी पुढे जाऊन नाव विचारायचे ठरवले, पण तेवढ्यात मित्रांची काहीतरी गडबड झाली आणि ती तेवढ्यात गायब झाली. मी लगेच खूप शोध घेतला, पण त्या रात्री तरी ती गायबच झाली. मग मी तिचा शोध घ्यायचे ठरवले.

कार्यकर्ता

’कार्यकर्ता काय म्हनला? दिलं का?’
धापा टाकत हॉटेलात दाखल झालेल्या रमेशने सुरेशला विचारलं.
’आरं मग! मला देत नाई व्हय. आपली वटच तशी हाय.’ सुरेश म्हणाला आणि ’ ए! चा आनी दोन मिर्ची दी रे’ अशी हॉटेलवाल्या पोराला ऑर्डरही सोडली.
’कसं जमतं हो तुम्हाला?’