कथा

" कसा आहेस ? " " तसाच . जशी तू सोडून गेलीस , तेव्हा होतो तसाच आहे . " " आपल्यात काही नव्हतं " " तुझ्याबाजूने . माझ्याबाजूने तर नेहमीच होत, आहे आणि राहील " " बाय द वे माझं लग्न झालं " " माहित आहे मला " " तू केलस कि नाहीस लग्न " " जिच्यावर प्रेम आहे तिचा अजून होकार आला नाही " " ओह्ह कोण आहे ती " " तू आणि कोण ? " " माझं लग्न झालय " " माहितेय मला लग्नाचं आणि डिवोर्सचही " तिला काय बोलावं हे सुचत नव्हतं " तुला काय करायचं आहे ?

भटांच्या वाड्यातील भुतावळ- भा. रा. भागवत भूत म्हणले की, आजपण आपले कान टवकारले जातात. ह्या भुतावळीचे नाव वाचल्यावर माझे देखील तसेच झाले होते.

" I m sorry " तिला त्याच्या डोळ्यात दिसणारं सॉरी त्याच्या ओठातूनही बाहेर पडलं होत ."असू दे रे किती मनाला लावून घेतोस . " " नाही मी तुला असं अडवायला नको होत . " त्याच्या बोलण्यात तो दुखावल्याचे जाणवत होत . " Its ok " " नाही पण ... " " पुरे यार किती तेच ते दुसरं काही तरी बोल ना मला कंटाळा आलाय तुझ्या sorry चा " " माझा नाही ना आला कंटाळा ? " " काहीही काय " " हो तस असेल तर सांग " " मी जाऊ का , म्हणजे तुला असच बोलायचं असेल तर जाते मी " ती वळून निघाली . " कायमची निघालीस ? मला सोडून ? " त्याच्या डोळ्यात पाणी होत आणि तो याच्यामुळे खूप हर्ट झाला होता . " नाही रे असं काही नाही .

सूर्यावर स्वारी? - भा रा भागवत. माझा प्रिय मित्र सागर ह्याने माझ्या डोक्यात काही वर्षांपूर्वी भागवतांच्या संक्षेपाचे मूळ रूप शोधायचे खूळ डोक्यात घातले, त्याबद्दल त्याचे मानावे तेवढे आभार आणि उपकार कमीच आहेत!

भाग १ भाग २ खरर.. असा एक ब्रेकचा आवाज ऐकू आला आणि आठवणीतून मी एकदम भानावर आलो घराबाहेर एक दुसरी पोलिस व्हॅन आली होती. त्यातून दोघे तिघेजण जवळपास पळतच सावंताकडे आले. त्यांची ती लगबग बघून सावंतांनी अोळखले की या टीमला काही नवीन माहिती मिळाली आाहे. "सर एक न्यूज आहे. " त्या टीममधला एकजण बोलला. पण ती न्यूज सांगण्याआधी त्यांनी बाबांकडे पाहिले आणि ही न्यूज त्यांच्यासमोर कशी सांगावी असा काहीसा भाव चेह-यावर आला. सावंतांनी ते अोळखले ," खुशाल सांगा हो न्यूज.

एक जुनी, सरकारी अनुदानावर चाललेली खानावळ होती. सर्व मेंबरं, तिथे गुण्यागोविंदाने जेवत असत. जेवण साधेच असे, रविवारी एखादी स्वीट डिश असे. तर, हळुहळु मेंबर्सची संख्या वाढत गेली. काही नवीन मेंबर आले. त्यांनी रोजच स्वीट डिशची मागणी केली. कंत्राटदार गयावया करु लागला. शेवटी आमटीतले पाणी वाढवून, ही मागणी त्याला पुरी करावी लागली. त्यानंतर आणखी मेंबर आले. ते स्वतःचे स्वीट खाऊन शेजारच्याचेही मागू लागले.

" अरे काय यार तुम्ही पण पब्लिकमधे किसिंग करता त्याने आमच्या bf ला चेव येतो . pic त्याने मला पाठवला होता अँड आस्किंग फॉर सेम फ्रॉम मी . यार तुम्ही लोक जाम ऑकवर्ड करता . " विशाखा त्याच्यावर चांगलीच चिडली होती . तो खरंतर तिच्याकडून काय माहिती मिळतेय का ते विचारण्यासाठी गेला होता . पण तिचा सगळा राग त्याच्यावर निघत होता . " सॉरी " त्याला आता पर्यायच नव्हता . " क्या सॉरी " ती काही शांत होत नव्हती . " बाय द वे तुझा bf कोण आहे ? " त्याने तशा परिस्थितीही विचारलं . आता मात्र तिला चांगलाच राग आला . आणि ती तो त्याच्यावर काढू लागली . " का त्याला तू किस करणार आहेस ?

स्पर्श ...तसाही आणि असाही .. मी परत एकदा बँकेच्या पासबुकात निरखून बघितलं . फाईल मधल्या सगळ्या ठेवींच्या नोंदी बघितल्या.परत एकदा कागदावर केलेली आकडेमोड तपासून बघितली. पुढच्या तीन महिन्यांचे होणारे खर्च आईकडून तपासून घेतले. मला आपला रक्तदाब एकदम वाढलाय कि काय असे वाटायला लागले. हृदयातील धडधड एकदम मला स्वतःलाच एकू यायला लागली आहे ,असे वाटायला लागले. .... गेले २/३ तास माझा आणि माझ्या आईचा प्रयत्न चालला होता कि महिन्याचा खर्च कमी कसा करता येईल?दुधाचे बिल,वाण्याचे सामान,वीज ,बस चा खर्च,मोबाईल चे बिल,सोसायटी चार्जेस , पेट्रोल चा खर्च सगळे विचारात घेतले होते.

मागील दुवा दोसतार -१३ https://www.misalpav.com/node/42919 पुढच्या तास इनमादार सरांचा. ते आल्या आल्या फळा पुसतात. त्यानी फळ्यावरचे चित्र आज तरी पुसू नये म्हणून, वैजयंती , माधुरी, सोनाली , अंजी ,यांनी फळ्या भोवती उभे रहायचे ठरवले. आम्ही पण सरांना फळा पुसू नका म्हणू विनंती करणार आहे. हे सगळं कुणीही न सांगता. न ठरवता. अर्थात इनामदार सरांनी फळा पुसला तरी फरक पाडणार नव्हता. ती कविता आणि फळ्यावराचे चित्र मनात इतके भरून आहे की कुणीच ते पुसू शकणार नाही इनमादार सर वर्गावर येवूच नयेत असे वाटत होते. आम्ही सगळेच एका कसल्यातरी तंद्रीत गेलो होतो.

मागील दुवा दोसतार -१३ https://www.misalpav.com/node/42919

पुढच्या तास इनमादार सरांचा. ते आल्या आल्या फळा पुसतात. त्यानी फळ्यावरचे चित्र आज तरी पुसू नये म्हणून, वैजयंती , माधुरी, सोनाली , अंजी ,यांनी फळ्या भोवती उभे रहायचे ठरवले. आम्ही पण सरांना फळा पुसू नका म्हणू विनंती करणार आहे. हे सगळं कुणीही न सांगता. न ठरवता. अर्थात इनामदार सरांनी फळा पुसला तरी फरक पाडणार नव्हता. ती कविता आणि फळ्यावराचे चित्र मनात इतके भरून आहे की कुणीच ते पुसू शकणार नाही

इनमादार सर वर्गावर येवूच नयेत असे वाटत होते. आम्ही सगळेच एका कसलाश्या तंद्रीत गेलो होतो.