हे ठिकाण

नमस्कार,

म. टा. मधील खालील बातमी आपल्या माहीती करता:

प्रिय एनआरएम’ मित्रहो!,

[ Wednesday, October 17, 2007 07:15:57 am]

नमस्कार ‘ एनआरएम ’ मित्रहो !,

स. न. वि. वि. ,

पत्रास कारण शुभेच्छा दस-याच्या. आमच्या ‘ एनआरएम डे ’ च्या.

मागील आठवड्यात आम्हास पुत्र रत्न प्राप्ती झाली. :)
आपल्या सर्वाना कळवावे म्हणुन ही बातमी इथे टाकली आहे.

माननीय (डॉक्टरेट इन स्त्रीवाद) प्राध्यापक

माननीय कोंबडी (बिचारी. त्या अभिजीतला बारीक करायच्या नादात दमली हो.)

माननीय चित्राताई (NPR रेडीओवर तेव्हा कूठले गाणे लागले होते ह्याची नोंद सापड्ली नाही.)

माननीय स्वाती दिनेश (पहीले प्रवासवर्णन म्हणे ह्या प्रवासानंतरच आले)

(कृपया आपापल्या चवीनूसार शूध्दलेखन स्व:ता वाढून घ्यावे)

(प्रस्तावना - प्रा.डॉ. बिरूटे सरांनी उपक्रमावर "मराठी साहीत्यातील स्त्रीवाद" चर्चाप्रस्ताव मांडला तो व त्यातील प्रतिसाद वाचून हे स्फूट. वाटल्यास आधी मूळ चर्चा वाचून घ्या. "मध्यमवर्गीय पांढरपेश्या" मनाला अश्लील वाटू न देता "प्रौढांसाठी" लेखन करता येईल का? हा स्वत:ला दिलेला चॅलेन्ज. भावना दुखावल्या असतील तर माफी तसेच हा संवैधानीक इशारापण समजा. आगे आपकी मर्जी. शुध्दलेखन तुमच्या मनासारखे जमले असते तर आम्हालाही आवडले असते, पण तेवढ घ्या सांभाळून.)

हा लेख माझ्या अनेक आवडत्या पुस्तकातील एका पुस्तकाबद्दल आहे. धनंजय यांचा शंकराचार्यांवरील समतोल लेख वाचल्यावर, "फाऊंडेशन" आठवले आणि जरा वेगळे लिहावेसे वाटले ते... माझ्या आवडत्या पुस्तकाची मालीका (त्यातील पाच मुख्य पुस्तके): फांऊडेशन, फांऊडेशन अँड एम्पायर, सेकंड फांऊडेशन, फाउंडेशनज एज आणि शेवटी फांऊडेशन अँड अर्थ (प्रुथ्वी). ही मालीका आयझॅक ऍसिमोव्ह या सुप्रसिद्ध विज्ञान कादंबरीकाराने लिहीली आहे. खाली शक्य तितके थोडक्यात या आवडत्या पुस्तकांविषयी लिहीतो: (आठवणीतून लिहीत आहे, तेंव्हा चु. भू. द्या. घ्या.)

मी ओरकुठ सारखे मराठी संकेतस्थळ बनवायचे या उद्देशाने egappa.com हे डोमेन नाव संरक्षित केले होते.

काही अपरिहार्य कारणामुळे किंवा कार्यबाहुल्यामुळे मी ते विकसित करु शकत नाही.

हे डोमेन नाव वापरुन कुणास काही करावयाचे असल्यास संपर्क साधावा.

आपट किबोर्ड, उठू दे अक्षरे, दाब बटणे, दीपव डोळे, कीटव कान, जाळ ती बॅन्डवीड्थ अश्या अतीप्रगत आंतरजालाच्या ऋतूमधे प्रतिभेच्या अगणीत छत्र्या (पावसाळ्यात नाही का ते एका प्रकारचे मश्रूम) न उघडतील तर नवलच. कोणी काहीही लिहले तरी ते कूठल्या न कूठल्या एका तरी साहीत्यप्रकारात फीट होतेच नाही का. साहीत्यसेवेच्या या महायज्ञातील भडकलेल्या अग्नीचे चटके बसून जसे गणपती मिरवणूकीतल्या ढोलाच्या ठेक्यावर जसा आपोआप पाय हलायला लागतो त्याप्रमाणे आमची बोटे टंकीतायला लागली.