चेहरा सारे खरे ते सांगतो याचसाठी आरसा मी टाळतो वेगळे घडणार अंती जाणतो मी तरी आंदाज माझे बाधतो कोंडली मी वादळे माझ्यामध्ये फुंकरीने मात्र मी घायाळतो माळरानावर मनाच्या एकटा मी कुणाची वाट आहे पाहतो यायची असतेस तेव्हा का मला काळ थोडा थांबल्यागत वाटतो एवढा साधा नसावा प्रश्न तो! उत्तराला वेळ आहे लागतो ही तुझी माझीच आहे गोष्ट पण नाव मी बदलून आता सांगतो मी इथे हल्ली खुळ्या गत एकटा आठवांच्या या स्मशानी हिंडतो -अनिरुद्ध अभ्यंकर

मिलिंद फणसे यांची 'सजा' वाचून आम्हाला आमच्या सजा आठवल्या! ;) कोरड्या नरड्यास ह्या 'द्राक्षासवाचा' शाप दे टाकतो 'नवटाक' वा 'मोसंबिचा' उ:शाप दे! जी कुणी दिसते मला, बघतो तशी त्या त्या क्षणी, गात्र मी स्पर्शीत नाही, फक्त थोडे 'माप' दे! तामसी आयुष्य भोगी, शेवटी ही 'आव' का? तोड त्या नाडीस, पोटा सोडुनी अडमाप दे! दे सजा, बसता कुठे टोचेल का मज तो 'मणी'? मात्र माझ्या 'वेदनेला' मलम हा उ:शाप दे! कोरडा उपचार असतो 'पानपुसण्याचा' इथे पूस 'रंग्या' अन् खुशालीची जगाला थाप दे...! चतुरंग

मला ना कळे का ?... हे जग माझा मत्सर करे जरी पाखरे आम्ही सर्व एकाच भूमीवर चरे प्रतिसादांच्या साखळीत शब्दाला शब्द जोडले गेले जूळता जूळता मिपावर नाते मध्येच मन माझे रुसले कोणी सांगे समजून घ्या अन कोणी हलके घ्या पण मग सांगा माझ्याच संगे का असे घडे ? नावात माझ्या काय आहे जे इतके का टोचले ? उत्तर शोधण्यासाठी मग मी आत्मपरिक्षण केले द्वेष मत्सर दूर पळाले मिपाकरंशी नाते जूळले कळाले मर्म मला जेंव्हा मन माझे स्वछ झाले शंकरराव प्रेरणा आदरणीय वाहीदा

संपली जवळीक ना ! तूसुद्धा अगतीक ना ! आत लाव्हा घुसळतो वरुन सारे ठीक ना ! फावले त्यांचे कसे ? भेकडांचे पीक ना ! काय दुःखाला हवे ? आसवांची भीक ना ! भाव आहे चांगला वेदनेला वीक ना ! कान का किटले असे ? तेच ते बौद्धीक ना ! रांग नाही दर्शना, हरपला लौकीक ना ! जिंकल्या दैवासही दाद द्याया शीक ना ! जीवना माझ्यापरी, हो जरा "सोशीक" ना ! -- अभिजीत दाते

लाल केशरात रंग खेळते पहाट खास दिव्य तेज फाकताच जागली दिशांत आस... तारकांत लोपली निशा उषेस पाठवून अग्निरंग होत धुंद पूर्व रेखिते नभांस... सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब का जपून पाकळीत ठेवलेय मोतियास? ... सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच गारवा हवेत आणि वेड लागते मनांस... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास...

कैफात चूक झाली, डोळे भरून आले. "सैतान" ती म्हणाली, डोळे भरून आले. टाहो न ऐकले मी, धिक्कारल्या विनवण्या, रचला कलंक भाली, डोळे भरून आले. निःशब्द ती तिथे अन आक्रोश आत माझ्या कल्लोळ भोवताली, डोळे भरून आले. वदली अता जगाच्या छळतील रोज नजरा. मृत्यूच एक वाली, डोळे भरून आले. विझला इथे सुडाचा वणवा मनातला पण झाली चिते हवाली, डोळे भरून आले. तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरून आले. -- अभिजीत दाते

'माज!' वाचल्यावर 'खाज' सुटली नाही तर रंग्या कसला? तेव्हा सादर आहे .. कालचा 'गजकर्ण' थोडा आज आहे , आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ कोणत्या वैद्याकडे मी जात नाही, आपल्या वैदूगिरीचा माज आहे ॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ कालच्या 'पेल्यातले' तात्पर्य थोडे, अन उद्याचा 'बेवडा' अंदाज आहे॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ घोरण्याचा ध्यासही आहे कधीचा, अंगणातच घोंगडी अन 'बाज' आहे॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ तोंड मी कोठे कधी लपवू पाहातो ना जनाची वा मनाची 'लाज' आहे ॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे चतुरंग

मिल्याचे 'स्वप्न एखादे जणू...' वाचताना आम्हाला सत्याची जाणीव झाली! ;) चार चौघांसारखे माझे पिणे हे चालले चार चौघांसारखे मी चार प्याले ढोसले स्तब्ध आहे केवढे पाणी तुझ्या ग्लासातले बर्फ जादाचा जणू घालून आहे गोठले टेबलाला धडकुनी पडलो कितींदा मी जरी भंगले नाही तरी प्याले कधी हातातले घेतली काढून त्यांनी बाटली हातातली वाटले मी टुन्न झालो; ग्लास सारे तोडले दोष हा माझा कसा? जर पाजले त्यांनी मला मीच हवर्‍यासारखे प्याले 'विरोधी' ढोसले? मी किती ठोठावले पण दार ती उघडेच ना का असे अमुचे कलत्र आज ही रागावले? हाय!

'वार कुणावर...' झालेले बघून मला अगदी कसेसेच झाले आणि मग आम्हाला उमाळा आला!

हासताना याद आली सोसताना याद आली अगणी प्राजक्त हा मी वेचताना याद आली सूर माझ्या अतरीचे छेदताना याद आली चादण्याशी बोलताना जागताना याद आली घेतला कोणी उखाणा ऐकताना याद आली रोखलेली आसवे तू या क्षणाना याद आली महेश जहागीरदार