Skip to main content

धोरण

कुल-२

लेखक विनायक प्रभू यांनी शुक्रवार, 08/10/2010 12:19 या दिवशी प्रकाशित केले.

पेरेंट ऑफ द इयर ह्या परिक्षेत भाग घ्याल का? हा प्रश्न मी मिपावरील काही असलेल्या,होउ घातलेल्या, नुकत्याच झालेल्या पालकांना विचारला.
उतरः नाही.(कारणे वेगवेगळी दिली पण नकार हा कॉमन फॅक्टर होता)
-----------------------------------------------------------------------------------------
खालील प्रकटनातले प्रश्न पालकांना विचारले जातात. काही खाजगी शाळातुन तर अगदी 'कठीण' प्रश्न विचारले जातात. 'कठीण' प्रश्न विचारणार्‍या शाळांची फी सुद्धा जरा कठीणच असते.त्यातील काही पालकांना असे प्रश्न विचारले गेले नाही तर आपली फी वसुल झाली नाही असे वाटते. अशा प्रश्नाना मराठीत सायको प्रोफाइल म्हणतात.

कुल

लेखक विनायक प्रभू यांनी गुरुवार, 07/10/2010 11:37 या दिवशी प्रकाशित केले.

" द बेस्ट स्टुडंट ऑफ द इयर प्राइझ गोज टू मिस......
टाळ्यांच्या कड्कडात 'ग्रे' ने आपले बक्षिस स्विकारले.
लेट अस नॉट फर्गेट द पेरेंट्स हु मेड धिस पॉसिबल..... प्लिज पुट युअर हँड्स टूगेदर फॉर मिस्टर अँड मिसेस..........
पुन्हा टाळ्यांचा कडकडाट.
आता एक तास निवांत होता.
कंटाळवाणी भाषणे.
नंतर सांस्कृतिक कार्यक्रम.
त्याला त्या विंगेत उभे राहुन आपल्या मुलांना रेकॉर्ड डान्स्च्या पुढच्या मुव्स दाखवणार्‍या पालकांची दया यायची.
मुलांबद्दल तर अगदीच कणव.
बहुतेक जबरदस्तीने, मारुन मुटकुन मंचावर दामटवलेली.
ठरलेल्या १ ल्या नंबरसाठी फॉडर.

शावा शावा

लेखक विनायक प्रभू यांनी सोमवार, 04/10/2010 13:15 या दिवशी प्रकाशित केले.

"हॅलो"
बोल रे जोशा
"चो, तु कभी खुशी कभी गम बघितला आहेस का रे?"
म्हटले तर हो म्हटले तर नाही
"म्हणजे"?
फॅमिली सकट गेलो होतो. एक मित्र आणि त्याची फॅमिली पण बरोबर होती. पहील्या २० मिनिटात भर एयर कंडिशन मधे आम्हा दोघांना घाम फुटला. मग गम मिटवण्यासाठी फॅमिली ला तिथेच सोडुन थिएटर जवळ असलेल्या बार मधे सिंगल माल्ट खुशी. शेवटची १५ मिनिटे बघितला.फुल्ल असल्यामुळे त्रास झाला नाही. पण त्या हॉरर ची अचानक तुच आठवण का द्यावीस बरे?
"अरे एक केस आहे. बघ तुला जमते का? माझेच नातेवाईक आहेत. उगाच सायकॉलॉजिस्ट आणि नंतर ची ट्रिटमेंट टाळता आली तर बरे"
पिक्चर बघुन डायरेक्ट सायकॉलॉजिस्ट?

नोहा चा आर्क

लेखक विनायक प्रभू यांनी शुक्रवार, 01/10/2010 17:41 या दिवशी प्रकाशित केले.

१९६४ पासुन ऐकतोय.
महापुर येणार.
जग बुडणार.
अजुन तरी बुडलेले नाही.
बुडेल तेंव्हा बुडेल.
पण समजा यदाकदाचित बुडालेच तर
नोहाला प्रश्न पडेल?
स्पिसिस(नमुने)म्हणुन कुणाकुणाला बोटीवर न्यायचे.
पुढच्या युगात उपयोगी पडेल असे कुठ्कुठले मिपावरील नमुने तो आपल्या बोटीवर नेइल?
नुसते नाव सांगु नका.
कारणे पण सांगा.

माहिती हवी आहे.( दिल्लीतील हॉटेल बद्दल)

लेखक अमोल केळकर यांनी बुधवार, 29/09/2010 12:34 या दिवशी प्रकाशित केले.

नमस्कार,
मला आपणाकडून एक मदत पाहिजे आहे. माझे आई-बाबा ( वय सत्तरीच्या पुढे) नोव्हेंबर मधे दिल्ली, जालंदर ,चंदिगड, अमृतसरला जाणार आहेत. आईला जालंदरला तिच्या लेखनाबद्दल पुरस्कार मिळाला आहे. तिकडची रहाण्याची सोय आयोजकांनी केली आहे . मात्र दिल्ली, चंदिगड त्याढिकाणी रहाण्याची सोय असलेली चांगली हॉटेल्स ( महाराष्ट्र मंडळ वगैरे ) माहित नाहीत . ज्यांना काही यासंबंधी माहित असेल तर कृपया माहिती द्यावी .
धन्यवाद

अमोल केळकर

मुंजा

लेखक विनायक प्रभू यांनी मंगळवार, 28/09/2010 13:08 या दिवशी प्रकाशित केले.

"दोन चार दिवसाकरता सर्व बाजुला ठेव आणि जाउन ये.
पण करु काय तिकडे जाउन?
"माहीत असलेले काहीही करु नकोस. फक्त जा. जे होइल ते आत्तपर्यंत जे झाले त्यापेक्षा वेगळे असेल."
अरे बाबा, डोक्यावर ४ कलर ब्रोशर ची डिलीवरी आहे. ते सोडुन ३ दिवस....? एक्झिबिशन ची डेड लाइन आहे."
" विझ्युअलायझेशन झाले आहे ना?तु फायनल कॉपी ओके कर. प्रिंटींग मी बघुन घेतो. प्रेस ला अ‍ॅडवान्स दे म्हणजे ऐनवेळी नडणार नाहीत".
नंतर गेले तर चालणार नाही का?
"आठ दिवसानी बँगलोर. मग २५ डीसेंबर ला मुंबई. जाणार का तु बॅगलोर ला.?"
नको. च्यायला यायला जायला ३ दिवस. पण..

तु आणि मी (मिसळपाव स्टाईल!)

लेखक इंटरनेटस्नेही यांनी शुक्रवार, 24/09/2010 20:59 या दिवशी प्रकाशित केले.

नमस्कार,

मिसळपावच्या इतिहासात प्रथमच खफ वरील साहित्य इथे प्रकाशित करतो आहे. आपण धाग्याचा खफ अनेकदा झालेला पाहिला असेल पण ही अशी ही पहिलीच वेळ असावी की आम्ही खफचाच धागा करुन एक प्रकारे बॅकवर्ड इंटीग्रेशन केले आहे. तरी कोणत्याही पुर्वग्रहदुषित नजरेने आमच्या सदर धाग्याचा आस्वाद घ्यावा आणि प्रतिक्रियांचा पाऊस त्यावर पाडावा ही न्रम विनंती.

हे साहित्य आमचे एकट्याचे नसुन आमच्या ह्या योजनेत अभावितपणे सहभागी झालेल्या श्री नावातकायआहे, श्री भेन्डिबाजार, श्री कुक, श्री स्वानंद व सौ. शुचिताई यांचे आहे.

तू कूक मी स्नेही
तू बूक मी वही