((मामांच्या मनाचे शोक))
सदा सर्वदा रस्ता मोकळा असुदे,
माझ्या समोर कुठली गाडी नसुदे...!
ज्या...ज्या ठिकाणी गाडी जाये माझी,
त्या...त्या ठिकाणी ग्रीन सिग्नल रूप तुझे...!
मी पार्क करतो गाडी ज्या ठिकाणी,
तिथे नो पर्किन्ग ची नको निशाणी...!
आज मराठी भाषा दिवस... त्या निमित्ताने माझ्या काही कविता.
वहितली कविता मी माझ्या ब्लॉगवर ताकली,
सर्वांनी वाचावी म्हणुन पत्रिके सारखी वाटली!
माझी कविता वाचून त्यावर भरपूर रिप्लाय यावेत,
कवितेत कमी पण रिप्लाय मधे शब्द जास्त असावेत!
माझी कविता वाचून यावी ओठांवर गाणी
भावुक शब्दांनी यावे डोळ्यात पाणी!
अशी असावी माझी कविता जी सांगुन जाइल खूप काही,
प्रत्येक जण आपली कविता त्यात पाही!
मग,
माझी ही कविता त्याने तिला फॉरवर्ड करावी,
आवडते ती त्याला ह्याची ती पावती असावी !
पुर्व-प्रकाशित
जळ्ळा मेला जन्म पुरूषाचा
'पहाटे ओरड पाहिजे तेवढे-'
कोंबडी म्हणाली कोंबड्याला,
'ऐकावी लागणार दिवसभर
नंतर पक् पक् माझी तुला !'
मांजर निघाले घाईघाईत
शिकार उंदराची करायला -
आडवा आला माणूस नेमका
परतावे लागले मांजराला !
मुंगळयाने पाहिली गुळाची ढेप
निघाला तुरुतुरु खायला -
मधेच एक माशी शिंकली
माणसाच्या पायाखाली आला !
एक खेकडा सकाळी उठला
पूर्वेकडून पश्चिमेला निघाला -
संध्याकाळ होईपर्यंत
उत्तरेला नेमका पोहोचला !
सध्या दूरदर्शनवर
जाहिराती भारंभार -
सिरीयल बघतांना
भाजी करपते फार !
आता नव्या नवरीचे
लक्ष फेसबुकावर -
मित्र जमती पाच हजार
पोळ्या जमेनात चार !
पडूनिया खाटेवर
वाचते चारोळ्या चार -
कित्ती अरसिक नवरा
जांभयांनी करि बेजार !
किती नाजूक ती लाजते
लाजत माझ्या कडे बगते
तुझ्या हसण्याने संजीवनी मिळते
तुझ्या असण्याने शांतता मिळते
माझे आयुष्य आता बदलले
सुंदर तैलचित्र मनी जाहले
किती तू अशी दूर राहणार
किती ह्या काळजा जाळणार
तुझा दुरावा आता सहन होत नाही
जीवाची घालमेल आता बघवत नाही
पुर्व-प्रकाशित
वपुंच एक वाक्य आहे, की माणूस प्रेमात पडला रे पडला की सर्वात प्रथम काय करतो ते म्हणजे कविता आणी त्यांनी अशीच एका नवकवीची (आनंद बक्षी ..आपल हे..नक्षी...आपल हे..पक्षी : नव प्रेमीची ) कविता ऐकविली.
बस झाले इंग्रजी आता, मराठी बोल घुमुदे...
मुंबईचा कॅलिफोर्निया नको, मराठी मुंबई उरुदे...
चांदयापासून बांदयापर्यंत, ऐकच घोष होउदे...
मराठी बोल मराठी बोल, शिवराज्याभिषेक होउदे...
मिसळपाव