हे ठिकाण

एक गाव असत. त्या गावाच्या बाजूलाच एक जंगल असत. त्या जंगलात एक वाघ राहत असतो. तो वाघ रोज रात्री गावात येऊन एका बकरीला खात असतो, तसेच गावात हिंसा माजवत असतो. मग गावातले लोक एक सभा घेतात आणि ठरवतात की त्या वाघाला मारायचे... पण मारणार कोण??? मग एक शिकारी येतो तो म्हणतो मी त्या वाघाला मारीन पण मी मागेल ते तुम्ही मला द्यायचे. गावकरी खुश होतात आणि ठरवतात की तो जे मागेल ते देवूया, वाघ मेल्याशी कारण........ तो शिकारी म्हणतो आज रात्री मी त्या वाघाला मारायला जंगलात जाणार. रात्री एक वाजेपर्यंत तुम्हाला 3 गोळयांचा आवाज येईल .

मिसळपावावर मी भूत बनून वावरत होतो त्याचा हा पुरावा. मी येऊन गेलो तरी मिसळ पाव ला त्याची खबर लागली नाही. सदस्य म्हणून ही आणि पाहुणा म्हणून ही. विचार केला बघुया भूत बनून लेख लिहिता येतो का? ;) मिसळपाव पंचायत समिती आणि संहिता संचालकहो, मी काही चुका काढण्याकरीता किंवा मिसळपावच्या तांत्रिक गोष्टींमध्ये काही त्रूटी दाखविण्यासाठी हे लिहित नाही आहे. फक्त माझा एक मजेशीर अनुभव लिहिला.

ही कथा खरे तर नेहमीच्या स्टँडर्डप्रमाणे लघुकथा आहे. मात्र काही आधुनिक कथांशी तुलना करता तिला कादंबरी किंवा अतिदीर्घ कथा म्हणणे योग्य ठरेल. शिवाय नारदमुनी वगळता सर्व कथापात्रे (म्हणजे उरलेले एक) काल्पनिक. नेहमीप्रमाणे पगाराचा करमुक्त भाग असणारा लीव्ह ट्रॅव्हल अलाउंस क्लेम करण्यासाठी रजा घेऊन नारदमुनी पृथ्वीवर आले (अन्यथा त्या पैशावर त्यांना कर भरावा लागला असता.) मंडळी करांविषयी नंतर कधीतरी. मिसळपाववरच! पृथ्वीवर त्यांना एक गोंडस डुक्कर दिसले. काय त्याचे सौंदर्य वर्णावे महाराजा.

सर्व मिसळप्रेमी सदस्य आणि वाचकांना पाडव्याच्या अनेक शुभेच्छा! आम्ही नेहमी प्रमाणे श्रीखंडावर ताव मारुन पाडवा साजरा केला आपला मेन्यू पण कळवा :-)

कुकूचकू मंडळी, थोडा उशीरच होत आहे. पण हे स्थळ बघून बहुत संतोष जाहला. नुसताच तोंडी निषेध न करता त्या तिथल्या दडपशाहीतून लेखक वाचकांची मुक्तता केल्याबद्दल तात्याबांचे आभार. मिसळपावाच्या रूपाने प्रतिसृष्टीच निर्माण करणार्‍या तात्याबांना आम्ही समस्त कुक्कुटधर्मीयांच्या वतीने कुक्कुटविश्वामित्र पुरस्कार जाहीर करतो.

यु.एस. ला आल्यानंतर दर ११ महिन्यानी कंपनी (नवऱ्याची) एकदा भारतात जाण्यास परवानगी देते. तशीच आम्हालाही मिळाली. आणि त्यातून नणंदेचे लग्न ठरले आणि मी आत्याही झाले. भावाला मुलगा झाला. म्हणून आम्ही तिच्या लग्नाला आणि भाच्याच्या बारशाला पोहोचू अशा दृष्टीने बेत ठरवले. दिर-जाऊ कॅनडातून निघणार आणि आम्ही न्युअर्क वरून. पण काही कारणाने नवऱ्याला आमच्यासोबत यायला जमणार नव्हते. तो नंतर ८-१० दिवसांनी निघणार होता.